ตอนเด็กๆข้าพเจ้าจำได้ว่า ข้าพเจ้าเคยอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง
เป็นหนังสือเล่มแรกที่ข้าพเจ้าอ่านจนจบทั้งๆที่ยังอ่านหนังสือไม่คล่องเลย
ตอนนั้นเป็นช่วงปิดเทอมเดือนเมษา อากาศร้อนอบอ้าว
ข้าพเจ้าก็เหมือนเด็กๆทั่วไป ชอบออกไปวิ่งเล่นกับเพื่อนๆแถวบ้าน เล่นขายของ
เล่นซ่อนหา เล่นตุ๊กตา เล่นพ่อแม่ลูก ถ้าวันไหนไม่ออกไปเล่นก็จะดูการ์ตูน
สโนว์ไวท์บ้าง ซิลเดอเรลล่าบ้าง เจ้าหญิงนิทราบ้าง
วันนั้นแดดร้อน เพื่อนๆของข้าพเจ้าชวนข้าพเจ้าไปทำในสิ่งที่ข้าพเจ้าไม่สามารถทำได้
นั่นก็คือ..การปั่นจักยาน (ข้าพเจ้าปั่นจักยานเป็นตอน ป.๔)
ข้าพเจ้าจึงต้องเล่นคนเดียว และโดยบังเอิญข้าพเจ้าพบหนังสือเล่มหนึ่ง
อยู่บนชั้นหนังสือในบ้าน

หนังสือเล่มนั้นมีหน้าปกสีส้มและมีรูปผลไม้คล้ายมะเขือเทศ (ตอนนั้นยังเด็กอยู่)
ข้าพเจ้าอ่านตัวหนังสือสีเขียวตัวใหญ่ที่อยู่บนหน้าปก “พี้ชยักษ์” (ข้าพเจ้าในตอนนั้น
อ่านว่า พืชยักษ์ - -“ ไม่รู้อ่านไปได้ไง)
ถ้าเป็นเวลาปกติข้าพเจ้าก็คงจะวางมันไว้ที่เดิมแล้วไปเล่นอย่างอื่นแทน
แต่ตอนนั้นข้าพเจ้ากลับหยิบมันขึ้นมาอ่าน นั่งอ่าน นอนอ่าน ให้คนอื่นช่วยอ่าน
อ่านผิดบ้างถูกบ้าง จนจบ.. ข้าพเจ้ารู้สึกประทับใจมาก~
(เพิ่งรู้ว่าการอ่านหนังสือมันทั้งสนุกและตื่นเต้นขนาดนี้เชียว)
"James เด็กชายผู้น่าสงสาร เขาไม่มีพ่อแม่ ต้องอาศัยอยู่กับป้าใจร้ายสองคน เด็กชายฝันอยู่เสมอว่า ซักวันหนึ่ง เขาจะมีอิสรภาพหลุดพ้นจากป้าใจร้าย และได้อาศัยอยู่ในสถานที่ที่เขาอยากอยู่จริงๆ เหมือนสวรรค์ช่วย มีชายลึกลับให้ของสิ่งหนึ่งกับ James และบอกว่า สิ่งนี้จะช่วย James ให้หลุดพ้นจากความเลวร้ายในชีวิตได้ แต่ James ทำของสิ่งนั้นหลุดมือแล้วมันก็หายลงไปในดิน วันต่อมาเขาก็พบว่า มันกลายเป็นลูกพีชยักษ์ James เดินเข้าไปข้างในลูกพีชยักษ์ลูกนี้แล้วเขาก็ได้พบกับเพื่อนๆหน้าตาประหลาดที่จะมาพา James หนีจากป้าใจร้าย เดินทางไกลไปนิวยอร์คด้วยลูกพีชยักษ์ระหว่างการเดินทางสู่อิสรภาพ ทำให้ James เจอเพื่อนที่ดี ที่รักและพร้อมที่จะช่วยเหลือโดยไม่มีเงื่อนไข"
ตั้งแต่นั้นมาข้าพเจ้าก็เริ่มรู้สึกรักในการอ่านหนังสือ (วรรณกรรม)
แต่ไม่ว่าเรื่องไหนๆที่เคยอ่านมา ข้าพเจ้าก็ยังคิดว่าเรื่อง พืชยักษ์ (พี้ชยักษ์)ของข้าพเจ้า
สนุกที่สุด หรืออาจเพราะนั่นเป็นหนังสือเรื่องแรกที่ข้าพเจ้าประทับใจก็เป็นได้
ข้าพเจ้าเริ่มที่จะสะสมหนังสือและมีความฝันแบบเด็กๆว่าอยากมีห้องสมุดเป็นของตัวเอง
ห้องสมุดที่เต็มไปด้วยหนังสือที่ข้าพเจ้ารัก
พืชยักษ์จึงเป็นจุดเริ่มต้นของประสบการณ์การอ่านหนังสือของข้าพเจ้า
ถึงแม้ว่าในวันนี้มันจะหายไปแล้วก็ตาม T^T
(ตอน ป.๓ ข้าพเจ้าย้ายบ้าน หนังสือเล่มนั้นจึงหายไป)
แต่พืชยักษ์จะยังอยู่ในความทรงจำและเป็นแรงบันดาลใจให้ข้าพเจ้ารักหนังสือตลอดไป
