เทพบุตรเกาเหลา

เทพบุตรเกาเหลา

ตอนที่ 1

 

    .........ถนนทอดยาว จากเนิน ลูกแล้ว ลูกเล่า ประหนึ่ง ดูเหมือน มีชีวิต ขณะที่แสงแดดยามเช้าส่องประกาย สาดสีเหลือง อมสีทอง
           จ๊อด...จ่อด..จ๊อด..จอด.จอด .ๆๆๆๆ  ฮ่วย... คนที่ทำหน้าที่ นายท้าย อายุประมาณ 18 ไว้ผมบ๊อบหน้าม้า โกรกสีผม ออกสีทอง เหมือนฝรั่ง คางเหลี่ยม สิวเต็มหน้า ตาตี่ ส่งเสียงอีกครั้ง จ๊อด...จอด แหน่...ลูกพี่ (มีภาษา อิสานปนออกมาด้วย) มีคนซิลง เสียงเบรครถ ดัง เอี๊ยด เอ๊ยด... คนที่ทำหน้าที่โชเฟอร์ค่อยๆ แตะเบรค ในที่สุดรถก็จอดสนิท./   คนที่ก้าวลงจากรถเป็นหญิงสาว ผิวขาว  หน้าตาสวยคมเข้ม
(หญิงสาว)..เท่าไหร่ค่ะ ..เสียงของเธอเพราะ น่าฟังจับใจ ถามคนที่ทำหน้าที่นายท้าย
(นายท้าย)..สิบหกบาทครับ...ออกสำเนียงเดิม
       หญิงสาวก็ควักเงินให้ 20 บาท นายท้ายก็ทอนให้ 4 บาท พร้อมทั้งส่งเสียง ขอบคุณ หลายๆ เด้อ พร้อมกับตะโกน บอก ลูกพี่ไปไป...จนรถแล่นไปสุดลูกหู ลูกตา หญิงสาวหันซ้าย หันขวา ดูรถที่วิ่งผ่านมาแล้วรีบก้าวขา ข้ามถนนไปฝั่งตรงข้าม
     (มีเสียงตะโกนจากด้านที่เธอเดินไป)  ส้มๆๆ... เสียงแหวดแหว ดังแสบหู ทางนี้ ขณะที่เจ้าของเสียง นั่งคล่อมรถมอเตอร์ไซด์ รออยู่..หญิงสาวผู้ถูกเรียกขานว่า  ส้ม จึงรีบเดินเข้าไปหาด้วยท่าทางดีใจ
   ( ส้ม) ..แหล๋น สบายดีหรือเปล่าจ๊ะ
(แหล๋น) โอ้โอ ...อีส้ม ตั้งแต่คุณมึง ไปเรียนกรุงเทพฯนี่ ( เอ้ยสุพรรณนี่) อื้อฮือ มึงพูดเพราะเป็นบ้าเลย..แล้วที่กรุงเทพฯ (สุพรรณนี่พูดผิด)เขามีอะไรให้มึงกินว่ะ มึง ถึงได้ สวย เอ๊า สวยเอา นี่จะแซงกูแล้วนะเนี่ย...หล่อนทำค้อนนิดๆ
  ( ส้ม) ..พ่อกับแม่สบายดีหรือเปล่า
  (แหล๋น) สบายมั่ง ไม่ค่อยสบายมั่ง โดยเฉพาะ พ่อเอ็ง 3 วันดี 4 วันไอ 5 วันไข้ เนี่ย กูขันอาสามารับเองนะเนี่ย ทีแรกพ่อมึงจะมารับเอง กูมาเยียมพอดี เลยขอมาแทนให้...
( ส้ม) ขอบใจมากจ๊ะเพื่อน
(แหล๋น) ไม่ต้อง จง ต้องจ๊ะเจ๊อะ มา มา ขึ้นรถเร็ว ป่านนี้ ลุงปันกับป้าไพ นั่งรอแล้วหละ
....จากนั้นมอ คันเก่าก็วิ่งพา ทั้งสองฝุ่นตลบ เข้าหมู่บ้าน....
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

  ตอนที่ 2

      เปรี้ยง.....(ประกอบกับ เสียง) คลืน คลืน สลับกับฟ้าแลบ ...เปรี้ยง./ ลมพัดหนักขึ้น นี่ คงเป็นสัญญาณ ของธรรมชาติ คงอีกไม่นาน น้ำฝนคง ตกจากฟ้า ชุ่มฉ่ำกัน ทั่ว บริเวณนี้..ลมยังพัดไม่หยุด ณ ห้องเช่าเล็กๆ เลขที่ 18 / 4 ราคา 800 บาท/เดือน มีแค่อิฐบล็อก กั้นห้อง และส่วนที่เป็นห้องน้ำ เรียงรายหลาย 10 ห้อง ถ้ามีการจาม หรือไอ ห้องข้างๆ ก็ได้ยิน ...ชายหนุ่มรูปร่างสันทัดหน้าตาดี ไว้ผมยาวประบ่า มัดรวบผมไว้ด้านหลัง กำลังสาละวน อยู่กับ กีตาร์ตัวโปรดของเขา ยี่ห้อ พรีวี่ ซื้อต่อ มือสองมาจากเพื่อน แบนด์อเมริกา ที่ คอกีตาร์ ตีทะเบียนไว้ด้วย เขาประทับใจมันมาก ทุกวันนี้เขามีมันที่เป็นเพื่อน ช่วยหาเงิน... มันพิเศษ คือเสียงดังหนักแน่น เล่นเพลงแนว ฝรั่ง พลังเสียงมันเกินคำบรรยาย มี 24 แฟรต คือช่องในการโซโล่ มากกว่า ตอนนี้เขากำลังเปลี่ยนสาย 2 ที่ขาด ถ้าดูจากสภาพ แล้ว ควรเปลี่ยนทั้งหมด เพราะสายใหม่ และสายเก่า ความยืด หดตัว สนิม จับ ไม่เท่ากัน เวลาเล่นคอร์ด แล้วเสียงมันแกว่ง (เพี้ยน) แม้จะใช้เครื่องตั้งเสียงแล้ว 

