บางส่วนบางตอนจากธรรมบรรยาย“ธรรมเพื่อชีวิตและการปฏิบัติงาน” โดยแม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต จากเสถียรธรรมสถาน

...งานของเราไม่ควรทำให้ใครเจ็บปวด เคารพงาน เคารพเพื่อนร่วมงาน สำรวมตัวเอง หากไม่สำรวมตัวเองจะทำให้ใจไปติดกับอกุศลได้...
...การทบทวนการงาน เป็นการทบทวนตัวเอง...
...ปัญหาเป็นกระบวนการสร้างปัญญา เรียนรู้แก้ปัญหาอย่างไร ไม่ให้ใจเป็นทุกข์ ปัญหาก็เหมือนหินลับมีด ที่ทำให้มีดคม...
...การดูแลผู้ป่วยไข้เหมือนดูแลพระศาสดา... ใครที่อยากจะดูแลอุปฐากพระพุทธองค์ จงดูแลผู้ป่วยไข้ การรำคาญผู้ป่วยก็เหมือนกับรำคาญพระองค์
...การป่วย ก็เป็นโอกาสที่จะมีเวลาดูแลกาย ใจ และดูแลสติ รู้ทันอาการ ไม่หลงอารมณ์ เราก็รอด...
...การดูแลผู้ป่วยนั้นเขาป่วยกาย เราต้องไม่ทำให้เขาป่วยใจเพิ่มมาอีก...
...การดูแลผู้ป่วยก็เป็นการสะสมบารมี เป็นการปฏิบัติธรรม ทำให้เป็นวิถีชีวิต สะสมบารมีทำงานให้เป็นกระแสแห่งอริยะ...
...เหนื่อยกาย ก็รู้ว่าเหนื่อย เบื่อก็รู้ว่าเบื่อ เห็นแต่ไม่เป็น เห็นทุกข์แต่ไม่เป็นทุกข์ ถ้าเราจมอยู่กับอารมณ์ เราก็จะเป็นเหยื่ออารมณ์...

...งานศักดิ์สิทธิ์เพราะจิตไม่ขุ่นมัว...
...เครื่องมือในการทำงานด้วยจิตที่ไม่ขุ่นมัว มีลมหายใจเป็นเพื่อน เป็นเครื่องมือเจริญสติ มีลมหายใจเป็นเสมือนบ้านของเรา กลับบ้านบ่อยๆ หายใจอย่างอ่อนโยน มีรอยยิ้มน้อยๆ บนใบหน้า อย่าทำงานด้วยจิตที่ขุ่นมัว
...สื่อสารอย่างมีกรุณาต่อกัน...
...ไม่แยกการปฏิบัติธรรมออกจากชีวิตประจำวัน แต่ฝึกทำในชีวิตการทำงาน here and now ฝึกทำให้ชำนาญ ให้เป็นอัตโนมัติ...
...เร็วแต่ไม่รน...
...อยู่กับปัจจุบันกรรม ไม่จมกับอกุศล หรือกรรมในอดีต...

...ทำงานซ้ำและสด...
...ไม่ใช่ซ้ำซาก มีอารมณ์ที่สดใหม่อยู่เสมอ จิตมีหน้าที่รับรู้อารมณ์ ไม่หลงอารมณ์...
...การเจ็บกายหนเดียว แต่พูด นึก คิดต่อ ทำให้เจ็บใจไปอีกหลายหน...
...รู้แล้วปล่อย รู้แล้วปรุง กำเอาอกุศลไว้...
...รู้ทัน ทบทวน วางแผนใหม่ เรียนรู้จากประสบการณ์ ถ้าไม่แก้ไขก็เป็นการประมาทในชีวิต...
...ใช้การงานเป็นฐานการปฏิบัติบูชา...
...จ๊ะเอ๋...บ๊ายบาย...อารมณ์มา เห็น รู้ทัน บ๊ายบาย ไม่เก็บไว้
...สังคมวุ่นวาย ต้องช่วยกันกู้ธรรมะให้กลับมาอยู่ในใจคน...
...ชอบ ชัง เฉย...เห็นมันตั้งอยู่เป็นอนิจจัง เห็นมันเปลี่ยนแปลง...
...ดีกับใคร อย่าลืมดีกับคนที่อยู่ใกล้ตัวเรา....
...หนึ่งลมหายใจ ตามดูจิต พิจารณา (เห็น ชอบ ชัง เฉย) แล้วดับเลย...

ธรรมบรรยายโดย “แม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต จากเสถียรธรรมสถาน”
ที่ให้ความเมตตาบรรยายให้กับบุคลากรสาธารณสุขจังหวัดน่าน
ในวันที่ ๑๖ กันยายน ๒๕๕๒ ณ ห้องประชุมโรงพยาบาลน่าน
จัดโดยชมรมจริยธรรมโรงพยาบาลน่าน
ขอบคุณมากครับอ่านทุกครั้งรู้สึกดีๆทุกที
อรุณสวัสดิ์คุณพ่อและน้องซอมพอค่ะ
มาดูจิตยามเช้า ก่อนเริ่มงาน ขอบคุณค่ะ