การฝึกสมาธิทำให้คนสามารถเข้าสู่ภวังค์ได้ โดยทั่วไปเด็กสามารถฝึกสมาธิได้โดยธรรม

ฝึกสมาธิบำบัด

เด็กสมาธิสั้น

 

 

 

        การศึกษาในเด็กที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคสมาธิสั้น (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) หรือ ADHD จำนวน 48 ราย ของออสเตรเลีย พบว่าการฝึกสมาธิแบบสหจาโยคะ  ทำให้อาการรุนแรงลดลงโดยเฉลี่ย  35%   ตลอดระยะเวลา 6 สัปดาห์ของการฝึก  และยังช่วยลดการใช้ยาของผู้ป่วยจำนวนมากลง  ผู้นำร่วมในการศึกษาครั้งนี้ ดร.มโนชา ราเมศ ซึ่งเป็นแพทย์ผู้ชำนาญทั่วไปแห่ง โรงพยาบาลซิดนีย์   กล่าวต่อที่ประชุมสมาคมจิตเวชศาสตร์โลก ณ เมืองเมลเบิร์น  ถึงพัฒนาการด้านความประพฤติ  ความเคารพในตนเอง (Self-esteem)  และสัมพันธภาพที่เกิดขึ้น  เด็กๆ บอกว่าพวกเขานอนหลับได้ดีขึ้น และมีความกังวลลดลงเมื่ออยู่บ้าน  ขณะที่ความขัดแย้งก็ลดลง   และสมาธิในการเรียนก็ดีขึ้นเมื่ออยู่โรงเรียน   ทำให้พ่อ แม่ ผู้ปกครอง มีความสุขไม่เครียดเหมือนที่ผ่านมา   และยังสามารถจัดการกับพฤติกรรมของเด็กๆ  ได้ดีกว่าที่เคยเป็น

 

       การทดลองซึ่งมีขึ้นที่โรงพยาบาลมงกุฎราชกุมารแห่งอังกฤษ (The prince of Wales Hospital เมืองแรนด์วิค (Randwick) ได้สอนเทคนิคให้เด็กอายุต่ำกว่า 12 ปี  ที่เข้ารับการรักษาโรค ADHD ด้วยยา  โดยเทคนิคที่ใช้คือ เทคนิคการหลับตามองเห็น (Visualization) การใช้เพลงและธรรมชาติบวกกับการฝึก และการแนะนำแบบตัวต่อตัว   ซึ่งการฝึกมีขึ้นสองช่วงใน 6 สัปดาห์ ที่โรงพยาบาลและฝึกสมาธิอีก 2 ครั้งต่อวันต่อที่บ้าน  โดยในขณะฝึกจะจุ่มเท้าลงในน้ำเกลือเย็น จากการฝึกพบว่ามีพัฒนาการของอาการดีขึ้นถึง 35% ซึ่งนับว่ามีนัยสำคัญมาก ดร.มโนชา กล่าวว่า  “6 รายในนั้นสามารถหยุดใช้ยาลง และมีพฤติกรรมกลับมาเป็นปกติอีก 12 รายลดการใช้ยาลงได้ครึ่งหนึ่ง ส่วนกลุ่มอื่นที่เหลือสามารถลดการใช้ยาลงได้ประมาณ 1 ใน 4” ผลสะท้อนกลับจากเด็กเป็นสิ่งที่ดีสุด เช่น คำกล่าวที่ว่า “ฉันรู้ตัวฉันเองเสมอในสิ่งที่ฉันกำลังกระทำ มันเป็นสิ่งที่ไม่ดี และทำให้คนอื่นเสียใจ แต่ตอนนี้ฉันสามารถควบคุมมันได้แล้ว” เป็นต้น

      ดร.มโนชา กล่าวว่า “การฝึกสมาธิทำให้คนสามารถเข้าสู่ภวังค์ได้ โดยทั่วไปเด็กสามารถฝึกสมาธิได้โดยธรรม   พวกเขาจะคิดในเวลาเพียงชั่วครู่ เด็กที่เป็น ADHD  จะไม่มีความสนใจในสิ่งต่างๆ   สมาธิของเขาจะสั้น   แต่การฝึกสมาธิเป็นเรื่องที่ตรงกันข้าม  เพราะจะมุ่งไปที่การใส่ใจ  ความสงบ และการควบคุมสิ่งเร้า  นี่เป็นการสอนซ้ำให้เด็กรำลึกถึงทักษะที่พวกเขาลืม  และสูญเสียความสามารถทางธรรมชาติในการทำสมาธิ   เพราะบางสิ่งบางอย่างในสภาพแวดล้อมรอบตัวพวกเขาขาดความสมดุลไป   นี่เป็นเครื่องมือที่สามารถนำพาพวกเขาให้กลับคืนมาสู่สภาพปกติได้”

         ถึงแม้ว่าลูกศิษย์  หรือลูกหลานของเราจะไม่เข้าข่ายเด็กสมาธิสั้น  ก็สามารถนำวิธีการฝึกสมาธิมาใช้ได้  อย่างน้อยน่าจะช่วยให้เด็กเรียนรู้ได้ดีขึ้นกว่าเดิมค่ะ

P

ครูสุภาภรณ์

ครูสุภาภรณ์ พลเจริญชัย

โรงเรียนเทศบาล4(เพาะชำ)

 ข้อมูลจาก

http://www.dmh.go.th/news/view.asp?id=1071