ผมเคยได้พบและร่วมงานกับคุณหมอพรชัย ไตรภูธร (หมอจ๋อง) ซึ่งก็ไม่ได้จ๋องหรืออะไรตามชื่อคุณหมอหรอกครับ สิ่งที่ผมได้รับจากคุณหมอเป็นเรื่องที่น่ายินดีและสามารถที่จะนำไปปฏิบัติกับชีวิตประจำวันของคนเราได้เป็นอย่างดี ผมพบกับคุณหมอเมื่อครั้งไปเข้ารับการอบรมที่กรุงเทพ และกลับมาเป็นวิทยากรที่นครราชสีมา ผมได้พบหลาย ๆ สิ่งและหลาย ๆอย่างในตัวคุณ คือเป็นคนติดดิน ทำงานอย่างจริงจังและสนุกกับงาน ตลอดจนนำสิ่งดีดีมาแนะนำในการเป็นวิทยากร ซึ่งผมไม่ลืมในสิ่งที่คุณหมอได้แนะนำ และยังได้เขียนเว็ป G2K ให้ผมได้เข้ามาเรียนรู้และศึกษาในเรื่องต่าง ๆ อีกด้วย
สิ่งที่ผมอยากจะแชร์ประสบการณ์จากที่คุณหมอได้แนะนำก็คือเรื่องของ "เสน่่ห์ชีวิต" ที่คุณหมอได้กรุณาเขียนให้ผมไว้ 4 ประโยค คือ ไม่ตำหนิ ไม่เปรียบเทียบ ชื่นชม ให้อภัยและให้โอกาส ผมได้นำมาใช้ในชีวิตประจำวันรวมทั้งแนะนำเพื่อนพ้องน้องพี่ในสถานที่ทำงาน เมื่อมีโอกาสทุกครั้ง ผมเห็นว่าน่าจะเป็นประโยชน์กับผู้อื่นบ้าง จึงขอบันทึกเอาไว้และไม่สงวนลิขสิทธิ์ใด ๆกับผู้ที่จะนำไปใช้นีะครับ
ไม่ตำหนิ หมายความรวมถึง ผู้อื่นและตัวเราเองด้วย ยกตัวอย่างผมเองเป็นเพียงข้าราชการชั้นประทวน แต่ได้รับโอกาสเข้ารับการฝึกอบรมร่วมกับหัวหน้าส่วนในระดับจังหวัด ซึ่งผมได้ปรารภกับคุณหมอ คุณหมอจึงได้แนะนำผมในเรื่องนี้ว่า ไม่ควรตำหนิตัวเอง ในเมื่อเราได้รับโอกาสแล้วก็ควรใช้โอกาสให้เป้นประโยชน์มากกว่าที่จะตำหนิว่าเราเป็นเพียงชั้นผู้น้อย ซึ่งจะเป้นการปิดกั้นตัวเองในเรื่องต่าง ๆ นอกจากนี้คุณหมอยังได้พูดถึงเรื่องของลูก ๆ ซึ่งครอบครัวคนไทยส่วนใหญ่ไม่ได้สนใจ (ก็ไม่ตำหนิกัน..เพราะเขาไม่รู้..) เราเองก็เพิ่งจะรู้สึก..มักจะตำหนิลูกหรือบุคคลในครอบครัวเสมอ เช่น ลูกไม่มียอมไปเรียน เรียนก็ตก ก็จะถูกดุด่าว่า มึงมันก็ดีแต่เล่นเกมส์เรียนก็ไม่เอาไหน..กลับบ้านมาก็ไม่ช่วยทำงาน.. และอีกหลายหลายประโยค (โดน..ใจ.ใครบ้าง) พอผมกลับมาคิดถึงการเลี้ยงดูลูกของตนเอง..คิดถึงครั้งเก่าก่อนผมได้ดุด่า และดูแลลูกๆไม่ดีเลย ก็มักจะดุด่าและตำหนิในหลาย ๆเรื่อง..(เพราะเราไม่รู้..จริงๆ) หลังจากที่ผมได้นั่งคิดและทบทวนดูแล้ว ผมได้เขียนบันทึกและส่งอีเมล์ไปหาลูกทั้งสองคน..บอกเขาว่า..พ่อขอโทษ..ที่เคยดุด่าและตำหนิ..เพราะในขณะนั้นวุฒิภาวะต่าง ๆ ความรู้ที่อ่อนต่อโลกหรืออะไรก็ตาม ก็ขอโทษลุก ๆในสิ่งที่พ่อได้กระทำไปแล้ว..แต่ที่ำทำไปก็เพราะรักลูกและต้องการให้ลูก ๆเป็นคนดี เป็นคนที่รักการเรียนการอ่าน เพื่ออนาคตของเขาเอง และในปัจจุบันเขาเป็นครู และเป้นผู้บริหารระดับหัวหน้างานของบริษัท ก็ดีใจกับเขาทั้งสองคน จึงขอนำเรื่องนี้มาเขียนเพื่อให้ผู้ที่สนใจนำไปใช้หรือแนะนำผู้อื่นตามความประสงค์ต่อไปครับ
วันนี้ฟังเรื่อง ไม่ตำหนิก่อนน๊ะครับ
ไม่ตำหนิ ไม่เปรียบเทียบ ชื่นชม ให้อภัยและให้โอกาส
ดีมากครับ ขอนำไปใช้บ้างครับ
ขอบคุณมากครับผม macity