หัวอกไง นึกสินึก

  หัวอกไง นึกสินึก 

 

 

อาการแทรกซ้อน ของความจริง
คือเราสามารถมองเห็นไม่หมดทุกสิ่งทุกส่วนของความจริง
หากเราจะบรรยาย ออกมาให้เห็นเป็นภาพก็คงจะออกมาเป็น ภาพที่มีแต่สีขาว เต็มไปหมด
แต่ถามว่าเป็นภาพมั้ย?
เป็น!
มันคงจะเหมือนๆกับ การที่เราเข้าเว็บสักเว็บนึง
แล้วก็มีเว็บซ้อนที่ต้องการเข้ามาโฆษณาเสนอสินค้าพร้อมกับไวรัส
บางทีปิด บางทีปิดแล้วไม่หาย
เราขอเรียกอาการนี้ว่า อาการแทรกซ้อน ของความจริง
อาจจะเป็นความจริงที่เราไม่ต้องการจะรู้หรืออยากรู้ แต่รู้แล้วก็รับความจริงไม่ได้
เกิดเป็นโรคกลัวความจริงขึ้นมา ไปกันใหญ่อีกทีนี้!
แต่สิ่งทั้งหมดที่เกิด เพราะเราสร้างเกราะป้องกันให้กับตัวเรา
เรานึกถึงแต่ตัวเรา เป็นหลัก
แต่หลัก แต่ฐานของเราไม่แน่นพอ 
ความจริงของเราเลย มักมีอาการแทรกซ้อนบ่อยๆ
เราไม่แน่ใจความจริงของสิ่งที่อยู่ตัวเรามันชัดเจนขนาดไหน แต่เราก็คิดว่ามันคงไม่เป็นภาพขาว
ตอนนี้มันคงเหมือนกับว่าเรา มองมันแค่หัวอกเราคนเดียว
หัวอกคนอื่นเราไม่ได้มองมันเลย 
และคนอื่นล่ะ 
มองหัวอกของเราบ้างมั้ย ว่าเป็นอย่างไร?