วันที่เมื่อวันที่ 13 – 14 กันยายน 2552 เข้าร่วมอบรม “นพลักษณ์” (Enneagram) : ประตูสู่คุณภาพการงานและความสุข โดยมีวิทยากรคือ อ.ชัยยศ จิรพฤกษ์ภิญโญ และคณะร่วมกันถ่ายทอดสิ่งดี จัดโดยศูนย์นพลักษณ์ (Enneagram) เพื่อพัฒนาชีวิตและองค์กร
อ.ชัยยศ ให้คำจำกัดความว่า นพลักษณ์ คือ เครื่องมือการศึกษาแบบแผนวิถีการคิดนึก วิถีของอารมณ์ ความรู้สึกและแบบแผนการกระทำที่โต้ตอบสิ่งแวดล้อมที่อยู่รอบตัว เปรียบเป็นแผนที่เพื่อใช้
1. มุ่งหมายการสังเกต เรียนรู้และทำความเข้าใจตนเองจากบุคลิกภาพด้านใน อันนำไปสู่การพัฒนาตนเอง
2. เพื่อปรับปรุงและสร้างสรรค์สัมพันธภาพกับผู้อื่นบนพื้นฐานความเข้าใจและการยอมรับในความแตกต่างของบุคลิกภาพด้านใน อันนำไปสู่การพัฒนาการทำงานเป็นทีม การอยู่ร่วมเป็นชุมชน
ที่มา : อ.ชัยยศ จิรพฤกษ์ภิญโญ เอกสารประกอบการอบรม Enneagram : ประตูสู่คุณภาพการงานและความสุข
วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่น่าจะมีอะไรดี ๆ เกิดขึ้นกับชีวิตเรา เพราะมีโอกาสไปร่วมอบรมหลักสูตรดังกล่าว แต่ไปแบบว่างเปล่าเพราะไม่รู้ข้อมูลอะไรเลย แต่ก็เปิดใจพร้อมรับทุกสิ่งทุกอย่างที่วิทยากรจะมอบให้ พอเข้าไปถึงห้องประชุมวิทยากรให้เขียนชื่อเล่นของแต่ละคน (มาถึงก่อนเริ่ม 10 นาที) เมื่อพร้อมและถึงเวลาที่กำหนด วิทยากรให้ยืนล้อมวงและให้ขยับเข้ามาใกล้ ๆ กันโดยที่ยื่นมือขวาออกไปเพื่อเอื้อมมือไปจับมือคนที่อยู่ตรงข้ามกับตัวเองหรือคนใกล้ตัวก็ได้ แต่เผอิญว่าดิฉันแขนสั้นก็ไม่สามารถที่เอื้อมไปจับกับคนตรงข้ามได้จึงจับกับพี่คนข้าง ๆ เมื่อทุกคนจับมือกันครบแล้ว
วิทยากรให้โจทย์ว่าตอนนี้เราจับมือกันเป็นปมอยู่ ดังนั้นให้ทุกคนช่วยคลายปมนั้นออกให้ได้ จะด้วยวิธีไหนก็ได้ คลายออกมาแล้วกี่วงก็ได้ โชคดีที่ดิฉันจับมือกับพี่คนข้าง ๆ ดังนั้นการคลายปมสำหรับวงนอกก็ไม่ใช่ปัญหานัก จะเป็นปัญหาหนักก็ตรงพี่ ๆ ที่อยู่แถวกลาง ๆ แต่ทุกคนก็พยายามที่จะคลายปมช่วยกัน ด้วยวิธีต่าง ๆ นานา บางคนก็ให้ลดมือบ้าง ยกมือขึ้นบ้างเพื่อให้เพื่อนลอดไปหรือลดมือลงเพื่อให้ข้ามไปบ้าง ทดลองทำกันหลายวิธี
เป็นการเปิดการอบรมที่ดีอีกแบบหนึ่ง เพราะทุกคนที่ทำกิจกรรมไม่อิดออดที่จะทำกิจกรรมนี้และยินดีร่วมมือกันถึงแม้ว่าไม่เคยรู้จักกันเลย แต่ก็พยายามช่วยกันดูภาพรวมว่าตรงไหนควรทำยังงัย เช่น “ตรงนั้นลดมือลงหน่อย” “คนเสื้อสีส้มนั่งลงไปได้ไหม” “น้องเสื้อฟ้าลอดมาเลย” “คนนั้นนะลอดมาเลย เอ้า พวกเรายกมือขึ้นหน่อยให้เค้าลอดมา” ทุกคนต่างก็มีใจที่จะช่วยเหลือกัน โดยใช้เวลาไปเกือบ 30 นาทีเลยค่ะ จากที่ห้องแอร์เย็น ๆ กลับกลายเป็นห้องที่มีอุณหภูมิเกือบ 100 องศา (ออกจะเวอร์ไปมั้ง) เพราะใช้พลังไปเยอะมาก เหงื่อไหลไคลย้อยแบบว่าเป็นสายน้ำเชียวล่ะ (อันนี้ไม่เวอร์นะค่ะ) เกริ่นมาซะยาวเชียว
จากที่ดิฉันร่วมกิจกรรมนี้ก็ทำให้เรียนรู้ได้ว่าถึงแม้จะเป็นกิจกรรมเล็ก ๆ ทำให้เราสามารถเรียนรู้ว่าเมื่อทุกคนมีเป้าหมายร่วมกัน คือ (การคลายปมที่เกาะกันอย่างเหนี่ยวแน่นออกจากกัน) ในชีวิตจริงหากทุกคนถ้ามีเป้าหมายหรือจุดมุ่งหมายร่วมกัน กระทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งก็จะก่อให้เกิดประสบความสำเร็จร่วมกันได้อย่างแน่นอน ทำให้เกิดแรงผลักที่จะฝ่าฝันอุปสรรคและปัญหาต่าง ๆ ไปได้อย่างภาคภูมิใจกับความสำเร็จที่เกิดขึ้น การเรียนรู้ก็ไม่ได้มาจากความสำเร็จแต่เพียงอย่างเดียว ปัญหาและอุปสรรคต่าง ๆ ก็คือเป็นสิ่งที่เรียนรู้ได้เพื่อจะได้ไม่ให้เกิดปัญหาซ้ำ ๆ ขึ้นมาอีก
ได้ข้อคิดที่เป็นประโยชน์มาก