เก็บไม้ที่ลอยน้ำมา   ยังดีกว่าช่วยคนอกตัญญู..... เป็นคำสรุปของการฟังนิทานธรรม เมื่อเช้านี้  ที่สอนใจ ผู้หลักผู้ใหญ่ ได้หลายๆๆท่าน  โดยเฉพาะตัว.....ครูอ้อย 

แต่พอดีเป็นคนที่ไม่คิดอะไร  เมื่อได้ช่วย  หรือได้ให้ไปแล้ว....ยึดมั่นต่อการให้  ที่ก่อเกิดความสุขใจ  ส่วนการตอบแทน  เขาไม่มี  ก็ไม่ถือว่า.....อกตัญญู 

ฤษีตนหนึ่ง  ได้เก็บท่อนไม้ 3 ท่อนที่ลอยตามน้ำมา และ เจ้าชายพระองค์หนึ่งลอยตามน้ำมา 

ไม้ทั้ง 3 ท่อน ได้กลายเป็น แมว นก และหนู

ต่างพากันพูดว่า.....

แมว .....ข้าพเจ้า  ไม่ใช่แมว ธรรมดานะ  ข้าพเจ้ามีทรัพย์สมบัติ ใตน้ำมหาศาล เมื่อท่านฤษีเดือดร้อน  ข้าพเจ้า จะยกทรัพย์สมบัติทั้งหมดนี้ ให้ท่านที่ประเสริฐที่ได้ช่วยชีวิตข้าพเจ้า  ให้รอดพ้นจากการจมน้ำตาย

นก .....ข้าพเจ้า ก็เช่นกัน  ข้าพเจ้า ได้รับบาดเจ็บที่ปีก  จนเอาชีวิตแทบจะไม่รอด  พลัดตกน้ำมาอีก มีท่านผู้ใจดี  ช่วยชีวิตข้าพเจ้า  ที่ไกลโพ้นโน้น  มีสมบัติมหาศาลเช่นกัน หากท่านเดือดร้อน  ข้าพเจ้า จะนำมาให้มอบให้ท่านจนหมดสิ้น

หนู .....ข้าพเจ้า ไม่แตกต่างจาก แมวและนกเลย  ที่รอดชีวิตจากการจมน้ำตาย เพราะ ท่านผู้ทรงศีลช่วยข้าพเจ้า  ข้าพเจ้า ได้รักษาสมบัติไว้เป็นหลายร้อยปี  เมื่อท่านฤษี เดือดร้อน หรือ ต้องการ ข้าพเจ้ายกให้ท่าน จนหมดเลย

ฤษี ขอบใจสัตว์ทั้งสาม และหันมามองเจ้าชาย ที่รอดพ้นจากการจมน้ำตาย 

เมื่อสัตว์ทั้ง 3 ได้พูดอย่างนั้น  เจ้าชายก็ตรัสบ้างว่า.....ข้าพเจ้า เป็นเจ้าชาย หากข้าพเจ้าได้เป็นกษัตริย์ ผู้ครองเมือง ข้าพเจ้า จะช่วยท่าน ดูแล มิให้ท่านได้เดือดร้อนเลยตลอดชีวิต

ต่อมาไม่นาน.....ฤษี มีความเดือดร้อน ได้เดินทาง ไปหาสัตว์ทั้ง 3 ตัว และสัตว์ทั้ง 3 ต่างพากัน กุลีกุจอ ช่วยเหลือ 

แต่ฤษี  ก็ต้องหวังพึ่งพากษัตริย์  แต่ไม่ได้รับการช่วยเหลือ....กลับ สั่งให้ทหาร  จับไปเฆี่ยน  ตัดหัว เสียบประจานไว้หน้าเมือง.....ฤษี....ไม่ได้ร้องโอดครวญขอชีวิต แต่อย่างใด.....

กลับคิดว่า.....เก็บไม้ที่ลอยน้ำมา   ยังดีกว่าช่วยคนอกตัญญู