~*~*~*~*~*~
Ref : http://www.oknation.net/blog/print.php?id=84561
http://www.bflybook.com/BookDetail.aspx?CategoryID=25&SortID=0&PageNumber=5&CoverDesignID=69
http://www.nongpangbook.com/product.detail_272275_th_1948256
พืชยักษ์ เอ้ย พี้ชยักษ์
^^
อยากลองอ่านมั่งง
เผื่อจะรักการอ่านบ้างง ๕๕
เป็นจุดเริ่มต้นของการอ่านที่น่าประทับใจมากเลยทีเดียวว*
:')
เหอะๆ
ก็น่าสนใจดีอ่ะ
ตอนป.๔เค้ายังทำอะไรอยู่ก็ไม่รู้
ถึงตอนนี้เค้ายังไม่ชอบอ่านหนังสือเลย
คงตอนไปหาแรงบันดาลใจแล้วบ้างล่ะ
จะได้เป็นคนรักการอ่าน
๕๕๕๕++++
อืมมนะ การได้เริ่มอ่านหนังสือซักอย่าง แล้วเราได้สนุกกับมัน
เป็นการเริ่มต้นของนิสัยรักการอ่านที่ดีเลยแหละ ^^''
ถือว่าเป็นการเริ่มต้นนิสัยรักการอ่านที่ดี
เริ่มตั้งแต่เด็กด้วย ดี ๆ ตอนนั้นเค้ายังวิ่งไล่จับอยู่เลย
ห้า ๆ
น่ารักดีจังฟ้า ^^
มีนิสัยรักการอ่านแต่เด็กเลยนะ
เจ๋งจริงๆ
^_____^
แหมเทออออออออออออ
พี้ชยักษ์
ฮ่าๆ ๆ ๆ
สายโคเทอยังไม่ทำงานเลยนะ
ฮ่าๆๆ ต้องไปทำบ้างแล้ว
การเขียน เขียนเหมือน Diary เลยนะ เหอะๆๆ
อ่านหนังสือทำให้เราผ่อนคลายและสร้างสรรค์จินตนาการด้วย
สู้ๆ
พืชยักษ์
ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
안녕하세요!!
ว้าวๆ ฟ้าจี้
หนังสือเรื่อง "พี้ชยักษ์" ฟังแค่ชือก็น่ารัก น่าอ่านแล้วววว
น่าอ่านมากมาย (วันหลังขอยืมอ่านบ้างนะ)
แต่แหมๆ คนแรกที่เม้นหนะ ใครหรอ....อิอิ อะอะ อุอุ
주부 주부
ว้าว พี้ชยักษ์
เป็นหนังสือน่าอ่านมั๊กมากเลย
ฟ้ารักการอ่ารตั้งแต่เด็กเลยนะ ฮ่าาา
ไปแต่งหนังสือขายได้แล้วเทอร์อะอ่านเยอะเกิน ฮ่าาาาาา =="
๕๕๕๕๕๕๕๕๕
อ่านแล้วขำเล็กน้อย
พี่ฟ้ารักการอ่านมาตั้งแต่เด็กเลยเนอะ
พืชยักษ์
= =
อ่านไปได้ๆ ๕๕
การอ่านหนังสือเป็นสิ่งที่ดีอย่างหนึ่งเลยทีเดียว
ให้ประโยชน์หลายๆๆอย่างอีกด้วย
สู้ๆๆ อ่านเยอะๆๆ จะได้มีความรู้เยอะๆๆ หุหุ ^^
เห้ย เรื่องนี้ ที่มันทำหนังป่ะ โคดหนุกอะ จำได้เคยดู
ว้าววววว
เห็นแล้วน่าอ่านจิงจัง
แถมน่ากินอีกด้วย..........
ฮ่าๆ
เออๆ หนุกดี ปั่นจักรยานเป็นตอนปอสี่ อิอิ
เขียนอีกน้าส์ จะมาเม้นหั้ยอิก
^___________^
เป็นเรื่องที่น่าประทับมากอย่างยิ่ง
เป็นความทรงจำของเด็ก ป.4 ที่ยิ่งใหญ่มาก
เด็ก ป.4 ไม่การ์ตูน ก็วิ่งเล่นไปวันๆ
การคิดจะหันมาอ่านหนังสือเป็นเรื่องที่ยากมากสำหรับเด็กๆ
แต่ความพยายามที่อ่านให้จบนั้น..เป็นเรื่องที่น่านับถือมาก
น่าสนใจมากจริงๆ
แล้วเรื่องราวของพืชยักษ์มันเปนยังไงอะ
อยากรู้ๆๆๆ
เป็นหนังสือที่น่าอ่านมากเลยนะครับ สร้างสรรค์จินตนาการดีครับ แถมทำให้รักการอ่านอีกด้วย
อ่ะ น่าอ่านดีเนอะ
เปนเค้าตอนนั้นคงไม่อ่านอ่ะ
5 5 5
พืชยักษ์เป็นหนังสือที่ฉันเคยอ่านเหมือนกัน
เป็นเรื่องที่เหมาะกับเด็กมากเพราะกระตุ้นต่อมจินตนาการ
จนยากจะบอกว่าคิดได้ไง