“สังคมอุดมปัญญา” ในทีนี้หมายถึงสังคมที่มีการพัฒนาและใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารอย่างชาญฉลาด โดยใช้แนวปฏิบัติของปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ประชาชนทุกระดับมีความ เฉลียวฉลาด (Smart) และรอบรู้สารสนเทศ(Information literacy) สามารถเข้าถึง และใช้สารสนเทศอย่างมีคุณธรรม จริยธรรม มีวิจารณญาณและรู้เท่าทัน ก่อให้เกิดประโยชน์แก่ตนและสังคม มีการบริหารจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารที่มีธรรมาภิบาล (Smart Governance) เพื่อสนับสนุนการพัฒนาสู่เศรษฐกิจและสังคมฐานความรู้และนวัตกรรมอย่างยั่งยืนและมั่นคง” (แผนแม่บทเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารแห่งชาติ IT 2010 ฉบับที่ 2)
ประเด็นของโลกาภิวัฒน์เป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลให้การไหล่บ่าของข้อมูล และสารสนเทศ จากหลากหลายวัฒนธรรม ผ่านการสื่อสารในหลายช่องทางอย่างรวดเร็วโดยไม่ผ่านการคัดสรรหรือกลั่นกรองนั้น นับว่าจะเป็นปัญหาที่เพิ่มขึ้นแก่เด็กและเยาวชนอย่างทวีคูณ การศึกษาในปัจจุบันสอนให้คนเป็นผู้ “รู้” เแต่ไม่ได้สอนให้เป็นผู้ที่ “รู้ทัน” ถึงแม้ว่านโยบายรัฐบาล หน่วยงาน สถาบันการศึกษาทั้งภาครัฐและเอกชน จะมีแนวนโยบาย ในการพัฒนามนุษย์ในสังคมสารสนเทศหลายประการแล้วก็ตาม กลับพบว่าการพัฒนานั้นยังไม่ส่งผลย้อนกลับมาเท่าที่ควร ในฐานะของนักพัฒนศึกษา สิ่งที่มองเห็นช่องทางที่จะช่วยส่งเสริม และพัฒนา คือการหาแนวทางเพื่อปลูกฝังวิธีการใช้ ICT ที่เกิดขึ้นในสังคมปัจจุบัน อย่างชาญฉลาด โดยการสร้างแนวทาง “การรู้เท่าทัน” เราจะช่วยกันส่งเสริมและพัฒนาแนวคิดนี้ได้อย่างไร ซึ่งเป็นปัญหาท้าทายที่ทุกท่านควรเสนอแนวทางร่วมกัน
ใช้มุมมองวาทกรรมของฟูโกต์ไง หรือจะใช้ทฤษฎีของโบดริยาร์ด์ก็ได้นะ เขาสนใจว่าสื่อส่งผลต่อการสร้างความหมายในสังคมสมัยใหม่ รวมถึงสื่อนั้นมีอิทธิพลอย่างมากต่อการใช้ชีวิตประจำวันของเราด้วย
เห็นด้วยที่เป็นปัญหาน่าท้าทายของทุกภาคส่วน ที่จะต้องตระหนักถึงการเป็นสังคมอุดมปัญญา แต่ที่สำคัญที่จะขาดไม่ได้ในสังคมไทยปัจจุบัน ที่นอกจากจะต้องรู้เท่าทันแล้ว ต้องมีศีลธรรมควบคุ่อย่างรู้เท่านทันของข้อมูลและสารสนเทศด้วย...
น่าสนใจมากคะ ได้ความรู้ แต่เราจะทำอย่างไรให้คนรู้เท่าทันกระแสโลกาภิวัตน์
ปัญหาคือรู้เท่าทันเทคโนโลยีแล้วค่ะ แต่ใช้ไม่เป็น เป็นพวก Low-Tech ค่ะ สอนให้เด็กรู้และสอนให้ใช้เป็นแบบสร้างสรรค์ด้วยก็จะดีค่ะ
ใช่เลย ยุคสมัยนี้ ไอทีไม่รู่ได้แล้ว
เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเป็นฟันเฟืองสำคัญในการทำลายระบบเศรษฐกิจยุคเก่า ขณะเดียวกันได้ก่อให้เกิดระบบเศรษฐกิจยุคใหม่ที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง มีทั้งโอกาส ความท้าทาย และอันตรายในรูปแบบใหม่ๆเกิดขึ้นมากมายบีบบังคับให้ธุรกิจต่างๆ ต้องปรับรูปแบบและโครงสร้างการดำเนินการดังนั้น การที่จะสามารถนำ ICT มาใช้ประโยชน์ได้อย่างคุ้มค่าและตรงกับเป้าหมาย จึงควรที่จะรู้เท่าทันถึง ICT เพื่อนำไปใช้แก้ปัญหาและสนับสนุนในชีวิตประจำวัน การดำเนินงานต่างๆ
"คมคิดดี แต่มีมุมมองต่าง ...การศึกษาในปัจจุบันอาจสอนให้คนเป็นผู้ “รู้”และเกิดทักษะความชำนาญ ในการใช้เทคโนโลยีทันสมัย แต่ไร้ซึ่ง "ปัญญา" ที่จะส่งให้เกิดมรรคผลต่อตน ครอบครัว และสังคมโดยรวม ...เป็นสิ่งที่ท้าทายจริง จริง..."