เมื่อสักประมาณยี่สิบนาทีที่ผ่านมาเราเพิ่งเดินทางกลับมาจาก "วังน้ำเขียว" เราออกเดินทางจากที่นั่นประมาณสามทุ่ม มาถึงที่นี่ก็เกือบ ๆ ห้าทุ่มครึ่ง

วันนี้เรากลับมาดึกเลยเพราะว่าต้องรอ "ปวารณาออกพรรษา" เดินทางดึก ๆ แบบนี้เหนื่อยเหมือนกันแต่คนที่เหนื่อยกว่าเรานั้นคือ "เฮียหมู..."

เฮียหมู เป็นคนที่ "ปวารณา" กับเราไว้ว่าพรรษานี้ท่านจะพาเรากลับไป "แสตมป์วีซ่า" ในทุกสัปดาห์ที่วังน้ำเขียว

พรรษานี้เราอธิษฐานเข้าพรรษาที่วังน้ำเขียว แต่ด้วยภาระ หน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบบ้านสุดท้ายหลังนี้จึงต้องเดินทางมาทำงานที่นี่ แต่เมื่อครบรอบ ๖ ราตรีจะต้องกลับไป "เหยียบแผ่นดิน" ที่วังน้ำเขียวสักครั้งหนึ่ง

ดังนั้นในช่วงเวลาไม่เกินหนึ่งสัปดาห์ "เฮียหมู" จะต้องขับรถมารับเราเพื่อที่จะมาพาเราไปวังน้ำเขียว ๑ เดือนมี ๔ สัปดาห์ สามเดือนก็มี ๑๒ สัปดาห์ แต่ทว่าเฮียหมูนั้นปวารณาไว้มากกว่านั้น

นอกจากที่จะพาเราไปวังน้ำเขียวเพื่อแสตมป์วีซ่าแล้ว เวลาเราต้องการอุปกรณ์เครื่องมือช่าง เฮียหมูก็วิ่งหาซื้อมาให้ แม้นว่าหนทางจะอยู่ห่างไกล (วรจักร กับ คลองหลวง) เฮียหมูก็วิ่งไป วิ่งมานับครั้งไม่ถ้วน

ค่าของเฮียหมูก็คิดบ้าง ไม่คิดบ้าง ส่วนค่าน้ำมันนั้นไม่ต้องพูดถึง เพราะเฮียหมูไม่เคยคิด

วันดีคืนนี้ก็ชวนไปซื้อหินที่ลำตะคลอง ซื้อหนัก ๆ ก็ชวนขับรถขึ้นไปรับช่างที่ "เชียงใหม่"

เราวิ่งไป วิ่งมากับเฮียหมูตลอดทั้งพรรษา แต่คืนนี้แล้วสินะ คืนวัน "ออกพรรษา" ก็เป็นวันสิ้นสุดของกิจกรรมสแตมป์วีซ่า โอ้ กาลเวลาช่างผ่านไปรวดเร็วจริง

หลังจากวันนี้ที่เฮียหมูขับรถออกไป จิตใจเราก็หวิว ๆ เล็กน้อย

เพราะความผูกพันที่เฮียหมูทำให้เราตลอดสามถึงสี่เดือนมานั้นมีคุณค่าอย่างเหลือล้น

เรามาอยู่ที่นี่ เปรียบเสมือนคนหน้าใหม่ไร้ญาติมิตร

เราอยู่เชียงใหม่ค่อนข้างนาน (ประมาณสองปีครึ่ง) ดังนั้นเวลาทำงาน เราจะซื้อหาอะไร การไหว้วานใครนั้นจึงไม่ใช่เรื่องลำบาก

แต่เมื่อเรามาอยู่ที่นี่ เราไม่มีใคร แต่บุญกรรมที่เคยทำไว้ก็จึงได้กัลยาณมิตรที่ดีคือ "เฮียหมู"

เฮียหมูพร้อมครอบครัวช่วยวิ่งซื้อของให้เราตลอด

สัปดาห์หนึ่งเฮียหมูและลูกชายทั้งสามแวะวนเวียน เปลี่ยนหน้า เปลี่ยนตากันเข้ามาหลายครั้ง

มีครั้งหนึ่งเราจะต้องเดินทางไปทำธุระที่วังน้ำเขียวกับญาติ ๆ เฮียหมูเองก็ขับรถเอา "อาหาร" จาก "วรจักร" มาส่งเราตอนเช้าถึงที่ "วังน้อย..."

งานนี้จะไม่สำเร็จได้จริง ๆ หากขาดมิตรที่แท้จริงอย่างเฮียหมู

คำพูดใดคงจะน้อยเกินไปและไม่สามารถบ่งบอกถึง "ใจ" ที่เฮียหมูมีให้เราและศาสนาในครั้งนี้ได้

ผลบุญและกรรมอันใด ใครทำ ใครได้ สิ่งที่เฮียหมูได้ทำให้กับเราและศาสนาไว้ย่อมจักไม่สูญค่า หากถึงกาล ถึงเวลาผลบุญนั้นหนาจักเรืองรอง...

ขอบคุณมากนะ "เฮียหมู"...