กว่าจะถึงวันนี้
กว่าจะถึงวันนี้
พวกเราเริ่มช่วยกันคิดก่อนว่าจะทำเรื่องอะไรดีแล้วต่างคนก็ต่างคิดอยู่นานมีเพื่อนคนหนึ่งบอกว่าทำเรื่องหมู ดีรึเปล่าแล้วสมาชิกในกลุ่มก็ตกลงกันเช่นนั้นว่ากลุ่มเราจะทำเรื่องหมู แต่พอพวกเราไปปรึกษาอาจารย์ก็ได้คำตอบมาว่า มีบางกลุ่มทำเรื่องหมูหลุมไปแล้ว พวกเราถึงเศร้า แต่พวกก็เราก็ไม่ท้อและเริ่มคิดหาเรื่องอื่นกัน เพื่อนคนหนึ่งพูดขึ้นมาว่า เรามีเพื่อนอยู่สาขาสัตว์ศาสตร์รู้เรื่องรู้เรื่องข้าวโพด
พวกเราจึงตกลงทำเรื่องนี้กัน เราก็ไปปรึกษาอาจารย์อีกครั้งและก็ตกลงว่ากลุ่มพวกเราจะทำเรื่องข้าวโพด ไม่นานนักพวกเราก็ได้ไปดูแปลงข้าวโพดของสาขาสัตว์ศาสตร์ที่กำลังทดลองปลูกอยู่ข้างหลังมหาวิทยาลัยแม่โจ้
และจึงทำบล็อกเรื่องข้าวโพดนั้นเกิดขึ้น แต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มนั้นได้ไปพบกับแปลงข้าวโพดที่บ้านสบแฝกเป็นของป้าคนหนึ่ง แปลงของป้านั้นใหญ่โตมาก มีพืชผักนานาพันธ์ แปลงข้าวโพดก็กำลังงอกงาม พวกเราจึงได้ย้ายสถานที่ศึกษาไปเป็นแปลงข้าวโพดของป้า เพื่อทำให้พวกเรามีประสบการณ์และเกิดความคิดที่หลากหลาย และอีกไม่นานแปลงข้าวโพดของป้า ก็จะมีผลผลิตให้เก็บเกี่ยวกันค่ะ

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

ครูอ้อย มีน้องชาย สอนที่นี่ จำอาคารหลังคาแดงได้
ท่านชื่อ อาจารย์ วิชชา ชาลีพรหม ค่ะ