     .....หนุ่มรูปร่างสันทัดหน้าตาดี ไว้ผมยาวประบ่าที่ว่า สายเลือดแห่งเมือง ชาละวัน มีชื่อเรียกว่า ( จืด) พี่จืดที่แฟนๆชาวคาเฟ่ เรียก ..จืด สำเนียงหวาน เขาเป็นคนที่มีพรสวรรค์ในการเล่นกีตาร์ เพลงแต่ละเพลงที่แกะมาเล่น จะบวกใส่ความเป็นตัวเองลงไปหน่อย สำเนียงงี้ หวาน ทรมาณใจคนฟัง ลูกโซโล่ ทั้งลีลา สำเนียงในการโซโล่ เด้งหน้าเด้งหลัง ปากคอ ใบหน้า พริ้ว ตามลูกโซโล่ บางทีคนดู ยังเผลอ ทำปาก ตาม จืด เลย ไอ้จืด/..นี่คือเสียงเรียก จากเพื่อนๆ ในวง ....เพราะชอบทำหน้าจืด แต่เขามองตัวเองก็ไม่เห็นมันจืดตรงไหนเลย บอกกระจกเบา ๆ...แต่เมื่อแฟนเพลงสาวๆ หน้าตาดีๆมากรี๊ดกร๊าด ขอเพลง บ้าง หน้ามันไม่จืดเลย เปล่งประกาย จากแววตา เหมือน ประหนึ่ง ตนเองเป็น ดอกไม้ ที่มีหมู่ภมร มา วน ดอมดมงั้น.. คลืน คลืน สลับกับฟ้าแลบ ...เปรี้ยง./ ..เสียงฟ้า ยังดังสลับ กับเสียงลม เขารีบ จัดแจง เปลี่ยนสาย 2 ที่ขาด เสร็จดั่งหมาย และตั้งเสียง พอคร่าวๆ เขารีบ เอากีตาร์ ตัวโปรด ใส่กระเป๋า พร้อมทั้งเอฟเฟ็ค เครื่องช่วยแต่งเสียงกีตาร์ และสายแจ็คอีก 2 เส้นคู่ตัว...
        ก๊อก ..ก๊อก..ก๊อก ...เสียงเคาะประตูดังขึ้น พร้อมกับเสียงเรียกดังขึ้นจากหน้าห้อง จืด ..จืด..จืดโว้ยเสร็จหรือยัง...ก๊อก ..ก๊อก..ก๊อก ...เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกรอบ ...คราวนี้ดังกว่าเดิม ไอ้จืด ..จืด..จืดโว้ย..เสร็จหรือยังเดี๋ยวก็เข้างานไม่ทันหรอก ฝนจะตกแล้ว เร็ว./
    (จืด) เดี๋ยว..รอเดี๋ยว...เสร็จแล้ว (อ๊ะ..ตอบทั้งทั้งที่ตนเองยังไม่ได้อาบน้ำ ก็คงรีบไปหน่อย ถ้าอาบวันนี้คงไปไม่ทันเพื่อนคงว่าอีก เป็น ประ จำ ชอบนอนตอนบ่ายๆ ตื่นแล้วไปทำงาน วันนี้ก็รีบ ดีที่เปลี่ยนสายกีตาร์ทัน) ว่าแล้วก็ โดดสวมกางเกงยีนตัวโปรดยี่ห้อ แม็ค ที่ใส่มาแล้วรอบหนึ่ง ไม่ได้ซัก ใส่ไม้แขวนไว้ เสื้อยืดคอกลมสีขาว พร้อมสูทใส่ทับอีกตัว และอดที่จะบรรจงฉีดน้ำหอม ขวดละร้อยกว่าบาท จากตลาดนัด ทุกครั้ง
จืดโว้ย..เสียงเรียกดังมาอีกครั้ง 
       (จืด) เออ..เสร็จแล้ว เร่งจริง.....คนที่มาเรียกเป็นเพื่อนสนิทที่เล่นดนตรีมาด้วยกัน ชื่อ คม เป็นชาวเพชรบูรณ์โดยกำเนิด เล่นดนตรีเป็นมือกลอง คบกันคม สมัยเริ่มหัดเล่นดนตรีใหม่ๆ เข้าไปฝึกร้องเพลง ว่างๆ ก็ตีฉิ่งตีฉาบ ตามงาน บวช บ้าง งานแต่งบ้าง อยู่กับวงแตรวง  บื้น...ๆ..ๆ.ๆ..ๆ.ๆ เสียงรถประจำตำแหน่ง ดังขึ้น บื้น...บื้น เสียงเร่งถี่เป็นระยะ คม เป็นโชเฟอร์ (ฮอนด้า) โนวา 4 สปิดสีเทา เสียงปิดประตู..ดังปัง พร้อมทั้งล็อคกุญแจ แคร็ก..สวมสูทสีดำเข้มด้านหลังสพายอุปกรณ์กีตาร์คู่ใจ
    (จืด) โอเค พร้อมแล้ว...เปรี้ยง ./ เสียงฟ้า สนั่นอีกครั้ง ตามมาด้วย คลืน...คลืน
   (คม )..เฮ้ย เฮ้ย..เฮ้ย เอาแน่โว้ยวันนี้ เอาซะบ้างก็ดี ร้อนมาหลายวันแล้ว
   (จืด)..ไป..เต็มพิกัดเลยเพื่อน
(ทั้งคู่ไปถึงที่หมาย ด้วยความเร็ว 50 ก.ม./ ช.ม. แล้วก็ถึงค๊อฟฟี่ช๊อฟ แห่งหนึ่ง ในเมือง ระยะทาง 2 กิโล จากที่หมาย โดยไม่เปียกฝนแม้แต่สักเม็ด...)

