ร่วมมือ...ร่วมใจ...ช่วยเหลือโรงเรียนบ้านกุดจอก

โรงเรียนเก่า ค่อนข้างทรุดโทรม มีอยู่ตึกเดียวอยู่บริเวณพื้นที่กว้างขวาง แต่ไม่มีรั้วรอบขอบชิดที่ชัดเจน พร้อมกับห้องน้ำสองห้อง และที่เก็บน้ำดื่มเก่าๆ

พวกเรามาถึงโรงเรียนประมาณสิบโมงเช้าของวันเสาร์ที่ 12 กันยายน 52 เมื่อมาถึงโรงเรียนก็พบว่ามีนักเรียนและผู้ปกครองมาต้อนรับเราอย่างมากมาย และเป็นโอกาสอันดีที่เราได้มาทำบุญร่วมกับน้องๆ คณะการบัญชี ม. เทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตขอนแก่น

ณ โรงเรียนแห่งนี้มีครูอยู่สองคน คือ ครูใหญ่ ชื่อ นายวันชัย พงสุพันธ์ เพิ่งย้ายมาทำงานปี 51 นี้เอง และครูน้อย ชื่อ คุณครูกอล์ฟ เป็นครูผู้ชายแต่ทำหน้าที่ได้ทั้งชายและหญิง และครูกอล์ฟคนนี้แหละที่สอนให้เด็กๆ ร้องเพลง ฟ้อนรำ เพื่อต้อนรับพวกเรา

โรงเรียนนี้สอนตั้งแต่อนุบาลถึง ป. 6 มีนักเรียนทั้งหมด 29 คน รูปแบบการสอนก็ให้แต่ละชั้นนั่งกันคนละมุม ครูก็หมุนเวียนสอนไปเรื่อยๆ ช่วยกันทั้งครูใหญ่ ครูน้อย

วันนี้ได้เจอน้องเอ็มอายุ สิบขวบ ที่มีความคิดอ่านที่ค่อนข้างดีคะ หนึ่งได้ถามน้องเขาว่า “โตขึ้นหนูอยากเป็นอะไร” น้องเอ็มตอบกลับมาด้วยวาจาที่ฉะฉานว่า “ผมอยากเป็นสังกะสีครับ” หนึ่งฟังแล้วก็แปลกใจและแอบขำในใจนิดนิด ก่อนที่จะฟังต่อว่าเป็นเพราะอะไร “เพราะสังกะสีสามารถทนแดดทนฝนได้ ร้อนหรือหนาวแค่ไหนก็ทนได้ เมื่อผมเป็นชาวนาปริญญาเหมือนผู้ใหญ่ลี ผมก็จะทนทานเหมือนสังกะสีครับ” อืม...แสดงว่าน้องเอ็มคนนี้มีความตั้งใจที่จะนำความรู้มาพัฒนาบ้านเกิดของเขา

พวกเราแบ่งงานกันทำ โดยร่วมมือกับน้องๆนักศึกษา ซึ่งแบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรก (เยอะหน่อยคะประมาณ 30 คน) ช่วยกันทาสีและตกแต่งห้องเรียน หน้าต่าง และประตู แต่หน้าเสียดายที่วันนี้เราทำได้แค่ห้องสมุดห้องเดียว แต่ประตู หน้าต่างก็ทำจนเสร็จหมด เกือบจะไม่ทัน กลุ่มที่สองทำอาหาร (5 คน) และมีชาวบ้านมาช่วยด้วย

ถึงเวลาใกล้กลับบ้านแล้ว เราก็มาร่วมเล่นเกมส์กับชาวบ้าน น้องนักเรียน และนักศึกษา บรรยากาศสนุกสนานมาก หัวเราะตลอดเวลาเลย เด็กๆ ร่าเริง สนุกสนานเป็นการใหญ่ เพราะมีของรางวัลเป็นตัวล่อ

งานครั้งนี้เกิดขึ้นได้ก็เพราะความร่วมมือร่วมใจของพวกเราทุกคน นับตั้งแต่ น้องกิจ พี่เป๋า พี่ปอด์น น้องเจน พี่ตี๋ พี่โต้ง พี่โบนัส น้องนิค น้องโม เฮียฉวน และน้องๆนักศึกษาทุกคน ที่สำคัญต้องขอขอบคุณ ร้านน่ำเทียนน้ำแข็งหลอด, อารีมิตรยนตรการ สาขามหาสารคาม, ขอนแก่นอะไหล่ยนต์, ร้านใบคำ อำเภอโกสุมพิสัย และ อาจารย์สมบัติ พี่อิ๋ว น้องนุช ที่บริจากตู้ยา และน้องไหม น้องเต้

สิ่งที่เราต้องช่วยกันต่อไป คือ ประตูฟุตบอล และสนามเด็กเล่น ซึ่งเห็นสภาพประตูแล้วน่ากลัวมาก เพราะใช้ไม้ค้ำเหล็กไว้เท่านั้น และเหล็กที่เหลืออยู่ มีสภาพที่เก่าและผุพังมาก วันดีคืนดีถ้าหล่นทับหัวเด็กจะเกิดอะไรขึ้น....