เช้านี้อยู่ ณ มงคลพิพัฒน์สมาธิ สงขลา เรียบร้อยแล้ว เมื่อคืนฝนโปรยปรายตลอดทั้งคืน ตื่นมาแต่ตีสี่ยังไม่หยุดตก นั่งสวดมนต์แผ่ส่วนแห่งความดีงามที่ได้กระทำมา ให้แก่สรรพสัตว์ทุกรูปนามตามกิจวัตรทุกวัน โดยใจไม่จำเพาะจงจงแก่ผู้ใดใครผู้หนึ่งด้วยความบริสุทธิ์ บางคราครั้งหรืออาจจะทุครั้งคราก็เป็นได้มนุษย์เรานั้น ได้หลงติดในภาพลักษณ์อันเป็นมายาภาพ ซึ่งไปเพ่งมองว่าสวยหล่องดงามรักหลง จึงมีความโลภทะยานอยากเพื่อจะได้ครอบครองมายาภาพนั้นๆ เมื่อนั้นความทุกข์น้อยๆจึงเริ่มยึดเกาะกุมจับจองพื้นที่ไว้ได้ ภาพแล้วภาพเล่า ค้นหาเพ่งมองอย่างใหลหลง ชีวิตแล้วชีวิตเล่า ก็ยังไม่พบกับสิ่งที่ต้องการจริงๆโดยเนื้อแท้ของใจ เมื่อใดที่ใจได้ฝึกฝนเพิ่มพูนสติให้แก่กล้าเพ่งมองด้วยปัญญา จึงรู้ว่าเพียงแค่ภาพลวงหลอก จึงจำต้องผละจากมายาภาพนั้น เพ่งมองด้วยสติปัญญาด้วยศรัทธาในความดีงามและความแท้จริง แห่งมายาภาพนั้นๆ คล้ายกับเป็นกระจกที่สะท้อนให้เราได้เห็นตัวตนที่จริงแท้ จึงสะท้อนใจให้กลับมาอยู่กับตนอีกคราครั้งหนึ่ง เมื่อความจริงนั้นได้ปรากฏในตัวตน ได้สัมผัสกับมันอย่างแช่มชื่นอิ่มเอิบใจ เมื่อนั้นเราจึงหยุดการเร่ร่อนแสวงหาเพ่งมองในมายาภาพอย่างเห็นความจริงแท้ แล้วก็จะให้ความรักอันบริสุทธิ์จากก้นบึงแห่งหทัยของตน แก่สรรพสิ่งได้โดยทั่วไป ไม่เจาะจงใครผู้ใดคนหนึ่ง ทั้งคนรักกระทั่งศรัตรูคู่อริทุกรูปนาม ดังนั้นจึงหมั่นฝึกฝนใจเพิ่มพูนสติเพื่อความกล้าแข็งแห่งปัญญา แล้วเราจะเพ่งมองมายาภาพนั้นๆอย่างจริงแท้เหมือนๆกัน.. ธรรมะสวัสดีขอรับ...
นมัสการพระน้องเจ้า มารับธรรมเติมพลังยามเช้าค่ะ
กราบนมัสการเจ้าค่ะ
โลกเปรียบเหมือนโรงละครเวที่โรงใหญ่ ที่มีเราเป็นผู้เล่นไปตามบทบาทสมมติ...
เราต้องฝึกฝนให้รู้เท่าทันว่าเรากำลังเล่นบทบาทอะไร...แล้วบทบาทนั้นก็เป็นเพียงสิ่งที่สมมติขึ้น อย่าได้ไปยึดติด
กราบขอบพระคุณสำหรับความจริงแห่งชีวิตเจ้าค่ะ
ภาพลักษณ์แห่งมายา มันหลอกเก่งมากเลยครับ หลอกให้เราลุ่มหลงโดยไม่รู้ตัว จะพยายามเพ่งมองครับ
กราบนมัสการคะ
อ่านแล้วใจสงบลง
0
*
*
เย็นลง
เราจะหลงในมายา เมื่อหลงเป็นเป้าล่อของกิเลสแน่ๆเลย
นมัสการขอบพระคุณที่ย้ำเตือนเจ้าค่ะ
นมัสการค่ะ...หลวงพี่
มาน้อมรับธรรมะเจ้าค่ะ ... บางครั้งก็ยังคงมีกิเลสในเรื่องของภาพมายาอยู่เจ้าค่ะ ... แต่ก็ยอมรับว่า แท้จริงภาพนั้น ๆ หาได้มีอะไรไม่ ... เป็นเพียงการแต้มสีตกแต่งภาพบนกระดาษขาวไว้หลอกตาล่อใจ ... ความสวยงาม แท้จริงคือความไม่มี ... ว่างเปล่า ... เป็นเพียงการสมมติ ... ใจเรารับเข้าไปเองนะเจ้าค่ะ ...
ติดได้แต่ไม่ยึด..ขอรับอาจารย์