-----------------------------------------------------------------------------------

ตอนที่ 3 

....นั่น...พ่อมึง..พ่อมึง ส้มมาแล้ว พ่อมึง..พ่อมึง พ่อมึงโว้ย..(เสียงแม่ของส้ม เห็นลูกซ้อนรถ แหล๋น มาไกลๆ ..ฉายาแม่ของส้มที่ชาวบ้านเรียกขานกันทั้งบาง คือ ยัยไพ ปากจัด ดัง โหวกเหวก จนลั่นบ้าน) อ้าว ...ได้ยินไหมพ่อมึง./เสียงยัยไพดังขึ้นอีกครั้ง เออ อีส้ม มันกลับมาแล้ว ...เสียงเลอ..ดัง เบิ๊อก..จากผู้เป็นพ่อ ของส้ม ....พร้อมกับพูดขึ้นว่า...เออ กรู รู้ เล้ว..ตอบด้วยอาการโงกเงก ..เพราะยังไม่สร่าง ไปฉลอง วันหวยออก ที่ในหมู่บ้านตั้งแต่ยังไม่เที่ยง จนกลับมาก็ยังไม่รู้ว่า หวย 2 ตัวล่างออกอะไร... เพิ่งจะเอนหลังได้สักงีบนิดๆ เสียง เมียสุดที่รักแกก็ดังขึ้น จนตื่น นี่เห็นแก่ ส้มผู้เป็นลูกมา เลยขอตัวเพื่อนๆกลับก่อน ไม่งั้นวันนี้ คง ยาวอีกตามเคย...
   (ยัยไพ) แหม/... ลิ้นอ่อน ลิ้นพันกันเชียว ไง.. ไม่หมดขวดไม่กลับ ซิท่าเนี่ย
   (ตาปัน) เอ้ย..เพื่อนมันขอร้อง น่า...นี่ก็รีบมามาแล้วน่ะ (แน่ะ..มีเถียงนิดๆ โดยปกติ ตาปันแกก็เป็นนักดื่มตัวยง อยู่แล้ว ไม่เมาไม่เลิกลา ตามสุภาษิตจีนว่างั้น สมาชิกของแก ก็ ขาเดิมทั้งนั้น เหล้าขาว กับแกล้ม ถ้าวันไหน ไม่ค่อยมี อย่างดีก็มะขามเปียก... แก้วเดียว วนกันรอบวง คุยกันตามประสา เรื่องเก่าๆ ตลกขำขัน วงนี้ไม่เคยทะเลาะกันในวง การเมืองไม่ยุ่ง พอได้ที่ นั่น ขวด กาลามัง ถังน้ำ เท่าที่หาได้ ลูกทุ่ง ครับร้องกันได้ทั้งวง หัวเราะกันให้เอี๊อกอ๊าก ...กลับมาบ้านทีไร ยายไพก็บ่นทุกครั้ง ส่วนตาปัน...ก็เอาหูไปนา เอาตาไปที่อื่นซะงั้น    บื้น..บึ้น..บิ้น..ๆๆๆๆ เสียงรถมอเตอร์ไซด์ วิ่งเข้ามาจอดหน้าบ้าน
   (ส้ม) หวัดดีจ๊ะพ่อ ..หวัดดีจ๊ะแม่
   (ตาปัน) อือ ....(พร้อมกับพยักหน้ารับ ยกมือขวาขึ้นบ่งบอกว่ารับรู้แล้ว)

 (ยัยไพ) ไหว้พระเถอะลูก...(ยัยไพ ตอบลูกด้วยความนิ่มนวล)
 (ตาปัน) อั๊กๆๆ..กรั๊กๆๆ อ้าว..แกเป็นพระตั้งแต่เมื่อไรว่ะเนี่ย ฮ่าๆๆ เออบอกให้ลูกไหว้พระ ...อ้าวแล้วข้า มิเป็นเจ้าอาวาด ดอกรึ ฮ่าๆๆๆ
(ยัยไพ) เอ๊ะ ตานี่ ยวนเรื่อย...(พร้อมกับค้อน ให้ ตาปัน นิดๆ)
(ส้ม) พ่อกับแม่สบายดีหรือเปล่าจ๊ะ
(แหล๋น) โอ้ย...สบายมั่ง ไม่ค่อยสบายมั่ง โดยเฉพาะ พ่อเอ็ง 3 วันดี 4 วันไอ 5 วันไข้ นี่กูก็วิ่งไปซื้อยา มา ให้ประจำ เนี่ย บอกให้กินเบา ๆ หน่อย จาก 3 ขวด ก็ให้เหลือ 2 ขวด เนี่ย เดี๋ยวก็เพื่อนมา ชวนอีก ล่ะ
(ตาปัน) เออ..เออ..พอ นังแหล๋น มึงนี่ฮิ แย่งคำด่าของป้าเอ็งไปหมดเลย ฮิ
(ยัยไพ) เอ๊ะตานี่ ...ก็ นังแหล๋น มันก็พูดถูก จะไปว่าแดกอะไรมัน ว่าแล้วยัยไพก็ค้อนเป็นครั้งที่ 2 ..หันไป
บอกลูกสาวว่า
(ยัยไพ) ส้ม เอ้ย มาเหนี่อย ๆ ไป อาบน้ำอาบท่า ซิลูก วันนี้แม่เตรียมกับข้าว ของโปรดไว้ ให้ลูกด้วย
(ส้ม) มีอะไรบ้างจ๊ะแม่ กำลังหิว อยู่พอดี ที่แรกกะว่า จะแวะ กินก๋วยเตี๋ยวที่ ดอนเจดีย์ พอดีรถวิ่งเข้า สระกระโจมมาเลย ต่อรถ มาเดี๋ยวไม่ทัน นี่หนูก็ไม่รู้น่ะแม่ ว่า แหล๋นจะไปรับ
(ส้ม..หันไปพูดกับแหล๋น) ขอบใจมากเธอมากน่ะ แหล๋น ที่ไปรับ
(แหล๋น) เออ น่า ไม่เป็นไร..เราก็เหมือนญาติกัน..มีอะไรก็ช่วยเหลือกัน
(ตาปัน) นังแหล๋น เอ้ย เอ็งพูดยังงี้ ข้าว่ามันเพี้ยนว่ะ ...ก็พ่อของเอ็ง มันก็ลูกพี่ลูกน้อง ห่างๆ กับข้า นี่แหละ
แต่ว่ามันไม่ค่อย จะมาเสวนา กับพวกข้า ทำแต่งาน เดี๋ยวเฮอะ อีกหน่อย จะไม่มีคนรู้จัก ฮึ
(แหล๋น) ก็พ่อ เขาไม่กินเหล้า อย่างลุงนี่
(ตาปัน)เฮ้ย..ไอ้ข้อนั้นมันไม่จำเป็นหร๊อก...มานั่งคุยเฉยๆก็ได้ ..ไม่กิน มานั่งรินก็ยังดีว่ะ...( เบิ๊อก..เสียงลุงปัน เลอ อีก รอบ)
(ส้ม) พ่อแม่ฉันขอไปอาบน้ำก่อนน่ะ (ยังไม่มีใครทันตอบ)
( แหล๋น) เออ รีบๆ เข้า ข้าหิวแล้ว..
(.....ส้มเป็นลูกคนเดียว ของ ตาปัน กับ ยัย ไพ ปีนี้ส้มเรียนเป็นปีสุดท้ายแล้ว ในการเรียน ที่วิทยาลัย พยาบาล ส้มหวังว่า เรียน จบแล้วคงจะให้พ่อกับแม่เบา พาระงานลงบ้าง พ่อกับแม่ก็แก่ ลงทุกวัน ...นับว่าเป็นความโชคดีของส้ม ที่เรียนจบ ม. 6 แล้วได้ทุนเรียนต่อ ที่วิทยาลัยพยาบาล สุพรรณบุรี เมื่อเรียนจบ ก็ได้โควต้าบรรจุเข้าทำงาน ที่ร.พ. ดอนเจดีย์เลย...)
(ยัยไพ) ไป ไป แหล๋นช่วยยกกับข้าวกับปลามา เดี๋ยวส้ม อาบน้ำเสร็จ จะได้มากินข้าว พร้อมกัน..10 นาที่ต่อมา
(ส้ม) มา ฉันเสร็จแล้ว
….. จากนั้น ทั้ง 4 รวมทั้งแหล๋นก็ ร่วม วง กินข้าว คุยกันไป กินไป ในเรื่องต่างๆ อย่างมีความสุข จนตะวันคล้อยขอบฟ้า....

