ยอมรับและตระหนักรู้...

 

บทเรียนประจำวัน...

 

 

 

เกิดความรู้สึกอิสระ ผ่องแผ้วและเบิกบานใจมากมาย…

  

สงสัยขึ้นมาตามประสาคนขี้สงสัยอีกแล้ว....

เอ๊...เกิดจากอะไรกันนะ ดีจริงดีจังเชียว

 

คิดไปคิดมา แล้วก็ต้องอมยิ้ม...    

 

     คงเพราะเรารู้แล้ว ตระหนักแล้ว เข้าใจ และยอมรับแล้วที่จะน้อมใจเข้าสู่ “ความจริง” บางอย่างที่เรารู้ แต่ไม่เคยยอมรับ ไม่เคยตระหนักเลยนี่เอง...

 

    คิดได้แล้ว...ต้องอุทานว่า อานุภาพของการตระหนักและยอมรับนี้ มีพลังยิ่งใหญ่มหาศาลเกินกว่าที่คาดไว้จริง ๆ  

 

 

วันนี้ดีจังเลย

แบ่งความสุขให้กัลยาณมิตรทุกท่านด้วยใจค่ะ

(^__^)