กระต่ายใต้เงาจันทร์ ตอนเด็กๆ ตัวเองเด็กผู้หญิงที่ซุกซน ช่างซักช่างถาม กลับไปอ่านในสมุดบันทึกของพ่อ มีหลายคำถามที่ถามแล้วนึกขำตัวเองจนหลายครั้งแอบเอาความคิดในวัยเด็กไม่ถามในกูรูแต่ประทับใจคำตอบคุณคนนี้จริงๆค่ะ ตอบได้ใจได้อารมณ์ กวนชะมัด เลยเพิ่งทราบว่าที่มาของม้านั่งเป็นอย่างนี้เองกระต่ายเองเคยไปเที่ยวสวนสาธารณะกับพ่อ สมัยเด็ก ถามว่า เก้าอี้ที่ยาวๆที่วางใต้ต้นไม้เรียกว่าอะไรค่ะพ่อตอบว่าม้านั่ง เลยตอบคุณพ่อไปว่า ม้านั่ง งั้นไว้สำหรับม้า หนูเป็นคนนั่งไม่ได้สิ จำได้ว่า พ่อ หัวเราะเสียงดังเลยตอนนั้น เลยมาถามเล่นอีกครั้งมาดูคำตอบของคุณ....คนนี้กันค่ะ....อ่านแล้วหัวเราะไปกับคำตอบ“สมัยเด็ก.. ข้างบ้านเป็นร้านข้าวแกงน่ะครับ..ทุกๆเช้าอาซิ้มต้องมา ล้างถ้วยล้างชามหั่นผักหั่นหมู แต่เช้า...ลูกแกสงสารเห็นว่าอาซิ้มแกต้องยืนหลังขดหลังแข็งทำงานทุกเช้า..วันนั้นผมก้อเลยได้ยินเสียงดังแต่เช้าเลย.. ป๊า ป๊า ตื่น ไปซื้อของกัน...เวลาผ่านไปได้ซักพัก สองคนก้อกลับมา..ได้ยินเสียงของลูกพูดว่า ม๊า ม๊า นั่งทำเถอะเดี๋ยวจะเมื่อย....มา.. มา ม๊ามานั่งเร็ว ม๊านั่งเร็วสิ่..อย่างงี้นี่เองที่มาของ ม้านั่ง....เชื่อมั้ยเนีย... หุหุ ^^
เข้าท่าแฮะ คิดได้งัย อิอิ มีอีกมั้ยอ่ะคะ ชอบค่ะ
สวัสดีครับ เด็กวัฒฯ
ขอบคุณมากค่ะ ที่ชื่นชมผลงาน
ถ้ามีเรื่องใหม่จะนำมาลงใหม่รออ่านน่ะค่ะ
เพิ่งรู้ที่มาก็วันนี้ล่ะ :)
สวัสดีคะคุณidentity
ดีน่ะคะวันนี้ยังรู้ดีกว่าไม่รู้คะ ขอบคุณที่มาอ่านคะ