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
  ตอนที่ 4

  ....เปรียบกับพี่ เหมือนเช่นดอกไม้ (นั่นไง เอาเข้าแล้ว... จืด กีต้าร์สำเนียงหวาน ทั้งร้อง ทั้งเล่น อีกลีลา โยกย้ายกีตาร์ไปมา ...ฮา ฮ่า ฮ้า สะแด่วไปเลย....) จะชูช่อให้เจ้าเด็ดไป ...เจ็บและปวดเท่าไรก็ยอม......(น้าน...เอาจืดเอา)...............ดนตรี......................................ปัด.......ทุกคนในวงหันไปมองเป็นตาเดียวกัน (เสียงสายกีตาร์ ขาดดังออกตู้ลำโพง ทั้งคนในวง และ แขกในร้าน มองไปที่ไอ้จืด ทีนี้เป็น สาย 1) อีกแล้วไอ้จืดทำสายกีตาร์ขาด...ทุกคนนึกในใจได้ตรงกัน (แถมมันยังพูดกระซิบผ่านไมค์ อีกว่า...ขอ อภัยนะครับ เมื่อกี้ ใส่อารมณ์มากไปหน่อย สายกีตาร์เลยขาด ว่าแล้ว ก็เสยผม ขึ้น 1 ครั้ง ตามสไตล์ ) วางกีตาร์ตัวโปรดลง นั่งยองๆ เปลี่ยนมันตรงนั้นแหละ...เฮ้อขาดเกือบทุกวัน 
พี่ๆ ....(โต๊ะข้างหน้า) จืดหันไปตามเสียง ชายวัยรุ่น ไว้ผม ยาว กับพวกสาวๆ 3-4 คน ก็ยื่นแก้ว ให้ ยกโป้งให้ อีกหนึ่ง เมื่อกี้พี่ร้องเพลงได้ถูกใจผมมากเลยครับ (นั่น...มีหรือจืดจะขัดศรัทธา...กร๊วก..ฮ้า โอ้โฮหมดเลย เพียวๆ เกือบครึ่งแก้ว...แถมยังหันกลับไปบอก อีกนะ โอ้ยสุดยอดเลยน้อง ขอน้ำแก้วนึง...แก้วหลัง น้อยกว่านี้อีกนิด ว้าวสุดยอด..แน่ะ มีตอดอีก จืดเอ้ย เพื่อนๆในวงเลียมุมปากกันเป็นแถว)
 ลาก่อนสำหรับคืนนี้ ขอลาที ต้องขอลาก่อน.......(เสียงเพลง จากบนเวที จากมือกลอง เจ้าคม สูงยาวเข่าดี แต่ไม่ค่อยตีเข่า ดังเป็นระยะ  ตีหนึ่งกว่า...เฉียด ตี 2 แล้ว ทุกคนก็สาระวน เก็บข้าวของส่วนตัว เพื่อกลับไปพักผ่อน เพื่อเตรียมงาน วันใหม่) 
  (คม) เฮ้ยจืด วันนี้เอาสัก ตีห้าก็พอ เนาะ
  (จืด) ได้ แต่วันนี้ ไม่ต่อนะเว้ย กากินเหมือนเดิม.........ทั้งสองคุยกันไปพร้อมทั้งเก็บของ
  (คม) เดี๋ยวบ่ายต้องมาซ้อมเพลงให้นักร้องอีก...
......เฮ้ยวันนี้ไม่กินข้าวหรือ.....(เสียง มือคีย์บอร์ด ทัก) กับข้าวเหลือเพียบ
   (คม)ไม่หิววันนี้จะรีบแก้มือหน่อย ว่าแล้วทั้งจืด และ คม ก็ใช้สมาธิกันแบบใครไม่ยอมใคร (เล่นสนุ๊กเกอร์ครับ)
 ว่ากันไป โน่นเอาเกือบสว่าง หักลบกลบหนี้ จ่ายค่าเกมแล้ว วันนี้โชคเป็นของเจ้าคม.....
(จืด) ได้เท่าไหร่ว่ะ
(คม) 15 บาท ดีกว่าเมื่อวาน เสีย 50 บาท
 กว่าทั้งสองจะกลับถึงที่พักและเข้านอนก็ 6 โมงเช้า.....ทั้งคู่เข้าที่พักอาบน้ำ และเข้านอนด้วยความเมื่อยล้า....
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ตอนที่ 5

