ลอยกระทงหลงทางก็อ้างไป ที่ไหนได้หัวใจมันหลงเอง
และแล้วคืนวันลอยกระทง ที่มีใครบางคนไม่ได้ไปลอยกระทง ก็ต้องผ่านไปตามกฎของเวลาที่ใครนะคิดขึ้นมาว่าตอนนี้กี่โมง วันใหม่มาถึงแล้วนะ แล้วฉันจะอายุเท่าไรดี เรื่องของเวลาชวนคิด แต่ไม่ว่าอย่างไร วันเพ็ญเดือนสิบสองก็จากไปแบบไม่ต้องหาคำแสดงความรู้สึกใดๆ มาเพิ่มเติมอีก นอกเสียจาก
คืนเพ็ญจันทร์กระจ่างฟ้าถ้าไม่คิด ก็คงผิดวิสัยไม่สืบสาน
คิดมากน้อยไปบ้างสร้างตำนาน ตามสันดานแห่งตนคนธรรมดา
ลงกระทอยลอยกระทงคงบุญได้ ไม่น้อยใจที่ไม่มีวาสนา
ต้องอุดอู้อยู่บ้านอ่านตำรา ฝ่ายภรรยากับลูกสาวเขาไปกัน
งานประดิษฐ์งานตกแต่งงานแสร้งสรรค์ เพื่อแข่งขันเพื่อประกวดอวดความฝัน
ต่างหมู่บ้านทำกระทงมาประชัน ทำหลายวันเพื่ออวดกันในวันเดียว
ก็ชื่นชมโสมนัสไม่ขัดข้อง เขาอาจจ้องมะนาวหวานองุ่นเปรี้ยว
เฝ้าแสงจันทร์โดดเด่นเป็นหนึ่งเดียว ส่องสะท้อนกลมเกลียวกับกระทง
จะคนนั้นหรือคนนี้ก็มีฝัน เพียงต่างกันตามบุญที่เสริมส่ง
กระทงใหญ่บุญคงใหญ่ได้ตามตรง กระทงเล็กบุญคงพอสมควร
ไร้กระทงคงไร้บุญมาหนุนเนื่อง หวังรุ่งเรืองเทวดาคงแย้มสรวล
ไม่ทำอะไรจะได้อะไรไม่ต้องมากวน ไปนั่งคิดทบทวนเรื่องบุญทำ
กระทงลอยเท้งเต้งเด้งตามคลื่น เทียนสะอื้นหลั่งน้ำตาลมกระหน่ำ
กระแสน้ำกระแสลมกระแสกรรม เป็นคำถามความเข้าใจในความจริง
บางที ความคิดย้อนหลังไปของเรา เราก็อาจจะนึกถึงดวงจันทร์ปีที่แล้วไม่ได้ เราอาจะสงสัยว่า ปีนี้มันจะโตกว่าปีที่แล้วหรือเปล่า ตอนอายุสิบสองคล้ายดวงจันทร์จะโตและนวล ตอนอายุสิบห้ากระต่ายในดวงจันทร์ก็ดูยิ้มแย้มแจ่มใสอารมณ์ดีกว่านี้ ตอนอายุสิบแปด ดูจะเหมือนดวงจันทร์จะสวยกว่าเมื่อตอนอายุสิบเจ็ด ไม่น่าเชื่อว่าเราจะมีสัญญาอย่างนี้ไปได้ ดังนั้นจะบอกว่าดวงจันทร์สวยจังไม่เปลี่ยนเลยคงไม่ได้ เช่นกันกับชีวิตที่ต้องเปลี่ยนไปน่ะแหละ บางทีชีวิตที่เปลี่ยนไปทำให้มองดวงจันทร์เปลี่ยนไปมากไปกว่าที่ดวงจันทร์จะเปลี่ยนไปจริงๆ ยังดูเหมือนจะเป็นความจริงเสียยิ่งกว่า
จันทร์โดดเดี่ยวเดียวดายในฟ้ากว้าง
แม้ดวงดาวยังถอยห่างไม่กล้าใกล้
สวยสว่างแต่อ้างว้างเพราะอะไร
ถ้าไม่ใช่เพราะแสงแห่งตัวเอง
จะลดแสงลงสักน้อยคงไม่เหมาะ
ธรรมชาติเจาะจงให้แสงเปล่ง
โชคยังดีมีขึ้นแรมให้ครื้นเครง
ถึงเดือนมืดดาวร้องเพลงจันทร์ไปนอน
