• ในการเดินทางแห่งชีวิตนั้น ถ้าสมมติให้ฝั่งซ้ายของถนนชีวิตเป็นทางโลก และฝั่งขวาเป็นทางธรรมแล้วนั้น (พระท่านว่า เป็นอันเดียวกัน ทางเดียวกัน) ชีวิตช่วงนี้ดูประหนึ่งว่า ขาดความสมดุล คือ เอียงมาทางโลกมากขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งนี้เพราะเหตุปัจจัยทางโลกมีแรงดึงดูดมากและต่อเนื่องกว่านั่นเอง
  • มันเป็นธรรมดา เป็นธรรมชาติ เพราะมันเป็นเช่นนั้นเอง มันเป็นการเดินทาง มันเป็นทางผ่าน ที่ต้องผ่านไป ค่อย ๆ เรียน ค่อย ๆ รู้ ค่อย ๆ ฝึก ค่อย ๆ ทำ
  • -------- ดูประหนึ่งว่า มันดูเหมือนมันเป็นเหตุการณ์ซ้ำไป ซ้ำมา เอียงไปทางธรรมบ้าง เอียงไปทางโลกบ้าง สลับกันไปมา ---- แต่ถ้าค่อย ๆ พิจารณาดู จะเห็นว่า วิวข้างทาง มันไม่เหมือนเดิม มันเปลี่ยนไป คนไหนเอียงไปทางใดมากครั้ง บ่อยครั้งกว่า ก็จะมีความชำนาญ นิยม ชม ชอบ ทางนั้นมากกว่าเป็นธรรมดา เป็นธรรมชาติ
  • เมื่อการเดินทางแห่งชีวิตผ่านจุดต่าง ๆ มา ถ้าถามว่า ที่ตรงโน้น สมัยนั้น มันเป็นอย่างไรบ้าง ?  บางทีเราก็จำบรรยากาศตรงนั้นไม่ได้แล้ว ถึงแม้เราจะเคยผ่านมาแล้วก็ตาม....
  • วิธีการหนึ่งที่จะทำให้เรา จดจำเส้นทางที่ผ่านมาได้นั้น เราต้องบันทึกภาพ บันทึกเหตุการณ์ เอาไว้เตือนความทรงจำ
  • การเดินทางธรรมแห่งชีวิตก็เหมือนกัน เมื่อหันไปมองทางที่ผ่านมา บางทีเราอาจจะหัวเราะ ขำ ขำตนเองอยู่เหมือนกัน กับประสบการณ์สดใหม่บนเส้นทางธรรม ตอนนั้น เวลานั้น
  • ----- บันทึก ชือ เผลอหลง (xxx) จะเกิดขึ้นเพื่อบันทึกเหตุ การเผลอมาคลุกชีวิตทางโลกที่ต่ำสุดจนสัมผัสได้ของแต่ละช่วงเวลา ซึ่งรู้สึกว่านาน ๆ จะเกิดทีขอรับ