  ออกไป .. ออกไป.. ให้มันออกไป..ไอ้พวกโกงบ้านกินเมือง ( เสียงคนเดินขบวนถือป้ายประท้วง
วันนี้ตรงกับวันหยุด ไอ้จืดนั่งรถประจำทางเข้ากรุงเทพฯ เวิ้งขายเครื่องดนตรีเป็นแหล่งที่ใหญ่ที่สุด รองลงไปก็เห็นเป็นหลังกระทรวง ในการจัดหาเครื่องดนตรีที่มีคุณภาพหน่อยในบ้านเรา)
….รถเมล์สาย 204 วิ่งผ่านไปอย่างช้าๆ
    (จืด) ...นึกในใจ...เอนี่มันอะไรกันหว่า....งง
(ฝ่ายพวกที่ประท้วง) ออกไป.. ให้มันออกไป.ไอ้พวกบนรถ..ลงให้หมด..
   (จืด) อ้าว...เกี่ยวไรด้วยว่ะเนี่ย ตูจะมาซื้อกีตาร์นะโว้ย (จืดบ่นแบบเบาๆ)..
เพิ่งถึงแค่ราชดำเนิน....นี่ต้องเดินต่อ เข้าเวิ้ง...หากีตาร์ดีๆไว้เล่นสำรองสักตัว
เกือบ 3 กิโล....เดินคนเดียว...ในที่สุดก็ถึงที่หมาย..(แฮ๊ก ๆ ๆเล่นเอาเหงื่อหน้าผากย้อยเลย) ไอ้จืดเดินไปบ่นไป....
(คนขาย) หวัดดีครับพี่...รับอะไรดีครับ เฮีย
     (จืด) ...นึกในใจ...โฮ 50 กว่าแล้วมาเรียกเราว่าพี่
(คนขาย) ไม่เป็งไรคร๊าบ ไม่ซื้อ ก็แวะชมก่องไล้...
   (จืด) ครับๆเฮีย...ผมอยากได้กีตาร์ดีๆสักตัว เอาแบบเล่นแล้วดังเลย
   (คนขาย) โอ้ย...กีตาร์ ที่นี่ดังดีทุกตัว..เล่นไม่ดังอั๊วไม่เอามาขายหรอก
   (จืด) ป่าว..เฮียผมพูดเล่น...หมายความว่า ผมเล่นแล้ว โด่งดังเป็นศิลปิน ฮ่าๆๆ
   (คนขาย) อัง นี้มันขึ้นอยู่กับ บุญวาสนา...อย่างพี่ โหงวเฮ้งดี คงจะดังไวๆเนี่ยแหละ..ว่าแต่ว่า พี่เตรียมเงินมาเท่าไร จาไล้ จัดให้ถูก....ของที่นี่มีตั้งแต่ราคา หมื่นไปจนถึงแสน...
  (จืด) ผมมีมา 2 หมื่นกว่าๆ พอดูตัวไหนได้
 (คนขาย) เอานี่ไปเลย เสียงดี เลียนแบบเฟนเดอร์ แทรก ดีมาซีโอ้
 (จืด) เอาแบบยี่ห้อ มีไหม
 (คนขาย) ชาร์วเว่ว...เอาไหม 25000. ขาดตัวไม่ได้บอกผ่าน..เช้าๆ งี้ เอาไปเลย พิเศษเลย ให้พี่ก่อนใคร คนอื่นอั๊วเอา 30000 หมื่น นี่เห็นพี่ถูกชะตา ...
(จืด) งั้น ขอลองเสียงหน่อย...(ว่าแล้ว เจ้าจืดสำเนียงหวาน ก็ลอง...เล่นทุกรูปแบบเท่าที่มันมีเทคนิค ลองไปลองมา 2 ชั่วโมง...จากนั้นก็วางกีตาร์)...เฮียขอลองตัวใหม่ ว่าแล้วก็เล่นอีกช.ม. กว่า เฮียขออีกตัวเล่นตัวละครึ่งช.ม. บ้าง กีตาร์ที่ลองเกือบหมดร้านที่.......และแล้ว เฮีย...ผมว่ายังไม่ถูกใจผม ... อย่าว่ากันน่ะ ผมไปละ....ว่าแล้ว จืดก็รีบเดินไป...ปล่อยให้เจ้าของร้าน เก็บกีตาร์...ด่าตามหลัง แว่วๆ ไอ้หอกหัก เล่นแล้วก็ไม่ซื้อ....จืดจึงเดินไปอีกร้าน ...มีกีตาร์ตั้งเรียงราย... จืดจึงเดินตรงเข้าไป..กรีดสำเนียงลงบนกีตาร์ ดังสนั่น ผู้คนที่ เดินผ่านไปผ่านมา ส่วนมาก จะเป็นนักดนตรีแทบทั้งนั้น จะแวะเวียนมาซื้อเครื่องดนตรีกัน หันไปมอง จืดเป็นตาเดียว เสียงกีตาร์ดังสนั่น ในระแวกนั้น บางคนอมยิ้ม บางคนหัวเราะ จืด เหลือบไปมองเห็น เล่นไปอีกชุดใหญ่ คิดในใจว่า คนที่ได้ยินคงชอบสำเนียงหวานของตนเอง
พี่ๆ ( เด็กขายของในร้าน) มากระซิบข้างหู
   (จืด )ว่าไงไอ้น้อง...กำลังมันเลย
   (เด็กในร้าน) พี่ๆ พี่นักดนตรี คนผมยาวๆ ที่เดินผ่านไปเมื่อกี้ เขาบอกว่า กีตาร์ ที่พี่เล่น ฟังแล้วสายมันเพี้ยนครับ
   (จืด)...เอ้ยว่าไงนะ
   (เด็กในร้าน พูดดังเลย) พี่นักดนตรีคนที่เดินผ่านมาเขาบอกว่า กีตาร์ ที่พี่เล่น ฟังแล้วสายมันเพี้ยนครับ…/
   (จืด)..รีบวางกีตาร์ แล้วเดินหลบ ไป ซอย ตรงข้ามทันที
   (จืด...รำพึงกับตัวเอง) ....หน้าแตกเลยวุ้ย เรา ไม่ซื้อแล้ววันนี้เลิกไม่ดี….กลับบ้านดีกว่า

