บาดแผลแห่งความจำ ยังตอกย้ำกลางรอยใจ
บาดแผลแห่งรอยจำ
ยังตอกย้ำกลางรอยใจ
ประชาธิปไตย
หลั่งเลือดไซร้ชโลมดิน
ซึมซับอุดมการณ์
คงตำนานชวนถวิล
สืบทอดน้ำตาริน
ชีวิตสิ้นเกียรติกำจร
เจ็ดตุลารำลึก
ชวนสำนึกอุทาหรณ์
เจ็บช้ำทุกบทตอน
กรรมยอกย้อนคืนกลับกลาย
ใบไม้ไยด่วนร่วง
ทิ้งคนห่วงใจสลาย
จารึกทั้งหญิงชาย
เพียงความตายใช่สุดทาง
ร่วมเรียกร้อง สิบหก ตุลาคม
อยู่มัธยม มอศอสอง เกิดนองเลือด
ทรราช ฆ่าฟัน กันดุเดือด
ชะโลมเลือด ลุกเป็นไฟ ไปทั่งกรุง
พาหลานสาวมาร่วมรำลึกค่ะ
มีความสุขทุก ๆ วันนะคะ
สะท้อนความรู้สีก
เกิดมาทำไม ?
โตขึ้นขอให้เก่งเหมือนคุณน้านะคะ...
ร่วมไว้อาลัยวีรชนที่จากไป แต่ไม่ชื่นชมคนตุลาบางคนที่ยังมีชีวิต อิ่มหนำสำราญ มีความสุข จากเดือดของเพื่อนๆวีรชน
มาร่วมรำลึกเฉพราะวีรชนที่จากไป
คนอื่นไม่เกี่ยว รับทราบค่ะ
สวัสดีครับอาจารย์วราภรณ์
เหตุการณ์ครั้งนั้นผมยังจำได้ครับ
และได้เพิ่มเติมลงไปในบันทึกล่าสุดของผมที่อาจารย์ได้เข้าไปอ่านแล้ว
ตอนที่ลงนั้นลืมนึกถึงเหตุการณ์นี้ไปครับ
ด้วยเห็นว่ามันไม่ใช่การทำรัฐประหาร
แต่ผลออกมามันใกล้เคียงกับเมื่อ 33 ปีที่แล้ว
เลยเพิ่มไว้ท้ายบันทึกครับ
อาจารย์ครับ ผมอนุญาตนำรูปอนุสาวรีย์ประชาธิปไตยของอาจารย์ไปประกอบบันทึกของผมนะครับ
แบบว่า เห็นแล้วใช่เลย
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ อ.วราภรณ์ มาทักทายพร้อมดอกไม้สวยๆค่ะ มีความสุขนะคะ
เจ็ดตุลามานั่งนึก ความรู้สึกที่หลากหลาย
ความคิดที่มากมาย คือทางเลือกให้เรียนรู้
ขอบคุณไมตรีจิตและมิตรภาพค่ะ
มาร่วมรำลึกด้วยคะ วีระชนผู้กล้าหาญ สำหรับวันที่ 7 ตุลาคม เสื้อเหลืองจัดใช่ไหมคะ