ณ วันหนึ่ง (จำไม่ได้) ดิฉันได้คุยกับ ผศ.ดร.อัญชลี ชยานุวัชร ผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายวิชาการ และคุณกรมาศ สงวนไทร หัวหน้าส่วนส่งเสริมวิชาการ และทีมงานส่วนส่งเสริมวิชาการ เริ่มต้นคุยกันเพื่อทำความเข้าใจเรื่องการวิจัยประเมินผลหลักสูตร แล้วก็ลามไปเรื่องอื่นๆ หลายเรื่องแบบไม่เป็นทางการ จนไปถึงเรื่อง Weblog
อาจารย์อัญชลีและคุณกรมาศสนใจที่จะเขียนบล็อกและต้องการให้น้องๆ ทีมส่วนส่งเสริมวิชาการได้เขียนบล็อกด้วย ดิฉันจึงขันอาสาช่วยสอนให้ เรานัดหมายกันที่ห้อง Self Access ที่ศูนย์บรรณาสารฯ ในวันที่ ๑๕ ตุลาคม ๒๕๕๒ เวลา ๐๙ น. มีคุณจาตุรนต์ ชูเกลี้ยงจากหน่วยพัฒนาองค์กรมาร่วมเรียนรู้ด้วย
ดิฉันบอกให้รู้ว่า Weblog เป็นเครื่องมือในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้และทำหน้าที่เป็นคลังความรู้ไปในตัว แนะนำให้เขียนบันทึกแบบการเล่าเรื่อง บอกเทคนิควิธีการต่างๆ ที่ตนเองใช้เป็นประจำ สาธิตให้ดูด้วยบันทึกนี้
 |
คนไหนทำได้เร็วก็ช่วยเพื่อน
 |
มุมนี้ก็ตั้งใจเรียนเต็มที่
ชาวส่วนส่งเสริมวิชาการตั้งใจเรียนกันเต็มที่ ทุกคนเปิดบล็อกของตนเองได้ จากบันทึกสั้นๆ ที่ลองเขียนกัน เริ่มเห็นแล้วว่าหลายคนมีแววที่จะเป็น Blogger มือดี ดิฉันจึงเสนอว่าน่าจะมีการให้รางวัลคนที่ขยันเขียนบันทึกและเขียนได้ดี
มีโอกาสเมื่อใดดิฉันจะคอยแวะเวียนไปถามว่ามีใครเขียนบันทึกใหม่บ้างหรือเปล่า บ่ายวันนี้เราคุยกันสนุกๆ ว่าใครที่เขียนบันทึกเพิ่มก็ให้ดาว เขียนมากก็ได้ดาวหลายดวง ส่วนคนที่ไม่ได้เขียน แถมยังลืม username และ password อีกต้องติดลบ วิธีนี้ได้ผลดีเพราะทั้งน้องและพี่ลงมือเขียนบันทึกใหม่กันทันที
คุณกรมาศเข้าไปอ่านบันทึกของน้องๆ ให้ความเห็นที่เป็นกำลังใจแก่คนเขียน เห็นบรรยากาศแบบนี้แล้วก็พลอยมีความสุขไปด้วย ผู้สนใจแวะเยี่ยมชาวส่วนส่งเสริมวิชาการได้ที่นี่
วัลลา ตันตโยทัย
ขอบคุณอาจารย์มากครับ ที่มาจุดประกาย KM ให้กับส่วนส่งเสริมวิชาการ
และเป็นต้นแบบที่ดีในการเขียน Blog
ตอนนี้ผมเห็นว่าบรรยากาศแห่งการเรียนรู้ภายในหน่วยงานเริ่มคึกคัก
ทุกคนกำลังตื่นตัวที่จะหาเรื่องดีมา "แบ่งปัน" ให้ชาวโลกได้รับรู้อย่างเห็นได้ชัด
ขอบคุณอาจารย์มากค่ะ เพราะดิฉันก็เป็นคนหนึ่งที่ลืม username , password แต่หลังจากที่ได้รับการชี้แนะ
แนะนำจากอาจารย์ จด username,password เก็บไว้กับตัวตลอด (เป็นคนขี้ลืมค่ะ)
ดิฉันก็ได้ปรับปรุงตัว และเข้าไปบันทึก เขียนเรื่องราวดี ๆ ที่จะสามารถแบ่งปันความรู้ให้กับเพื่อนๆ
ได้เข้ามาอ่านทุกเรื่องราวที่อยากจะเขียนค่ะ
สวัสดีครับ คงไม่ช้าเกินไปนะครับ เพราะเพิ่งเห็นบล๊อกของอาจารย์อันนี้ ยังไงก็ขอบคุณอาจารย์เช่นเดียวกันครับ เพราะยอมรับเลยว่าตอนแรกที่บอกว่าเขียนบล๊อก ผมก็จะรู้สึกว่าไม่รู้จะเขียนอะไร แต่นึกไปนึกมา ตอนสมัยเรียนผมก็ชอบเขียนไดอารี่ (ก็คงจะเหมือนกันแหล่ะน่า) ตอนนี้เลยพยายามหาเวลาเขียนให้ได้เกือบทุกวัน และอีกอย่างทำให้เราได้รู้อะไรต่างๆ จากบล๊อกด้วยครับ ต้องขอบคุณอาจารย์อีกครั้งครับ แล้วจะเขียนให้สม่ำเสมอ...
สวัสดีน้องพี่ชาวไทย...อ๊อดคุง (มวล.)
วันนี้ได้แวะเวียนเข้า blog เพื่อที่จะให้กำลังใจน้องๆชาวสสว.ก็ขอขอบคุณอาจารย์อีกครั้งที่ได้กรุณาสอนให้ทุกคนในส่วนฯ รู้จักเครื่องมือในแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน เมื่อเริ่มต้นแล้ว ก็ต้องทำอย่างต่อเนื่อง จุดนี้เป็นสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่า อาจารย์คงเห็นความก้าวหน้านะคะ
ขอขอบคุณอาจารย์มากๆๆค่ะ ที่อาจารย์สละเวลามาให้ความรู้แก่ทุกคนในส่วนฯ ลงมือปฏิบัติจริง ชัดเจนทุกขั้นตอน บรรยากาศเป็นกันเอง เมื่อเริ่มเป็นก็เริ่มเขียน ระยะแรกยังไม่ชำนาญอย่างน้อยก็ได้มีโอกาสได้เข้าไปดอ่านของคนอื่นๆที่เค้าแชร์ไว้ ก็จะได้เรียนรู้ต่อยอดจากความรู้ที่อาจารย์ถ่ายทอดไว้ให้ค่ะ..ประกอบกับอาจารย์คอยมากระตุ้นและให้กำลังใจที่ส่วนฯอยู่เสมอๆๆ..ขอบคุณอาจารย์อีกครั้งที่มอบสิ่งดีๆให้ทุกคนค่ะ..