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ตอนที่ 6

    (แม่...ยัยหวิง ท้ายตลาด )  อ้อย....อ้อย อ้อยเว้ย ...เอ นังลูกคนนี้ มันจะนอนกินบ้านกินเมืองหรือไง นี่จะ 2 โมงแล้วนะเว้ย นอนอยู่ได้
    (อ้อย) อะราย แม่ แหวดแต่เช้าเชียว หนูกำลังนอนฝันดีเลย ( ส้มบ่น พร้อมกับงัวเงีย ขยี้ตา )
   (แม่) เออ นังลูกคนนี้ มิน่าเล่า อายุ30 แล้ว เอ็งนะ โน่น ข้างบนโน่น
   (อ้อย) อะไรรึแม่.....(อ้อยสงสัย...กะว่าจะไปล้างหน้า ต้องหยุดแบบกระทันหัน)
   (แม่) นั่นไง.....คาน...ระวังเฮอะ นอนตื่นสาย แบบนี้
   (อ้อย) ไม่คุยกะแม่แล้ว ล้างหน้าดีกว่า....ว่าแล้วอ้อยก็เดิน สะบัดก้นเข้าห้องน้ำทันที
   (อ้อย) ว้าย....แม่ ช่วยด้วย (เสียงอ้อยดังจากในห้องน้ำ)
   (แม่) อะไร...รึ อ้อย
  (อ้อย) ไอ้จก มันแอบดูหนูอาบน้ำ
   (แม่) เออ...เดี๋ยวๆๆ แม่จะโทรศัพท์ ไปแจ้งตำรวจ (เสียงแม่อ้อย สั่นจนรนลาน )
   (อ้อย) .แม่ๆ ไม่ต้อง...ไอ้จิ้งจก แม่  แฮ่ะๆๆๆ
  (แม่) เออ เอ็งนิ...ข้าก็นึกว่า ว่า เป็นคน นี่ข้าเตรียมกดโทรศัพท์แล้ว นะ...งั้น เอ็งก็ปล่อยให้มันดูสักพัก เดี๋ยวมันก็แขยง ไปเอง เออ นังนี่ (ว่าแล้ว ยัยหวิง ก็เดิน โยกก้นลง บันไดไป)
   (อ้อย)  แม่..แม๊..แม๊..แม่..(เสียงอ้อย แผดเสียงเรียกแม่ดังลั่น..ไร้ซึ่งเสียงเรียกตอบจากแม่ เพราะแก จะรีบไม่เข้าสมาคม ในช่วงเย็น กับเพื่อนบ้าน ..ป๊อกเด้ง) )  แม่..แม๊..แม๊..แม่..(เสียงเรียกดังขึ้นอีกครั้ง…เอแม่ไปไหนน๊า  อ๋อ..ต้องอยู่ในสมาคมแน่เลย  (อ้อยกะว่าอาบน้ำแล้ว จะชวนแม่ ไปงานแต่งน้องสาวของเพื่อนในตัวอำเภอสักหน่อย ด้วยความร้อนรน …สาวๆสมัยนี้ชอบใช้ผ้าเช็ดตัว นุ่งแทนผ้าถุงเวลาอาบน้ำ ประกอบกับตัวเองที่มัดกระโจมอกไม่แน่น..(พรึบ..ทั้งผืน หล่นมากองอยู่กับพื้น  หมด..หมดเลย ) ว๊า..ย (อ้อยร้องเสียงหลง คว้าผ้าไม่ทัน แรงดึงดูดของโลกก็เป็นใจ เหลือเกิน  อ้อยตกใจทำอะไรไม่ถูก  ทันใดนั้นเอง )
จุ๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  (เอ้าเวรแท้ๆ …จิ้งจกที่เอามาล้อเป็นมุข กับแม่ เกาะที่ข้างฝาบ้าน ทักขึ้นมาซะงั้น…อ้อยนึกขึ้นได้ ...วิ่งเอามือปิดอก  เห็นก้นขาวไวๆ เข้าห้อง  ปล่อยทิ้งผ้าขนหนูกองตาก ลม อยู่อย่างนั้น)
(อ้อย)…บ้าจริง  ดีนะที่ไม่มีคนเห็น  (อ้อยพรึมพรัมกับตัวเอง )
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ตอนที่ 7
     เวลาหมุนเปลี่ยนเวียนไป...  เช้า...กลางวัน...เย็น  ..เป็นเฉกเช่น แบบนี้ทุกวี่วัน ...วันนี้ก็เช่นกันหลังจาก ให้ความบันเทิงแก่ผู้คนที่มานั่งฟังเพลง   เค้าละ..(จืด) บรรจงโก่งคอร้อง คล้ายเจ้าโต้งตอนเช้าเลยเชียว  ..ร้องไปใส่อารมณ์ไป กรีดสำเนียง เวลาจืดโซโล่กีตาร์ .....เพลงสุดท้ายของค่ำคืนนี้บรรเลง....ก่อนจะลา...ขึ้น โฆษกประจำวง (ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน เลย ครับที่มาอุดหนุน   พวกเราจะน้อมนำ บทเพลง ที่ชื่นชอบ มาจัดให้เป็นระยะระยะ (โอ้โฮ..หนีบเสียงหล่อด้วยเหมือนอาฉี เสียงหล่อ เลย)  ถ้าวันนี้ ขาดตกบกพร่อง กับเพลงที่ขอกันขึ้นมา ละก็ พรุ่งนี้จะรีบจัดให้ แต่หัวค่ำเลยทีเดียวเชียว เห็นทีว่าคืนนี้คงต้องร่ำลากันก่อน..เพราะพรุ่งนี้ ต้องตื่นแกะเพลงแต่ ซ้าว....(นั่นไง...ทุกคนในวง หันไปมองกันเป็นตาเดียว เฮ้.ย นี่มัน แค้ดแล้ด ออกมาเลย อ้าว เขาเลยรู้ว่า มาจากที่ไหน ) มือคีย์บอร์ด ประจำวง..บักน้อยรูปหล่อ (ฉายาในวง ..เขาหละเซียนหญิงเลย เป็นคนหน้าตาหล่อมากขาว คมเข้ม มาจากจังหวัดอุดร..แต่เตี้ย สั้นป้อมดั่งคำที่โบราญว่าไว้ มะขามข้อเดียว นั่งเล่นคีย์บอร์ดผิดมั่งเพี้ยนมั่งประจำ ) ถ้าวันไหนมีพวกสาวๆมากรี๊ดกร๊าด บักน้อย รูปหล่อ ตาเยื้อม เชียว ตาไม่มองแป้นคีย์บอร์ดแล้ว กดผิดเพี้ยนประจำ ...เพลงจบ  กว่าจืดจะเก็บ กีตาร์ตัวโปรด เก็บสายแจ็ค เอฟเฟ็ค เกือบ ตี 2 เกือบทุกวัน....
    -วันนี้ จืด  กีตาร์หวาน รู้สึกว่า ร่างกายไม่อยากจะรับอาหาร (ร้านมีอาหารเลี้ยง)  หลังจากค่ำคืนผ่านมา  ไม่ปฏิเสธกับคำคะยั้นคะยอแบบ ป่วยการไม่ได้  วันนี้ จืดทาน แก้วเดียว ครับ แต่ หลายรอบ มึนเหมือนกัน  ...ก็ทั้งบรั่นดี...วิสกี้ ..บางทีก็มี แม่โขงปนมาด้วย เพียวๆครับ น้ำตบตูด.. (จืด) เฮ้ย  วันนี้เรากลับก่อนนะ เหียน ยังไงชอบกล ( ผะอืด ผะอม...โถ พ่อคุณ ก็ล่อ ตั้งหลายรอบนิ ) เฮ้ยรอด้วย  (เจ้าคม กระโดดซ้อนท้าย แหมไวยังกะลิง กินข้าว ยังไม่ถึงสิบคำ เลย
 
