การเสริมพลังให้ผู้ป่วยและญาติ ทำไมทำได้ยากจัง

เมื่อวันอังคารที่ผ่านมา ฉันมาถึงโรงพยาบาลรีบสรุปรายงานให้เสร็จเพื่อจะได้ไปเยี่ยมอุ้ยแก้วที่ตึกศัลยกรรมชาย ฉันได้รับการประสานให้ไปดูแลก่อนกลับบ้านของอุ้ยแก้วจากจนท.ในตึกว่าอุ้ยแก้วมานอนโรงพยาบาลได้ประมาณ  1 เดือนกว่าแล้วเนื่องจากมีการติดเชื้อบริเวณแผลกดทับที่ก้นทั้งสองข้างแผลค่อนข้างลึก และทานอาหารเองไม่ได้ต้องให้อาหารทางสายยางให้อาหาร ไม่มีแรงในการช่วยเหลือตัวเองและที่สำคัญญาติต่างก้อผลักภาระการดูแลมาให้ทางโรงพยาบาลไม่มีใครยอมมาฝึกวิธีการให้อาหารทางสายยางและการทำแผลที่ก้นให้อุ้ยแก้วเลย ทุกคนอ้างภาระหน้าที่ที่ต้องทำ พอพยาบาลรบเร้าให้มาเรียนรู้ก้อพากันหลบหน้าไม่มาเยี่ยมอุ้ยแก้ว ฉันได้ร้บทราบข้อมูลจากการบอกเล่าของน้องๆพยาบาลที่ตึกผู้ป่วยและเตรียมที่จะจำหน่ายอุ้ยแก้วกลับบ้าน แต่ยังขาดการเตรียมความพร้อมของญาติ เมื่อฉันไปถึงหอผู้ป่วย น้องพยาบาลรีบบอกว่าผู้ป่วยนอนอยู่เตียง 5 ฉันเดินเข้าไปเพื่อพูดคยกับญาติและดูอาการของอุ้ยแก้ว มีญาติผู้ป่วยรออยู่ 4 คนและชายคนที่เป็นหลานบอกกับฉันว่าเตรียมรถมารับอุ้ยกลับบ้านแล้วจะให้ทำอย่างไรต่อไป ฉันถามถึงความพร้อมที่บ้านว่าใครจะเป็นคนทำแผลให้อุ้ย และใครไปรับการสอนทำอาหารเหลวที่ห้องโภชนาการหรือยัง คำตอบที่ได้คือไม่มีใครยอมไปฝึกทำแผลและการทำอาหารทางสายยางเลยต่างคนต่างเกียงกันอ้างเหตุผลสารพัด ฉันอธิบายให้ฟังถึงขั้นตอนการดูแลอุ้ยแก้วที่บ้านและการช่วยเหลือแก่อุ้ยในเรื่องต่างที่จำเป็น ญาติก้อบอกฉันว่าที่บ้านมีแต่คนแก่ ส่วนคนหนุ่มต้องไปทำงานเย็นๆจึงจะกลับบ้านไม่สามารถดูแลอุ้ยแก้วได้ขอให้นอนโนรงพยาบาลต่อจนกว่าจะหายได้ไหม