ในชีวิตของคนเรา เกิดแก่เจ็บตายเป็นเรื่องธรรมชาติ แต่ใครจะรู้เล่าว่าในชีวิตหนึ่งที่เราเกิดมานั้น เราได้ทำอะไรในสิ่งที่เราอยากทำ หรือสิ่งที่เราอยากทำให้แก่คนที่เรารักและรักเรา...แล้วหรือไม่ นอกจากตัวเรา ถ้ายัง...ก็ทำซะ...จะได้ไม่เสียใจภายหลัง... และจะได้ไม่ต้องตั้งคำถามเหล่านี้...
"ทุกวันนี้เรากำลังใช้ชีวิตอย่างไร
ถ้าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิตเรา เราพอใจไหม
ถ้าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของคนรอบข้าง
แล้วเราพอใจกับสิ่งที่เคยทำ
สิ่งที่เคย พูดกับคน ๆ นั้นไหม
มีอะไรบ้างไหมที่เรายังไม่ได้ทำที่คิดว่าดี
อยากจะทำ แต่ไม่เคยทำสักที มีแต่จะ จะ จะ จะ จะ
มีอะไรบ้างไหมที่เราคิดจะแก้ไขนานแล้ว
แต่ไม่ได้แก้ไขสักที มีแต่จะ จะ จะ จะ จะ
ความตายไม่ได้สนใจความรู้สึกของเรา
ไม่เกรงใจเลยว่าเรารู้สึกหรือไม่ พร้อมอย่างไร
สิ่งทั้งหลายเป็นไปตามเหตุตามปัจจัยของมัน
ไม่เคยเป็นไปตามความต้องการของเรา
เพราะธรรมชาติเป็นอย่างนี้แหละ
ชีวิตเราจึงมีค่า...มีค่าทุกลมหายใจ"
ที่มาของคำถาม:จากหนังสือเรื่อง...ทำไม โดย...ชยสาโร ภิกขุ
บางสิ่งบางอย่างรอให้ถึงพรุ่งนี้ มันก็อาจสายเกินไปเน๊าะ
ส่งดอกรักมาให้เธอแทนคำพูดนะ..