ทำงานทุนการศึกษามาก็หลายปี ช่วงนี้เลขาฯรู้สึกอบอุ่นเป็นพิเศษเพราะได้เจอคุณครูดีๆที่เอาใจใส่คอยช่วยเหลือนักเรียนอย่างจริงจังอยู่หลายคน หนึ่งในนั้นคือเจี๊ยบ ศิริรัตน์ ภิรมย์ไกรภักดิ์ เจ้าของบันทึกประสบการณ์ปิดเทอม http://gotoknow.org/blog/commune-research/180803
และค่ายอาสาญี่ปุ่น http://gotoknow.org/blog/commune-research/206402
ที่ตอนนี้ไปเป็นครูสอนอยู่ที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา
เจี๊ยบเป็นครูสอนภาษาอังกฤษมาได้ประมาณครึ่งปี สังเกตเห็นน้อง ม.3 คนหนึ่งหลับในห้องเรียนเป็นประจำ กลางวันก็ไม่ค่อยกินข้าว ก็เลยยัดเยียดค่าข้าวกลางวันให้วันละ 15 บาท เจี๊ยบบอกว่าต้องเรียกว่ายัดเยียดเพราะน้องคนนี้ไม่ค่อยจะยอมรับ ดูเป็นคนขี้เกรงใจ คุยไปคุยมาก็ได้ความว่า ต่ายไปทำงานโรงงานสับไก่สัปดาห์ละ 6 วันมาตั้งแต่อยู่ชั้น ป.6 เวลาทำงานคือสี่ทุ่มถึงตีสี่ มีรายได้เดือนละ 4,560 บาท เอาไว้จ่ายค่ารถเทอมละ 2,500 บาทของตัวเองและน้องสาว และเป็นค่าใช้จ่ายอื่นๆ เพื่อจะได้ไม่ต้องรบกวนพ่อแม่ ไม่แปลกที่ต่ายจะหลับในห้องบ่อยๆ แต่ก็แปลกที่ต่ายมีผลการเรียนสะสมถึง 3.30
ตอนนี้เจี๊ยบกับเลขาฯกำลังสุมหัวกันคิดหาทางช่วยต่ายให้ไม่ต้องอดหลับอดนอนไปทำงานดึกๆ แต่ยังมีรายได้ และเป็นรายได้ที่ได้มาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเองโดยไม่ต้องเกรงใจใคร หวังว่าสถานการณ์ของต่ายจะค่อยคลี่คลายลงพอให้มีโอกาสคิดถึงอนาคตที่ไกลกว่าการหารายได้เพื่อประทังชีวิตและการเรียนปัจจุบันอย่างที่เป็นอยู่
ใครมีทางออกดีๆช่วยแนะนำด้วยนะคะ