     ป๊อดๆๆๆๆๆ (เสียงมอเตอร์ไซด์คู่ชีพ โนวา สีเทา กีตาร์สพายหลัง) วิ่งเข้าหมู่บ้าน ...เสียงหมาในหมู่บ้าน เห่า ตามหลัง ระนาว  เป็นประจำทุกคืน ....หลังจากที่แยกย้ายกันอาบน้ำเข้าห้องส่วนตัว  พอบรรเทาอาการวิงเวียน จืด ล้มตัวลงนอน เอามือก่ายหน้าผาก เอนตัวลง ทับที่นอน ที่ยังไม่ได้ปู  ตอนนี้ความคิดมันค่อนข้างจะสับสน ประกอบกับ มึนนิดๆ  จืด ยังคิดไม่ตกว่า จะบอกกับเพื่อน ว่าอย่างไร พวกเราก็ ร่วมวงกันมานาน ย้ายร้านเล่น กันก็หลายที่ ศิลปิน ดังๆ มา ลงเล่นที่ร้าน ก็หลายคน เคย ฝัน ลึกๆ ว่า จะมีอัลบั้มเป็นของตัวเอง สักชุด …หรือฟ้าไม่ลิขิต  ให้นิมิต แมวมอง มาเห็นบ้างเว้ย  คิดไปต่างๆนาๆ  ….(ได้สักเดือนแล้วหละ จืดแอบอ่านหนังสือ หลังจากกลับจากเล่นดนตรี บางวัน คม เพื่อนรักชวนไปเล่นสนุกเกอร์ ก็ไป กลับมา เกือบสว่าง อาบน้ำแล้ว มาอ่านหนังสือต่อ วันละ ชั่วโมง แล้วก็หลับยาว ไปตื่นเอาเที่ยงวัน บางวันก็บ่าย .......จืดกีตาร์สำเนียงหวาน  ก่อนลงมาลุยยุทธจักร จืดจบการศึกษา ปริญญาตรี เชียวนะ… หลังจากจบ สายสามัญ ม.ปลาย เข้าเรียนต่อสายครูเลย ชีวิตเข้ามาสัมผัส ปกศ.สูง 2 ปี จบครับแบบกระท่อนกระแท่น ช่วงนั้น ดวงได้รับราชการ ได้เข้าราชการทหาร อากาศโยธิน เป็นได้ แค่ 6 เดือนก็ ปลดประจำการ เหนื่อย ลิ้นห้อย เลย ก็พ่อเจ้าประคุณ หุ่นสองค์  อย่างนั้น  ไปแล้วโว้ย เพื่อน เพราะจืดมีวุฒิการศึกษาเอาไปเทียบได้  .... ช่วงนั้น เลยมาสมัครเป็นครู โรงเรียนราษฏร์ อยู่ปี นึง เล่นดนตรีตามงานบวช งานแต่ง สลับกัน จนเพื่อนๆ เห็นว่า ฝีมือเล่นกีตาร์อย่างเอง มันต้องลง ยุทธจักร เลยต้องลาออก   แล้วมาประจำการอยู่ในวงเรื่อยมา  ..วันนี้จืดคิดไปเรื่อยเปื่อย หนังสือไม่ได้อ่าน…ไม่ใช่หนังสือนิยาย /ไม่ใช่หนังสือปลุกใจสือป่า / ไม่ใช่หนังสือความคิดเห็นการเมือง /แต่…เป็นหนังสือเตรียมสอบบรรจุครู ในที่สุด จืดก็ม่อยหลับ ทั้งๆที่    ที่นอนก็ไม่ได้ปู ….

