การไปส฿กษาหาข้อมูลโดยการลงพื้นที่จริงนั้น จะสามารถทำให้ผู้วิจัยสามารถที่จะค้นพบข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นจริง และข้อมูลที่ถูกต้องแม่นยำกว่าการวิจัยเอกสารเท่านั้น และด้วยเหตุที่เราเชื่อว่าการลงพื้นที่ศึกษาข้อมูลจากกรณีศึกษาที่เป็นของจริงนั้นจะทำให้เราได้ข้อมูลเชิงลึกมากขึ้น จึงเป็นเหตุให้ เราต้องไปเวียงจันทน์

        สาเหตุที่พวกเราต้องเดินทางไปศึกษาดูงานที่นครหลวงเวียงจันทน์ สปป.ลาวนั้น เพราะว่า นายปรากรณ์ สิริพรโอภาส นางสาววรรษวรรณ นิวาตวงศ์ และนายปุณฑวิชญ์ ฉัตรมงคลชาติ (กระผมเอง) นักศึกษาปริญญาโท คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในที่ปรึกษาของ รศ.ดร.พันธุ์ทิพย์  กาญจนะจิตรา  สายสุนทร อาจารย์ประจำภาควิชากฎหมายระหว่างประเทศ  คณะนิติศาสตร์  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีความสนใจศึกษาเกี่ยวกับการจัดการประชากร และการค้าการลงทุน อาทิ ประเด็นการระงับข้อพิพาทที่เกี่ยวข้องกับภาคธุรกิจ ประเด็นการประกอบธุรกิจและการส่งเสริมการค้าการลงทุนของนักธุรกิจไทยใน สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว รวมถึงการประกอบธุรกิจของนิติบุคคลที่จดทะเบียนตามกฎหมายลาว แต่มีทุนต่างด้าวเข้มข้น รวมถึงปัญหาอุปสรรคที่นิติบุคคลดังกล่าวต้องเผชิญ

        ในการนี้ เพื่อเป็นการสนับสนุนให้นักศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษา ได้เพิ่มพูนทักษะความรู้ทางกฎหมายและเป็นการพัฒนาศักยภาพทางกฎหมายให้แก่นักกฎหมายไทยรุ่นใหม่ ที่มีความสนใจศึกษาวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว

        จึงได้จัดทำโครงการเยี่ยมชมและศึกษาดูงานด้านการจัดการประชากรและการค้าการลงทุน ระหว่างวันที่ 7-10 ตุลาคม 2552 ณ นครหลวงเวียงจันทน์ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว

        และสาเหตุที่ต้องไปช่วงนี้ก็เพราะว่า อาจารย์แหววของพวกเราได้รับเชิญจากคณะนิติศาสตร์และรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาว ณ นครหลวงเวียงจันทน์ ให้เข้าร่วมการประชุมวิชาการเพื่อถอดประสบการณ์การศึกษาวิชากฎหมายในประเทศไทย ของอาจารย์บุญมี ราชมีไช ในวันที่ 9 ตุลาคม 2552 ซึ่งพวกเราก็ได้ติดตามไปร่วมงานนี้ด้วยครับผม