ปล่อยให้สังคมมันเคลื่อนไปโดยขาดการควบคุมหรือวางระเบียบที่เหมาะสม...

             หลายครั้งที่เรื่องบางเรื่องหรือสถานการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้นไม่ใช่เรื่องปกติ หรือไม่ได้เป็นสภาวการณ์ที่เกิดขึ้นได้ในสถานการณ์ปกติ แต่ด้วยความคุ้นชินของผู้คนที่ได้พบเห็นครั้งแล้วครั้งเล่า สิ่งที่ไม่ปกติที่เกิดขึ้นเหล่านั้นกลับกลายเป็นความปกติไปได้นะครับ...

 

             ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นภายในครอบครัวหรือในโรงเรียน เช่นการที่เด็กแสดงความก้าวร้าวต่อพ่อแม่ หรือการที่เด็กนักเรียนลอกการบ้านเพื่อน หรือแม้กระทั่งเรื่องเป็นเรื่องที่ใหญ่โตมากขึ้นจนกลายเป็นปัญหาสังคมในวงกว้าง เช่น การเห็นเด็กวัยรุ่นใช้ความรุนแรงในการแก้ปัญหาหรือการที่ผู้สูงอายุถูกทอดทิ้งให้อยู่เพียงลำพัง...

 

            ซึ่งหากตัวเราหรือผู้คนในสังคมต่างยอมรับความ "ไม่ปกติ" เหล่านั้นให้กลายเป็นความ "ปกติ" ก็เป็นเรื่องที่น่าห่วงนะครับ เพราะคงไม่มีใครออกมาตั้งคำถามหรือตั้งข้อสังเกตุกับสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ที่เกิดขึ้นในสังคม...

 

            

 

 

            ทิศทางของสังคมเราก็อาจจะมุ่งไปสู่สังคมที่คุณธรรมและจริยธรรมเสื่อมลง เป็นสังคมที่ผู้คนต่างคนต่างอยู่ ไม่มีใครใส่ใจหรือเป็นธุระกับสังคม ปล่อยให้สังคมมันเคลื่อนไปโดยขาดการควบคุมหรือวางระเบียบที่เหมาะสมนะครับ...

 

            อย่ามองเรื่อง "ไม่ปกติ" แม้เพียงเรื่องเล็กน้อยให้เป็นเรื่อง "ปกติ" นะครับ เพราะมันอาจเป็นการพ่มเพาะทัศนะคติหรือนิสัยของเรา จนต่อไปแม้เป็นเรื่อง "ไม่ปกติ" ที่ใหญ่ขึ้น เราอาจจะละเลยและมองมันเป็นเรื่อง "ปกติ" ไปก็ได้นะครับ...