ไม่แน่นอน

อะไรอะไรมันก็ไม่แน่ อย่าดีใจ อย่าเสียใจ

มีนิทานชาวจีนเรื่องหนึ่งเล่าว่า

มีสามีภรรยาคู่หนึ่ง อาศัยในชนบทกับผู้เฒ่าและม้าแสนรู้อีก 1 ตัว

ทั้งสามีภรรยารักม้าตัวนี้มาก

วันหนึ่ง  ม้าหนีไป ทั้งสองคนเสียใจมาก

ท่านผู้เฒ่าก็ปลอบใจว่า อย่าเสียใจเลย เพราะชีวิตนี้ไม่แน่

..ผ่านไปหลายวัน ม้าก็กลับมาบ้าน พร้อมกับพาแฟนเป็นม้าป่ามาด้วย

สามีภรรยาดีใจมาก

แต่ท่านผู้เฒ่าบอกว่า อย่าเพิ่งดีใจ เพราะชีวิตนี้ไม่แน่

..ต่อมาวันหนึ่ง สามีพาม้าตัวใหม่มาหัดขี่เล่นไปรอบๆ บ้าน แต่ม้ายังไม่เชื่องจึงบังคับไม่ได้

ม้าพาวิ่งลอดเข้าไปใต้ถุนบ้าน ตัวเขากระแทกเข้ากับตัวบ้าน ตกลงมาแขนขาหัก

ทั้งสองสามีภรรยาต่างเสียใจมาก

ท่านผู้เฒ่าปลอบว่า อย่าเสียใจเลย เพราะชีวิตนี้ไม่แน่

..ต่อมา เกิดสงครามขึ้น

ชายฉกรรจ์ในหมู่บ้านถูกทางการเกณฑ์ไปเป็นทหารทุกคน

สามีได้รับการยกเว้นเนื่องจากพิการ

การสู้รบรุนแรงมากทำให้ทหารตายเกือบหมด

สามีภรรยาดีใจที่ตัวเองไม่ต้องไปเสียชีวิตในสงครามครั้งนี้

     อยากบอกว่า บางครั้งเราอาจเกิดความรู้สึกว่าเราสูญเสียมากมาย เราเสียเปรียบ

น่าเสียใจ แต่เวลาผ่านไป เราอาจเห็นว่า สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่น่าเสียใจอะไรมาก

อาจกลับกลายเป็นสิ่งที่ดีก็ได้

บางสิ่งบางอย่างที่เรารู้สึกว่าดี แต่เวลาผ่านไป สิ่งเหล่านี้อาจไม่ใช่สิ่งดีก็ได้

    ....กลับไปกลับมาอยู่อย่างนั้น....

             ไม่แน่นอนจริงๆ

เราต้องรู้จักกับคำว่า "ปล่อยวาง"

 

ขอขอบคุณ: ปีกระต่ายขอจงสวัสดี พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก