ราชพฤกษ์บันเทิงศิลป์
ตั้งแต่คราวก่อนกี้ กกกะใหญ่ใบกะหนา
บัดมาฮอดมื้อนี้ เหลือแต่ตอข่อหล่อ พอได้นั่งงอย
มีความหมาย คือ ชีวิตของคนเรา เมื่อคราวที่มีบุญญาวาสนา ได้เป็นที่พึ่งพาอาศัยของหมู่มิตร บริวาร เปรียบเหมือนต้นไม้ใหญ่ที่แผ่ปกคลุมใบหนา ให้เป็นที่พึ่งพาของผู้อื่นได้
แต่เมื่อเสียชีวิตหรือหมดบุญญาวาสนาไป เหลือเพียงการกล่าวขานบ้างเล็กน้อยหรือแทบจะหมดความหมาย เปรียบเหมือนต้นไม้ ที่พอได้พักพิงแค่โคนต้นเท่านั้น ชีวิตนี้แท้จริงแล้ว ไม่เที่ยงแท้แน่นอน อนิจจา
