วันหนึ่งอาจารย์ที่สอนวิชาศิลปะการอ่านได้พาเพื่อนนักศึกษาจีนมาให้จับคู่บั๊ดดี้กัน หนูเปิ้ลจับได้เพื่อนผู้หญิง เธอชื่อว่า เหอเซี่ยเซียง..
จากวันแรกที่เรารู้จักกันจนถึงตอนนี้ หนูเปิ้ลกับเซี่ยเซียงก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน เริ่มจากการที่หนูเปิ้ลช่วยสอนภาษาไทยให้กับเซี่ยงเซียงและเพื่อนๆของเธอ พวกเธอเลยตอบแทนด้วยการทำอาหารจีนให้หนูเปิ้ลและเพื่อนนักศึกษาไทยได้กิน การมีน้ำใจต่อกันทำให้เกิดความสัมพันธไมตรีที่ดีและน่าจดจำ สัปดาห์ต่อมาหนูเปิ้ลก็พาเพื่อนนักศึกษาจีนไปเที่ยวพระราชวังสนามจันทร์ที่อยู่ใกล้ๆมหาวิทยาลัยศิลปากร เพื่อนนักศึกษาจีนบอกว่า พวกเธอไม่เคยเห็นอะไรที่งดงามอย่างเรือนไทย และการสร้างสถาปัตยกรรมแบบผสมผสานที่ลงตัวมากๆ พวกเธอยังบอกอีกว่า ก๋วยเตี๋ยวที่เมืองไทยอร่อยกว่าที่เมืองจีน เพราะน้ำก๋วยเตี๋ยวที่นี่มีรสชาติกลมกล่อมอร่อยมากๆ
ทุกวันนี้หนูเปิ้ลก็จำภาษาจีนได้เล็กน้อย เช่น ไจ้เจี่ยน แปลว่า ลาก่อน ผิงกั่ว แปลว่า แอปเปิ้ล เยว่เลี่ยง แปลว่า พระจันทร์ ซิงซิง แปลว่า ดาว ลู่ แปลว่า กวาง เป็นต้น เดี๋ยวนี้หนูเปิ้ลต้องสอนภาษาไทยให้กับเพื่อนนักศึกษาจีนชื่อ เทา เพิ่มอีกหนึ่งคน แต่ก็ไม่รู้เป็นอย่างไร คนไทยชอบถามคำแปลกๆที่แปลเป็นภาษาจีนแล้วตลกไปอีกอย่าง
มีอยู่วันหนึ่ง ขณะเรียนวิชาศิลปะการอ่าน อาจารย์ก็ให้สอบเก็บคะแนนการอ่านโคลงสี่สุภาพ เมื่ออ่านเสร็จหนูเปิ้ลก็เดินออกมานอกห้องเรียน ปรากฏว่าเพื่อนๆกำลังถามภาษาจีนจากเทา แล้วเมื่อเรียงคำครบเป็นประโยคแล้ว ก็ได้ใจความว่า ร้องเพลงเปาบุ้นจิ้นชอบกินไข่เต่าเป็นภาษาจีน อิอิ ตลกไปอีกแบบเพลงต่อมาก็คือเพลงลอยกระทง เพียงแค่นี้ก็ขำกันใหญ่เลยทั้งเพื่อนไทยเพื่อนจีน วันหน้าหนูเปิ้ลค่อยมาเล่าใหม่นะคะ วันนี้ต้องขอตัวไปนอนก่อนค่ะ ดึกแล้ว
