นโยบายการศึกษา 3 ดี นับเป็นความพยายามของรัฐบาล ภายใต้การนำของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ในการดำเนินการกำหนดนโยบายการศึกษาเพื่อสร้างแรงดึงดูดหรือเป็นจุดขายให้รัฐบาลในการดำเนินจัดการการศึกษา เป็นกุศโลบายเพื่อดึงคนในสังคมเข้ามามีส่วนร่วมแก้ปัญหาและพัฒนาระบบการศึกษาไทย กระตุ้นให้ทุกภาคส่วนเข้ามาร่วมรับภาระ ไม่ใช่ให้เป็นภาระของกระทรวงศึกษาธิการ โรงเรียน หรือครูเพียงฝ่ายเดียวดังเช่นอย่างที่ผ่านมา
นโยบาย 3 ดี ที่ว่า คือ ดีความเป็นประชาธิปไตย ดีด้านคุณธรรมและความเป็นไทย ดีด้านภูมิคุ้มกันจากภัยของยาเสพติด ซึ่งหากพิจารณา จากทั้ง 3 ดีแล้ว ทุกฝ่ายต้องมีส่วนร่วมในการดำเนินการ โดยเฉพาะดีที่ 1 ดีด้านความเป็นประชาธิปไตย คนที่เป็นชนชั้นนำทางสังคมนั่นแหละ เป็นตัวสำคัญในการที่จะเป็นแบบอย่างเพื่อให้เด็กหรือเยาวชนได้ศึกษา เลียนแบบ หรือเป็นแบบอย่างในการที่เข้าใจในระบอบประชาธิปไตยที่ถูกต้อง แนวทางที่แท้จริง ไม่ว่าจะเป็นประชาธิปไตยในโรงเรียน ในสังคมที่เขาอยู่ หรือแม้แต่ประชาธิปไตยในครอบครัว หากไม่ใช่ว่าโรงเรียนโรงเรียนสนับสนุน ส่งเสริมประชาธิปไตยที่ถูกต้อง ฝึกการเป็นผู้นำ ฝึกการเสียสละ อุทิศตนเพื่อประโยชน์ส่วนรวม มีการจัดระบบการเลือกตั้ง ให้รู้จักยอมรับในความคิดเห็นของบุคคลอื่น ยอมรับเสียงส่วนมาก โดยยังให้ความสำคัญกับเสียงส่วนน้อย
น่าเสียดายอย่างยิ่งถ้าหากผู้หลัก ผู้ใหญ่ ผู้นำทางสังคมหรือผู้ที่ได้ชื่อว่านักการเมืองซึ่งเสมือนผู้แสดงบทบาทความเป็นประชาธิปไตยในระดับสูงของประเทศ เล่นการเมืองในระบอบประชาธิปไตยแบบพวกพ้อง ละเลงด้วยปากมากกว่าการทำงาน หรือทำตัวอิงแอบกับหน่วยงานราชการ สถาบันต่างๆ ที่มีแต่คนคุ้นเคยของนักการเมืองเพียงเพื่อเบิกทางอนาคตทางการเมืองแค่นั้น หากไม่เช่นนั้นแล้ว “ใครจะสอนประชาธิปไตยให้เด็กฟัง”