ขณะที่ Jane กำลังคิดอยู่นั้นเธอต้องสะดุ้ง เมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้น “ก๊อก ๆ Jane ผม Roy ครับ” เธอจึงเหลือบมองที่นาฬิกา อ้อ! มันทุ่มแล้วนั่นเอง เธอจึงเดินไปเปิดประตู
Jane : เข้ามาก่อนซิค่ะ รอสักครู่นะคะ พอดีฉันกำลังนั่งคิดอะไรเพลิน ๆ จนลืมดูนาฬิกา ขอโทษด้วยนะคะ
Roy : ไม่เป็นไรครับ ผมกลัวคุณหิวเลยมาเร็วไปหน่อย
Jane เดินไปหยิบเสื้อโค๊ด พร้อมทั้งกุญแจห้อง Jane : ถ้างั้นไปกันเถอะค่ะ ฉันพร้อมแล้วค่ะ คุณจะพาฉันไปร้านไหนดีคะ
Roy : ร้านนี้อาหารอร่อยรับรองว่าคุณต้องชอบแน่นอน
Roy พา Jane มาทานอาหารอิตาเลียน บรรยากาศภายในร้านดูสบาย ๆ มีเสียงเพลงบรรเลงขับกล่อมเบา ๆ แล้ว Roy ก็เริ่มตั้งคำถามกับ Jane ทันที
Roy : ขอโทษนะครับ ผมขอถามเรื่องส่วนตัวคุณหน่อยได้ไหมครับ ถ้าคุณไม่รังเกียจ
Jane : ได้ค่ะ ตามสบาย
Roy : คุณคิดอย่างไรถึงมาทำงานเป็นนักสืบ ผมว่าคุณเหมาะจะเป็นนางแบบหรือดารามากกว่า
Jane : คุณพูดเหมือนคนอื่น ๆ เลย แต่ฉันผูกพันกับมันมาตั้งแต่เล็ก พ่อฉันเป็นตำรวจ ฉันเห็นท่านทำงานแล้วมีความสุข ท่านช่วยเหลือคนที่ได้รับความเดือดร้อน ฉันเลยอยากเป็นเหมือนท่าน พอได้มาทำจริง ๆ มันก็สนุกดี ท้าทายและตื่นเต้น แล้วคุณล่ะ?
Roy : อ้อ! พ่อแม่ผมอยากให้ผมเป็นตำรวจก็เลยให้สอบเข้าโรงเรียนตำรวจจนจบและได้เป็นตำรวจทุกวันนี้ครับ แล้วคุณทำงานอันตรายแบบนี้แฟนคุณไม่ว่าหรือครับ
Jane : ฉันยังไม่มีแฟนค่ะ เพราะไม่มีเวลาให้ใคร วัน ๆ ทำแต่งานและฉันก็ไม่เป็นแม่บ้านด้วย ทำอะไรก็ไม่เป็นคงมีคนมาอยู่ด้วยลำบาก แล้วคุณล่ะคะมีแฟนหรือยัง
Roy : เคยมีครับแต่เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้ว
Jane : ขอโทษนะคะ ที่บอกว่าเคยมีหมายความว่าอย่างไรค่ะ
Roy : เหตุผลคงเหมือนคุณมั้งครับ ไม่ค่อยมีเวลา เอาใจไม่เก่งแล้วก็อื่น ๆ อีกมากมาย เขาคงทนผมไม่ได้เลยเลิกกันไปครับ
Jane : ขอโทษด้วยนะคะ ฉันไม่น่าถามเลย คุณคงรู้สึกแย่ เราเปลี่ยนเรื่องคุยดีกว่า
Roy : ไม่เป็นไรครับแล้วเรื่องคดีคุณได้เบาะแสอะไรบ้างไหมครับ
Jane : จากที่ฉันพิจารณาดูแล้วสภาพศพ สถานที่เกิดเหตุและเวลาการเสียชีวิต ทั้ง 3 รายมีความเกี่ยวข้องกัน โดยเฉพาะเวลาการเสียชีวิตประมาณเที่ยงคืนและเป็นวันที่พระจันทร์เต็มดวงด้วยค่ะ และฉันคิดว่ามันต้องลงมืออีกในคืนพระจันทร์เต็มดวงซึ่งเป็นคืนพรุ่งนี้
