ประสบการณ์ที่ข้าพเจ้าได้ทำและตัวข้าพเจ้าเองเชื่อว่าเปลี่ยนตัวข้าพเจ้าไปในทางที่ดีขึ้นคือ การเข้าร่วมปฏิบัติธรรมที่วัดนาหลวง(อภิญญาเทสิตธรรมภูย่าอู่) ตำบลคำด้วง อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ครั้งแรกของการไปเข้าค่ายนี้ ไปโดยการที่โรงเรียนบังคับให้นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ไปเข้าทุกคน การเดินทางไปวัดค่อนข้างจะไกล และถนนไม่ค่อยสะดวกมากนัก เมื่อไปถึงที่นั่น เราต้องเดินขึ้นบันไดกว่า 400 ขั้น จึงจะถึงตัววัด แต่เมื่อขึ้นไปจนถึง ข้าพเจ้ากลับไม่เหนื่อยอย่างที่คิด อาจเป็นเพราะธรรมชาติในระหว่างเดินขึ้นบันไดสวยมาก และคำสอนเตือนใจที่ติดไว้เป็นระยะให้ผู้คนที่ขึ้นไปบนวัดได้อ่าน ในวันแรกของการปฏิบัติข้าพเจ้าก็รู้สึกเหนื่อย ง่วง และยังรู้สึกอยากกลับบ้าน ทำให้การทำสมาธิมีแต่ความวุ่นวายใจ แต่วันต่อๆมาข้าพเจ้าเริ่มที่จะปรับตัวได้ ข้าพเจ้าสามารถทำกิจกรรมต่างๆได้เป็นอย่างดี ไม่มีความรู้สึกไม่ดีต่อการปฏิบัติธรรมและฟังธรรมเทศนาอีก นอกจากปฏิบัติธรรมแล้วข้าพเจ้ายังได้เดินป่า เข้าไปนั่งทำสมาธิในป่าด้วย ยิ่งทำให้ข้าพเจ้าเกิดความรู้สึกชอบการปฏิบัติธรรมขึ้นมา ก่อนที่จะกลับจากวัด ข้าพเจ้าก็ตั้งใจไว้ว่า อย่างไรก็ตามข้าพเจ้าจะกลับมาที่วัดนี้อีก


บันไดทางขึ้นวัดนาหลวง
และข้าพเจ้าก็ได้กลับมาที่วัดอีกครั้งโดยการที่ข้าพเจ้าสมัครเป็นพี่เลี้ยงให้กับน้องๆ มาครั้งนี้ งานรับผิดชอบของข้าพเจ้ามีมากขึ้น เพราะไม่เพียงแต่ตื่นขึ้นมาปฏิบัติธรรมนั่งฟังธรรมเทศนาเท่านั้น ข้าพเจ้ายังต้องไปเตรียมสิ่งต่างๆเพื่ออำนวยความสะดวกให้กับน้องๆและดูแลน้องๆอีกด้วย แต่ข้าพเจ้าก็คิดว่าการมาครั้งนี้คุ้มกับความเหนื่อย ความลำบากจริงๆ เพราะเป็นสิ่งที่ทำให้ข้าพเจ้าคิดว่าตนได้ทำสิ่งดีๆให้กับคนอื่นๆและยังได้ปฏิบัติธรรมไปด้วย

พระมหาวิทยาลัยแห่งชีวิตและนิพพาน
ข้าพเจ้าพึ่งจะรู้ว่าจริงๆแล้วข้าพเจ้าชอบการปฏิบัติธรรมมาก การไปปฏิบัติธรรมครั้งนั้น ความสุขความสงที่เป็นผลจากการปฏิบัติธรรมครั้งนั้น ทำให้ข้าพเจ้าเริ่มที่จะทำบุญบ่อยๆ เข้าวัดบ่อยขึ้น รู้จักตื่นเช้าขึ้นมาตักบาตร รู้จักให้ทานกับคนอื่นๆ แม้หลายๆคนจะมองว่าน่าเบื่อ แต่การปฏิบัติธรรมกลับทำให้ข้าพเจ้ามีความสุขใจอย่างน่าอัศจรรย์ รู้สึกว่าตัวเองสงบ หนักแน่น ใจเย็น ไม่ค่อยหงุดหงิด ไม่ค่อยฟุ้งซ่าน และมีความคิดสร้างสรรค์ นี่กระมังที่เขาว่ากันว่าแค่ใจสุข ใจสงบ ก็ทำให้ชีวิตเรามีความสุขได้ หากเพื่อนๆคนไหนสนใจที่จะลองหัดปฏิบัติธรรมให้มีความสุข ข้าพเจ้าอยากจะแนะนำวัดนาหลวงให้เพื่อนๆพิจารณาดู เพื่อนๆจะได้รู้ว่าการปฏิบัติธรรมไม่ใช่เรื่องที่น่าเบื่อเลยสักนิด
เดินจงกรมที่ลานไทรเดี่ยว
ไม่ชวนกัน เลย
อยากไป ๆ ครั้งหน้าชวนด้วย
ว้าวๆ ดีจัง
ถ้ามีโอกาสจะลองไปมั่งเน้อ
5 5 5
ดีๆ
เค้าว่าจะไปวัดเวฬุวัน(ที่ขอนแก่น)ตอนปิดเทอม
ไปกับเค้ามั้ย
แต่เค้าก็แยกชายหญิงอยู่ดี
อิ อิ
อนุโมทนาบุญด้วยนะ
ว้าววววดีจังเลยย
อยากไปมั่ง
ถ้าไปอีกชวนด้วยเน้อออ ^^
ตอนเค้าไปเวฬุวัน
วันแรกๆอยากกลับบ้านมาก
พอหลังๆเริ่มอยากอยู่นานๆ
ปฏิบัติธรรมนี่ช่วยขัดเกลาเราได้มากเลยทีเดียว
เค้าก็เคยไปค่ายธรรมะ ตอนม.5
ดีมากๆ
รู้สึกว่าเป็นคนดีขึ้นเยอะเลย ก๊ากกกกกก
ชอบบรรยากาศวัดอ่ะ ดูสงบร่มเย็นดี
การปฏิบัติธรรมเป็นสิ่งที่่ดี ช่วยยกระดับจิตใจของเราได้ แต่เราเองก็ไม่ค่อยมีเวลาไปปฏิบัติธรรมหรอก
เค้าก็ชอบนั่งสมาธินะ
แต่เดินจงกรมไม่ไหวๆๆ
เคยไปค่ายธรรมะตอน ม.5 ได้ข้อคิดเกี่ยวกับชีวิตหลายอย่างเลย
โดยเฉพาะเรื่องบุญคุณของพ่อแม่
ืทำให้เค้า ลด ละ เลิก พฤติกรรมไม่ดีได้หลายอย่างเรย
ปฏิบัติธรรม ถือเป็นเรื่องดี
แต่ ทำไมคนถึงไม่ชอบไปกัน นะ
เฮ้อ...
ธรรมทำไห้ชีวิตของเข้าดีขึ้น
จริงๆๆ