การเขียนโปรแกรมเป็นเรื่องหมูๆ แต่ไม่ใช่เรื่องของหมู

โครงสร้างโปรแกรมภาษาษี

   โปรแกรมภาษาซีมีองค์ประกอบที่สำคัญ 2 ส่วนคือไฟล์ส่วนหัวโปรแกรม และไฟล์โปรแกรม ไฟล์ส่วนหัวโปรแกรมเป็นไฟล์ที่ใช้เก็บไลบราลีเพื่อใช้รวม (include) ในการคอมไพล์โปรแกรมซึ่งจะมีส่วนขยายเป็น *.h มีชื่อเรียกว่า Compiler Directive ไฟล์โปรแกรมจะเริ่มต้นด้วยฟังก์ชัน main() และตามด้วยเครื่องหมายปีกกาเปิด เพื่อเริ่มต้นเขียนโปรแกรม การเขียนโปรแกรมจะต้องเขียนด้วยอักษาภาษาอังกฤษตัวพิมพ์เล็กเสอม และเมื่อจบประโยคคำสั่ง จะใช้เครื่องหมายเซมิโคล่อน ( ; ) ในการคั่นแต่ละคำสั่ง ภายในโปรแกรมจะประกอบด้วยฟังก์ขันและส่วนของคำอธิบาย เมื่อเขียนคำสั่งเสร็จจะปิดท้ายโปรแกรมด้วยเครื่องหมายปีกกาปิดเสมอ

รูปภาพ แสดงโครงสร้างของโปรแกรมภาษาซี

 

#include<library>

/* ไฟล์ส่วนหัวโปรแกรม*/

 

void main(void)

/*ฟังก์ชันหลักของโปรแกรม*/

 

{

/*เริ่มต้นการเขียนโปรแกรมด้วยเครื่องหมายปีกกาเปิด*/

 

    variable declaration;

/*การประกาศค่าตัวแปรที่ใช้ในโปรแกรม*/

 

    program statement;

/*ประโยคคำสั่งในโปรแกรม*/

 

}

/*จบการเขียนโปรแกรมด้วยเครื่องหมายปีกกาปิด*/

 

#include<library>

เป็นส่วนหัวหัวโปรแกรมที่จะต้องเขียนไว้เพื่อให้ใช้งานฟังก์ชันต่างๆ ในกรณีที่ต้องการทราบว่าฟังก์ชันใดถูกนิยามไว้ที่ใดให้ทำแถบสีที่ฟังก์ชันดังกล่าวและกดปุ่ม Ctrl+f1

main

เป็นฟังก์ชันหลักของโปรแกรม

( )

ภายในวงเล็บเป็นค่าพารามิเตอร์ที่จะส่งผ่านไปทำงานยังฟังก์ชันอื่นๆ ถ้าไม่มีการ
ใส่ค่าแสดงว่าไม่ต้องการมีค่าพารามิเตอร์

{

ปีกกาเปิดแสดงการเริ่มต้นการเขียนโปรแกรม

variable declarations

ประกาศตัวแปร

program statement

การเขียนประโยคคำสั่ง

}

ปีกกาปิดแสดงการจบการเขียนโปรแกรม

/*ข้อความ*/

คำอธิบายโปรแกรม ใช้ในการอธิบายความหมายของคำสั่งหรือสิ่งที่ต้องการเขียน
ไว้กันลืมจะไม่มีผลใดๆกับโปรแกรม แต่การเขียนจะต้องเริ่มต้นด้วยเครื่องหมาย /* และจบด้วยเครื่องหมาย*/