Roy : แล้วรู้ไหมครับว่าที่ไหน
Jane : นั่นแหละค่ะปัญหาเพราะเราไม่รู้ว่ามันจะเกิดขึ้นที่ไหน แต่ฉันคิดว่าตามสภาพศพของเหยื่อ ฆาตกรต้องมีความแค้นอย่างมาก อาจถูกทำร้ายจิตใจอย่างรุนแรงเกี่ยวกับผู้หญิง หรือถูกทำร้ายมาตั้งแต่เด็กเลยเกิดเหตุการณ์ฝังใจทำให้มีพฤติกรรมก้าวร้าวส่งผลให้ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ จนลงมือก่อคดีขึ้นในครั้งแรก พอครั้งต่อ ๆ มาเกิดความเคยชินและคิดว่าการกระทำดังกล่าวเป็นการลงโทษผู้ที่ทำผิด เขาเลยไม่รู้สึกผิดและทำต่อมาเลย ๆ คุณคิดว่าไงคะ Roy
Roy รู้สึกเหม่อขณะที่ Jane เรียกชื่อเขา
Roy : อะไรนะครับ ผมฟังไม่ทัน
Jane : Roy คุณคิดอย่างไรค่ะเกี่ยวกับฆาตกรคะ
Roy : อ้อ! ผมก็คิดเหมือนคุณครับ ผมว่าเรากลับกันเถอะครับ คุณคงเหนื่อยแล้ว พรุ่งนี้ค่อยสืบหาเบาะแสกันต่อ
Jane รู้สึกแปลกใจที่อยู่ ๆ Roy ก็พูดตัดบทและรีบกลับ แต่เธอคิดว่าเขาคงกลัวเธอเหนื่อยจึงให้รีบกลับไปพักผ่อน
หลังจากกลับจากร้านอาหาร Jane ยังคงทำงานต่อเธอหยิบแผนที่มาพิจารณาสถานที่พบศพ เธอ Mark แต่ละที่และลองลากเส้นมาเชื่อมกัน เธอสังเกตว่าพอลากเส้นมาเชื่อมกันมันคล้าย ๆ รูปดาว เธอจึงลองลากจุดที่ 3 ทำมุมให้เหมือนรูปดาวไปจุดที่ 4 ซึ่งมันคือบริเวณใกล้ ๆ สวนสาธารณะ Denwood และเธอคิดว่าเหยื่อรายที่ 4 ต้องอยู่ที่นั่นแน่นอน เธอต้องสะดุ้งอีกครั้งเพราะเสียงนาฬิกาเตือนเวลาดังขึ้น นี้มันตี 2 แล้วหรือนี้ เธอจึงรีบเข้านอนเพื่อพรุ่งนี้จะได้มีแรงทำงานต่อ
เช้าวันรุ่งขึ้น Roy มารับ Jane ไปสำนักงาน เธอนำก้นบุหรี่ที่พบไปให้ห้อง Lab ตรวจดูเผื่อจะใช้เป็นหลักฐานได้ เธอแจ้งสารวัตรว่ามีเบาะแสบางอย่างที่ชี้ให้เห็นว่าฆาตกรอาจจะลงมือกับเหยื่อรายที่ 4 ในคืนนี้วันพระจันทร์เต็มดวงบริเวณสวนสาธารณะ Denwood สารวัตรไม่รอช้ารีบแจ้งเจ้าหน้าที่ทุกคนให้เตรียมพร้อมและลงพื้นที่ทุกจุดบริเวณนั้น ค้นหาบุคคลที่น่าสงสัยและคอยจับตาดูจนกว่าจะถึงเวลาเที่ยงคืน เมื่อทุกคนรับทราบจึงแยกย้ายออกไปปฏิบัติงานตามที่ได้รับมอบหมาย ส่วน Jane และ Roy เดินทางไปสถานที่พบศพรายที่ 2 และรายที่ 3
