อัลฮัมดุลิลละฮฺครับกับ ๒๑ ชั่วโมงแห่งการทำงานชิ้นสำคัญอีกชิ้นนึงที่ท้าทายผมมากๆ
วันนี้คงเป็นอีกวันที่จะรู้สึกโล่งไปอีกสักระยะครับไม่ใช่เพราะไม่มีงานอะไรให้ทำหรอกครับแต่โล่งเพราะได้เคียร์งานวิจัยของสถาบันพระปกเกล้าเสร็จไปอีกหนึ่งชิ้นที่เหลือก็รอการตรวจสอบจากผู้ทรงคุณวุฒิ เป็นงานชิ้นที่สองสำหรับผมปีนี้ครับกับสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า “งานวิจัย” ทำไมผมจึงใช้คำว่า “สิ่งมีชีวิต” กับงานวิจัย เพราะผมมองว่างานที่เลือกทำนั้นมิใช่่เป็นเพียงการผ่านเลยไปของกาลเวลาและข้อมูลที่นำเสนอ เพราะงานทั้งสองชิ้นเป็นการเลือกทำในสิ่งที่คิดว่าสังคมจะได้รับประโยชน์อย่างแท้จริง
<p style="text-align: justify;"> งานชิ้นแรกผมยื่นข้อเสนอการทำวิจัยทางการศึกษาให้ก่สำนักทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (สทศ.) ก็อัลฮัมดุลิลละฮฺได้รับการตอบรับจากท่าน ศ.ดร.อุทุมพร จามรมาน เป็นอย่างดีกับการทำงานวิจัยชิ้นนี้ซึ่งปิดโครงการวิจัยไปเมื่อสองเดือนงานชิ้นนี้ศึกษาได้ครับจากทางเว็บไซต์ของ สทศ. และหลังจากงานเผยแพร่ไม่นานก็ได้มีการนำเสนอสู่ระดับนโยบายของ สช. ในพื้นที่ไปแล้วครับ นี่ไงครับที่ผมเรียกมันว่ามีชีวิตเพราะมันจะตอบโจทย์และเสริมสร้างพัฒนาการศึกษาในพื้นที่อีกมุมมองและแนวทางนึงได้จากข้อมูลอีกด้านที่นำเสนอ</p>
<p style="text-align: justify;"> งานชิ้นที่สองของสิ่งมีชีวิตอีกชิ้นนึงคือ การนั่งพูดคุยกันในวงของน้องๆทีมงานที่ช่วยติวการสอบเข้ามหาวิทยาลัยกับผมในพื้นที่คุยไปคุยมาก็เกิดเป็นประเด็นในการคิดหาคำตอบ ผมไม่รอช้ารีบหาทุนเพื่อขับเคลื่อนงานชิ้นนี้ ก็อัลฮัมดุลิลละฮฺทราบว่ามีการรับข้อเสนอโครงการภาคประชาสังคมกับการมีส่วนร่วม ก็เลยเขียนส่งไป และนี่แหละครับที่ผมบอกว่า “เสร็จไปอีกหนึ่ง กับ ๒๑ ชั่วโมง” เพราะงานิ้นนี้เราได้รับทุนสนับสนุนจากสำนักวิจัยและพัฒนาของสถาบันพระปกเกล้า แม้อาจเป็นงานชิ้นเล็กๆที่เราเลือกทำแต่ ณ วันนี้ผลของการได้ทำมันทำให้พวกเรา (ทีมวิจัย) มีความสุขครับกับการได้ร่วมทำงานและลงพื้นที่เก็บข้อมูลอย่างลองผิดลองถูกตามประสาคนไม่เคย อิอิ ตอนนี้ก็ปิดโครงการและส่งรายงานไปเมื่อกี้เองครับ ทำเอา ๒๑ ชั่วโมงของพวกเราที่พยายามนั่งวิเคราะห์จากข้อมูลที่ได้รับมา มานั่งพุดคุยเพิ้มเติมในส่วนของการเติมเต็มเสร็จสิ้นด้วยดี</p>
<p style="text-align: justify;"> วันนี้ผมได้รับความรู้สึกครับว่า…กาลเวลามันสอนให้เราเรียนรู้อะไรมากมายครับ บางสิ่งบางอย่างเราไม่จำเป็นต้องเริ่มที่เรารู้ก่อนเสมอไปแต่เราสามารถเรียนรู้ได้ขอเพียงแค่เราใ้ช้ใจในการเรียนรู้และทำมัน ท้ายที่สุดนี้ขอบคุณ อ.จารุวัจน์ สองเมือง ที่ช่วยสร้างแรงบันดาลใจจากสิ่งที่ไม่ใ่ช่ในการเลือกเดินสายนี้ มาเป็นสิ่งที่ผมคิดว่า ผมรักมันไปแล้วและใครอีกหลายคนที่อยู่รอบข้างผมเริ่มสนใจในการเรียนรู้มันมากขึ้น</p>
<p style="text-align: justify;"> ขอพระเจ้าทรงคุ้มครองและตอบแทนคุณความดีครับ…</p>
<p style="text-align: justify;"> </p>
<p style="text-align: center;">
</p>
ดีใจที่อาจารย์เห็นคุณค่าจากการได้คุยได้เห็นผม
แต่ความจริงแล้ว ร้อยปากว่าไม่เท่าลงมือเองครับ การเห็นคุณค่าและความรักมาจากเวลาที่ผ่านอาจารย์ไป แล้วอาจารย์ก็เก็บเกี่ยวมันมาได้เองครับ
ที่สำคัญผมก็เก็บเกี่ยวคุณค่าหลายอย่างหลายประการจากเวลาที่ได้รู้จักอาจารย์ครับ (ขออัลลอฮ์ทรงตอบแทน)
ขอบคุณมากครับ
จารุวัจน์ شافعى
ยอมรับเลยครับเพราะการติดตามอ่านการถอดบทเรียนประสบการณ์การทำงานวิจัยของอาจารย์ผ่านบล๊อกเลยทำให้ผมมีทีมวิจัยในนามเสียงเล็กๆและกล้าที่จะลองทำในสิ่งที่ไม่ประสีประสามาก่อน
ดูแลสุขภาพด้วยครับ...ขอพระเจ้าทรงตอบแทนคุณงามความดีครับ