-----------------------------------------------------------------------------------

ตอนที่ 8

     แสงสีทองจับขอบฟ้า...มันเป็นเวลาที่นกกาออกหากิน พร้อมๆกับ คนบางคนที่ลุกจากที่นอน เพื่อ ล้างหน้าแปรงฟัน เข้าห้องน้ำ จัดแจงภารกิจ อันสำคัญ ของตน ให้เสร็จสิ้น  เสียงกุกกั๊ก ดังมาจากที่ทำครัว ที่จัดไว้มุมบ้าน ที่เป็นบ้านไม้ กั้นห้องนอนไว้ 2 ห้องอีกห้อง ไว้ ให้ลูกสาว อีกห้อง ไว้ต้อนรับ แขก บ้านสร้างเป็นสองชั้น ยกใต้ถุนสูง กลางวันวันไหนอากาศร้อน อยู่ใต้ถุนบ้าน เย็นสบาย   เจ้าของบ้าน ตา ปัน และยัยไพ ปีนี้ก็ 50 กว่า ใกล้วัยเกษียณ กันทั้งคู่  พูดถึงความรักของคนทั้งคู่ แกรัก กัน ตั้งแต่สมัย เรียนก่อนจบป. 4  เริ่มแอบ มองกันตั้งแต่ ป. 2 เริ่มมีใจให้กัน ก็ ป. 3  ป. 4 ก็จบพร้อมกับความรักที่เบ่งบาน จบมาได้ 1 ปี ทั้งคู่ก็แต่งงานกัน ออกมานอน นอกห้อง เป็นมุม บ้าน ง่ายๆมีที่นอน หมอนมุ้ง ผ้าห่ม ตามประสา บ้านแบบ ชนบท..ตาปันในยามปกติ แกจะมีอิริยาบท นิ่ง เงียบขรึม แกชอบมวนยาเส้น พันด้วยใบตอง  ยายไพ ถามคำ ตาปัน ตอบ คำ บางทีก็ อือ..แต่ถ้าวันไหน ได้ร่วมวงก้ง กัน แกเป็นทั้งนักร้อง ทั้งนักดนตรี บางที ก็ออก ดาวเต้น  เคยมีอยู่วัน
ยายไพ แกจะตามไปกินข้าวเย็น แกก็เดินไปใกล้ๆ วง  ออกจะเกรงใจ เพื่อนร่วมวงตาปัน  จะเรียกก็ใช่ที่ ส่วนตาปัน แกกำลังสนุก สนาน ..มือกำช้อนทำท่าแทนไมค์..งึกๆงักๆ ..อึกๆอั๊กๆ อย่างซี้มันต้อง ถอน ..ถอน  เพลงยังไม่ทันจบ  พอดี สมาชิกในวงเหลือบมาเห็นเมียแกเข้า เลย กระซิบ อย่างดัง ว่า ลุงปัน เมียมา ...แกก็กำลังเมามัน หูกำลังอื้อ  สมาชิกในวงเกระซิบ ข้างหูอีกที ลุงๆ เมียมา....เท่านั้นเหละ  แกเปลี่ยนเพลงเลยครับ ..เพลงครูสุรพลก็ขึ้น
ทันที ...เมียจ๋าหันหลังฟังผัวสักนิด..ที่ผัวเมาเลยรีมิด ..น้อยใจผัวบ้างหรือเปล่า...(เอ้า แปลงซะงั้น) ยายไพ อมยิ้ม นิดๆ ว่าแล้ว ยายไพก็ บอกตาปัน ว่า พี่ๆ  เหลือท้องไว้ใส่ข้าวเย็นบ้างเน้อ(ก่อนยัยไพ แอบยิ้มหันหลังเดินกลับบ้าน)...เท่านั้นแหละ เพื่อนร่วมวง ได้เฮเลย...

 

หมวดหมู่: เรื่องทั่วไป คำสำคัญ: เกาเหลา สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน สร้าง: พฤ. 06 ส.ค. 2552 @ 18:57 แก้ไข: จ. 10 ส.ค. 2552 @ 11:48 ความคิดเห็น 1. pa_daeng
เมื่อ พฤ. 06 ส.ค. 2552 @ 19:05
#1459505 [ ลบ ]

หลายตอนดีค่ะ น่าติดตามค่ะ

2. สาวดำรำพัน
เมื่อ พฤ. 06 ส.ค. 2552 @ 19:11
#1459523 [ ลบ ]

อาจารย์เป็นคนใสคะ นูนูคือซ้อบอาจารย์แท้ เรื่องของอาจารย์สุดยอดเลย

3. กัญญาพัชร
เมื่อ พฤ. 06 ส.ค. 2552 @ 19:40
#1459593 [ ลบ ]

นอกจากสอนหนังสือเยี่ยม นวัตกรรมการสอนยอด ยังเขียนเรื่องสั้นได้เหมือนกับวิชาที่สอนเลยนะ สุดยอดเลยเพื่อน

4. thanakrit8888 [IP: 125.26.61.167]
เมื่อ พฤ. 06 ส.ค. 2552 @ 19:42
#1459601 [ ลบ ]

ขอขอบคุณ มาชม ผมดีใจ

ก่อนจากไป เขียนไว้ ดั่งใจสม

ธนกฤต ครูน้อย ซึ้งคำชม

จากอารมณ์ บรรจงเพียร เขียนขอบคุณ

5. Mitrapap [IP: 117.47.51.124]
เมื่อ ส. 08 ส.ค. 2552 @ 21:16
#1463764 [ ลบ ]

เห็นตัวเอง(คุณ)เขียนเล่าความหลัง มันทำให้นึกถึงตัวเอง(ผม)เหมือนกัน

ตัวเอง(คุณ)เขียนแนวนี้ก็สนุกดี แต่โดยส่วนตัวเอง(ผม)ไม่ค่อยถนัดแนวนี้เท่าไร

เอ่อ...อ่านที่ตัวเอง(คุณ)เขียนมาหลายตอน ก็แอบๆลุ้นอยู่ว่า จะมีเรื่องของตัวเอง(ผม)จะโผล่ขึ้นมาตอนใหน