เล่าเรื่องเครือข่ายในที่ประชุมพยาบาล

น่าจะมีการรวบรวมความรู้ปฏิบัติทั้งของฝ่ายบุคลากรและของผู้ป่วย

คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ได้จัดประชุมวิชาการเรื่อง "การจัดการความรู้ในระบบบริการการพยาบาล : วิถีสู่การปฏิบัติ" ระหว่างวันที่ ๒๔-๒๖ สิงหาคม ๒๕๔๘ ณ โรงแรมตักศิลา จังหวัดมหาสารคาม มีผู้เข้าร่วมประชุมซึ่งส่วนใหญ่เป็นพยาบาลในจังหวัดมหาสารคามและจังหวัดใกล้เคียงเกือบ ๒๐๐ คน

ดิฉันได้รับเชิญให้ไปพูดเรื่องเกี่ยวกับการจัดการความรู้ ในวันที่ ๒๔ สิงหาคม ช่วงบ่าย เดินทางไปถึงโรงแรมตั้งแต่เช้า จึงมีโอกาสได้ฟัง ศ.นพ. อดุลย์ วิริยเวชกุล อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ปาฐกถาเรื่อง "องค์กรเรียนรู้สู่การพัฒนาวิชาชีพ" และ รศ.ดร.ดรุณี รุจกรกานต์ คณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ บรรยายเรื่อง "แนวคิดและการประยุกต์ใช้การจัดการความรู้ทางการพยาบาล" เนื้อหาเกี่ยวกับการจัดการความรู้ที่ รศ.ดร.ดรุณี บรรยายเป็นไปในทิศทางเดียวกับที่เรากำลังดำเนินการอยู่ ต่างจากที่ดิฉันเคยฟังนักวิชาการในวงการพยาบาลพูดๆ กัน ซึ่งมักจะเน้นเรื่องการวิจัย

รศ.ดร.ดรุณี บอกว่าการบรรยายในช่วงบ่ายเป็นช่วงปราบเซียน เพราะคนฟังมักหลับได้ง่าย ดิฉันจึงต้องหากุศโลบายเพื่อจูงใจคนฟัง เริ่มต้นด้วยการบอกว่าความรู้เป็นสินทรัพย์ที่มีค่ามากที่สุดในองค์การ แล้วตั้งคำถามว่า "ความรู้แตกต่างจากสินทรัพย์อื่นอย่างไร" ให้ผู้ฟังคอยติดตามและตอบในตอนท้ายของการบรรยาย คนที่ให้คำตอบได้น่าประทับใจ ๑ คน จะได้รับหนังสือ "การจัดการความรู้ ฉบับมือใหม่หัดขับ" ของ ดร.ประพนธ์ ผาสุขยืด ๑ เล่ม (ดิฉันซื้อติดไปฝากคนทางมหาสารคามนะคะ ไม่ใช่ได้ฟรี)

ดิฉันเล่าเรื่องเครือข่ายของเราไปเรื่อยๆ ตั้งแต่จุดเริ่มต้นที่มาจากข้อเสนอของ ศ.นพ.วิจารณ์ พานิช การจัดตลาดนัดความรู้ ความพยายามที่จะสร้างและเชื่อมโยงเครือข่าย โดยใช้แนวทางของ "storytelling" ประกอบกับฉายภาพกิจกรรมระหว่างที่เราจัดตลาดนัดความรู้ เสียดายที่ทาง สคส. ยังไม่ได้ transfer VDO ลง CD เลยไม่มีภาพและเสียงในกลุ่มย่อยให้ผู้เข้าประชุมได้เห็นจริงๆ

ดิฉันพยายามบรรยายให้มีเสียงสูงเสียงต่ำ เล่าเรื่องขำๆ บ้าง เพราะเคยมีนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ประเมินว่าน้ำเสียงของดิฉัน monotonous นักศึกษาบางคนจึงหลับทุกครั้งที่เข้าเรียน

ช่วงท้ายของการบรรยาย เป็นการเล่าให้เห็นว่าในฐานะของ "คุณประสาน" ดิฉันกำลังทำอะไรอยู่บ้าง และมีแผนงานอะไรต่อ เล่าความเคลื่อนไหวของสมาชิกเท่าที่ทราบ และแน่นอนสิ่งที่ขาดไม่ได้คือการแนะนำ http://dmcop.gotoknow.org รวมทั้ง http://thaikm.gotoknow.org ประชาสัมพันธ์งานมหกรรมการจัดการความรู้แห่งชาติ ครั้งที่ ๒ วันที่ ๑-๒ ธันวาคม ๒๕๔๘ และ www.kmi.or.th

มองจากเวทีดิฉันไม่เห็นว่ามีผู้ฟังคนใดหลับ ไม่ทราบว่าเป็นเพราะดิฉันบรรยายดีหรือเพราะรอลุ้นหนังสือของ ดร.ประพนธ์ ผาสุขยืด กันแน่ พอเปิดให้ผู้เข้าประชุมตอบคำถามที่ถามไว้ตั้งแต่ต้น ภายในเวลาจำกัด มีผู้ตอบจำนวนสิบกว่าราย บางรายเขียนประโยคเดียวบางรายเขียนยาวมาก บางรายก็รีบไปพูดที่ไมโครโฟน จึงต้องใช้วิธีจับฉลากโดย ศ.ดร.ประนอม โอทกานนท์ และดิฉันต้องเพิ่มรางวัลเป็น ๒ รางวัล เพราะมีหนังสือเหลืออยู่ ๒ เล่ม

ดิฉันได้คุยกับท่านคณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ ว่าเราน่าจะมีโครงการพัฒนาบุคลากรสาธารณสุขในเรื่องการดูแลผู้ป่วยเบาหวานร่วมกัน ซึ่งท่านก็ยินดีที่จะร่วมมือด้วย ท่านถามความคิดเห็นของดิฉันเรื่องการตั้ง Excellence Center ดิฉันเสนอว่าถ้าจะทำในเรื่องการดูแลผู้ป่วยเรื้อรัง ต้องเป็นสหวิชาชีพ ไม่ควรมีเฉพาะพยาบาล และน่าจะมีการรวบรวมความรู้ปฏิบัติทั้งของฝ่ายบุคลากรและของผู้ป่วย

ความจริง รศ.ดร.ดรุณี รุจกรกานต์ คณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ท่านเป็นอาจารย์ของดิฉันสมัยที่ดิฉันเรียนปริญญาเอก ดิฉันชื่นชมในความรู้ความสามารถของท่าน

ตอนเย็นก่อนขึ้นเครื่องบินที่ขอนแก่นกลับกรุงเทพ รศ.วลัยพร นันท์ศุภวัฒน์ รองคณบดี พาไปรับประทานอาหารพื้นบ้าน อิ่มอร่อยกำลังดีค่ะ

วัลลา ตันตโยทัย วันที่ ๒๖ สิงหาคม ๒๕๔๘

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน DM KM Facilitator



ความเห็น (0)

หมายเลขบันทึก

3067

เขียน

26 Aug 2005 @ 14:03
()

แก้ไข

11 Feb 2012 @ 13:57
()

สัญญาอนุญาต

สงวนสิทธิ์ทุกประการ
อ่าน: คลิก