โครงสร้างโปรแกรมภาษาษี
โปรแกรมภาษาซีมีองค์ประกอบที่สำคัญ 2 ส่วนคือไฟล์ส่วนหัวโปรแกรม และไฟล์โปรแกรม ไฟล์ส่วนหัวโปรแกรมเป็นไฟล์ที่ใช้เก็บไลบราลีเพื่อใช้รวม (include) ในการคอมไพล์โปรแกรมซึ่งจะมีส่วนขยายเป็น *.h มีชื่อเรียกว่า Compiler Directive ไฟล์โปรแกรมจะเริ่มต้นด้วยฟังก์ชัน main() และตามด้วยเครื่องหมายปีกกาเปิด เพื่อเริ่มต้นเขียนโปรแกรม การเขียนโปรแกรมจะต้องเขียนด้วยอักษาภาษาอังกฤษตัวพิมพ์เล็กเสอม และเมื่อจบประโยคคำสั่ง จะใช้เครื่องหมายเซมิโคล่อน ( ; ) ในการคั่นแต่ละคำสั่ง ภายในโปรแกรมจะประกอบด้วยฟังก์ขันและส่วนของคำอธิบาย เมื่อเขียนคำสั่งเสร็จจะปิดท้ายโปรแกรมด้วยเครื่องหมายปีกกาปิดเสมอ
รูปภาพ แสดงโครงสร้างของโปรแกรมภาษาซี
|
|
#include<library> |
/* ไฟล์ส่วนหัวโปรแกรม*/ |
|
|
void main(void) |
/*ฟังก์ชันหลักของโปรแกรม*/ |
|
|
{ |
/*เริ่มต้นการเขียนโปรแกรมด้วยเครื่องหมายปีกกาเปิด*/ |
|
|
variable declaration; |
/*การประกาศค่าตัวแปรที่ใช้ในโปรแกรม*/ |
|
|
program statement; |
/*ประโยคคำสั่งในโปรแกรม*/ |
|
|
} |
/*จบการเขียนโปรแกรมด้วยเครื่องหมายปีกกาปิด*/ |
|
#include<library> |
เป็นส่วนหัวหัวโปรแกรมที่จะต้องเขียนไว้เพื่อให้ใช้งานฟังก์ชันต่างๆ ในกรณีที่ต้องการทราบว่าฟังก์ชันใดถูกนิยามไว้ที่ใดให้ทำแถบสีที่ฟังก์ชันดังกล่าวและกดปุ่ม Ctrl+f1 |
|
main |
เป็นฟังก์ชันหลักของโปรแกรม |
|
( ) |
ภายในวงเล็บเป็นค่าพารามิเตอร์ที่จะส่งผ่านไปทำงานยังฟังก์ชันอื่นๆ ถ้าไม่มีการ |
|
{ |
ปีกกาเปิดแสดงการเริ่มต้นการเขียนโปรแกรม |
|
variable declarations |
ประกาศตัวแปร |
|
program statement |
การเขียนประโยคคำสั่ง |
|
} |
ปีกกาปิดแสดงการจบการเขียนโปรแกรม |
|
/*ข้อความ*/ |
คำอธิบายโปรแกรม ใช้ในการอธิบายความหมายของคำสั่งหรือสิ่งที่ต้องการเขียน |