ท้อน่ะท้อได้...แต่อย่าถอย...ยังมีหลายสิ่งหลายอย่างให้ค้นหา"หมออนามัย"

      วันนี้เป็นวันแรกที่ผมมาปฏิบัติงานใหม่ที่สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดชุมพร จากหมออนามัยตัวเล็กๆที่เคยปฏิบัติงานในที่ไกลๆในชุมชนที่เจอแต่ชาวบ้านและผู้คนที่ยิ้มแย้มแจ่มทักทายกันด้วยมิตรภาพ แต่ที่นี่มันไม่เหมือนที่พะโต๊ะ ผู้คน รถราวุ่นวายไปหมด ผมนำหนังสือส่งตัวมารายงานตัวตั้งแต่เช้ากับงานการเจ้าหน้าที่ พี่งานการเจ้าหน้าที่รับซองสีขาวที่ผมยื่นให้ยังไม่ได้แกะดูข้อความข้างในเลยว่ามันถูกหรือผิด "พร้อมกับพูดว่าเอ้าน้องไปที่งานเลยที่งานNCD"ผมเองยังไม่ทราบด้วยซ้ำว่าพี่เขาชื่ออะไร แต่สังเหตุดูพี่เขากำลังยุ่งจริงๆ หลังจากยื่นหนังสือส่งตัวเสร็จผมก็จะเข้าไปรายงานตัวกับนายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดพอดีเลขาหน้าห้องบอกว่าท่านไม่อยู่ ผมเลยลงไปที่ห้องทำงานใหม่ของผมเลย 

      ในมุมเล็กๆมุมหนึ่งของตึกสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดชุมพร เท่าที่ผมจำได้เมื่อตอนจบจากเรียนแล้วมารายงานตัวที่นี่ครั้งแรก ผมรู้สึกว่าห้องนี้มันคือห้องเก็บของ ใครจะมาเบิกของเช่นแผ่นพับ หรือวัสดุต่างๆต้องมาห้องนี้ แต่ตอนนี้ห้องนี้ถูกตกแต่งให้เป็นห้องทำงาน หน้าห้องจัดสวนหย่อมเล็กๆดูน่ารักเหมือนตัวห้อง เมื่อผมเปิดประตูห้องเข้าไปสายลมเย็นๆจากแอร์เย็นช่ำ โต๊ะทำงาน 4 ตัวโต๊ะคอมพิวเตอร์อีก 2ตัว ทำให้ดูแล้วห้องนี้แคบลงไปเยอะ ฝาผนังบุด้วยไม้อย่างดีสลับกับชั้นไม้ดูสวยงามและลงตัว "มาทำงานแล้วเหรอ" เสียงทักจากพี่ในที่ทำงานใหม่ทักต้อนรับสมาชิกใหม่ ผมยกมือไหว้พี่ทั้งสามคน ที่นั่งอยู่ในห้องทำงานเล็กๆ คนแรกที่นั่งอยู่โต๊ะหน้าสุดคือ พี่แมว รับผิดชอบงานอุบัติเหตุฉุกเฉิน ส่วนคนที่สองพี่นา รับผิดชอบงานพรบ.บุหรี่สุรา และคนสุดท้ายนั่งอยู่หน้าโต๊ะคอมพิวเตอร์คือพี่นิด ลูกจ้างในฝ่าย ผมสังเกตุเห็นโต๊ะทำงานเล็กๆหันข้างให้กับประตูทางเข้าพร้อมกับเก้าอี้ตัวใหม่(น่าจะเพิ่งซื้อมา)"พี่จัดโต๊ะไว้ให้แล้ว"เสียงพี่แมวพูดกับผมเชิญเลยค่ะ"คำพูดนี้ทำให้ผมอุ่นใจขึ้นมาบ้าง ผมวางโน๊ตบุคลงบนโต๊ะทำงานตัวใหม่ แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ "สักพักมีพี่งานNCDเข้ามาในห้องพร้อมกับทักทาย"น้องใหม่มาทำงานแล้วเหรอดีๆห้องนี้จะได้มีผู้ชายบ้าง"พร้อมกับชมว่าผมหล่อที่สุดในกลุ่มงาน ก็แหง!และครับก็มีผู้ชายคนเดียว

     หลังจากนั่งพักพูดคุยกับพี่สักพักพี่แมวผู้รับผิดชอบงานEMSก็มาOKงานให้ก็คงต้องใช้เวลาสักพักเพราะจากเดิมผมทำงานเกี่ยวกับควบคุมป้องกันโรคติดต่อมาตลอดชีวิตราชการแต่ตอนนี้จะต้องมาเริ่มงานEMSซึ่งไม่เคยทำมาก่อน ก็คงต้องใช้เวลา และผมยังคิดและให้กำลังใจตัวเองไว้เสมอว่า "ไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้นอกเสียจากว่าเราไม่ทำ"และผมจะตั้งใจทำให้ดีที่สุด ได้สักพักพี่แมวก็มีโทรศัพท์ด่วนเข้ามาและพี่แมวก็ขอตัวออกไปธุระด่วน เลยหยุดOKงานเท่านี้ก่อน

     วันนี้พี่ต้อยหัวหน้างานNCDมาสายหน่อยเพราะต้องไปเปิดค่ายอบรมยาเสพติดพอกลับเข้ามาที่ห้องก็กล่าวทักทายพูดคุยเป็นกันเอง ผมว่าหัวหน้าใหม่ผมคงจะใจดีน่ะ

อิอิ หลังจากนั้นผมกับพี่นิด(ลูกจ้าง)ช่วยกันเก็บของเป็นพวกแผ่นพับ โปสเตอร์ แบบฟอร์มรายงานต่างขึ้นไปไว้บนคลังเก็บของ เพื่อให้ห้องทำงานโล่งขึ้น

      ผมกลับถึงบ้านห้าโมงเย็นเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดกีฬาและพาลูกสาวไปวิ่งเล่นที่สนามกีฬากลางจังหวัด ดูเขาสนุกมากๆ และนี่ก็คือเหตุผลที่ผมต้องย้ายมาอยู่ที่นี่ยอมเปลี่ยนเส้นทางเดินชีวิตราชการ ผมอยากชดเชยให้กับลูกสาว เป็นเวลาสองปีกว่าที่เราไม่ได้ใกล้ชิดกันและอยู่ด้วยกันนานๆอย่างนี้ "พ่อกลับมาอยู่กับน้องแล้ว"มันเป็นคำพูดของเด็กสองขวบกว่าๆที่พูดบ่อยๆเหมือนกับว่าเขารอคอยวันที่ผมกลับมาดูแลและอยู่กับเขา

 

                                 นี่คือสถานที่ทำงานใหม่ของผมครับ

 

                                      

                                        นี่คือกำลังใจผมครับ