ส่วนหนึ่งของชีวิตที่ขาดไป

     เช้านี้ใจหวิวหวิว ขึ้นเครื่องไปสอนนิสิตปริญญาโท คณะวิทยาการจัดการที่ มน เรื่องการจัดการความรู้ กับการวางแผนกลยุทธ์

      ก่อนอื่นต้องขอชื่นชม การท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ที่มีพัฒนาการในทางที่ดีขึ้น

      ประการแรกคือ เรื่อง สัมภาระที่ Load มาใต้ท้องเครื่องบิน การเดินทางครั้งนี้เรียกว่าได้กระเป๋าชนิด ทจ คือ ทันใจ เดินมาถึงได้กระเป๋าทันที ไม่ได้รอสามสิบนาทีเหมือนเดิม

      ประการที่สองคือ การจัดระบบรถแท๊กซี่ เปลี่ยนจากชั้นสองเป็นชั้นหนึ่งใต้ดินเลยหละจะว่าได้ ที่เปลี่ยนแปลง คือ สถานที่จอดรถกว้างขวางมากขึ้น ข่องทางเข้าคิวรอรถขยายเป็นสามช่อง ทำให้เร็วขึ้นกว่าเดิม

      ดีก็ต้องชื่นชมครับ นี่เป็นเพราะท่าน นายกและทีมงานไปเดินดูและบัญชาการเมื่อหลายเดือนก่อน หรือ ผู้บริหารการท่าอากาศยานท่านทำเองนะ

      อย่างไรก็ดี การที่ผู้บริหารท่านไปเดินดู เป็นผู้นำที่อาศัยข้อมูลเชิงประจักษ์ (Fact Management) ในสถานที่จริง (Real Place) และเดินดูไปพัฒนาไป ศ.ดร.หลุย จำปาเทศ และ รศ.นพ.เมืองทอง แขมมนี ครูของ JJ สอนไว้เขาเรียกว่า MBWA คือ Management by Walking Around ไม่ใช่ MBM = Management by Mea (เมีย) หรือ Management by Moa (มั่ว)

      ลิขิตมาตั้งนาน ยังไม่เข้าเรื่อง “ส่วนหนึ่งของชีวิตที่หายไป ของ JJ”

      เช้านี้ตื่นขึ้นมาตั้งแต่ตีสี่ ใจรู้สึกหวิวหวิว ว่าชีวิต กำลังจะขาดอะไรไปบางอย่าง เดินไปขึ้นเครื่องก็ยังรู้สึก นั่งบนเครื่องไปเมืองสองแควรู้สึกเหงาๆ

      เอ ชีวิตเราเช้านี้ขาดอะไร

      พวกเราชาว Gotoknow เคยรู้สึกเช่นนี้ใหมครับ เคยหวิวหวิว เมื่อบางอย่างขาดหายไปในชีวิตท่าน

      ทุกวันต้องไปไหนไปด้วยกัน

ทุกวันอยู่ด้วยกันตลอด

ทุกวันบันทึก เรื่องราว และ ความทรงจำที่ดีดีให้เสมอ

ทุกวันสามารถถ่ายทอดเรื่องราว ความในใจ ความประทับใจไม่เคยขาด

เอ.....ชีวิต ขาดอะไรไปหนอเรา

คำตอบ

.........

.........

........

  ป้าด ค้นเป้คู่ใจ

  ขาด ลืม จริงๆ งวดนี้

JJ ขาด.......

ก...ล้...อ...ง คู่มือ คู่ใจ ครับ

JJ2009ฅนธรรมดา