การจัดการงานใหญ่ๆ เชิงสร้างสรรค์มีความเสี่ยงต่อการจัดการผิดเป้า    แทนที่จะจัดการสู่เป้าใหญ่ เป้าที่ยิ่งใหญ่ต่อบ้านเมือง   กลับหลงจัดการสู่เป้าเล็ก เช่นเพื่อชื่อเสียงส่วนตัว  เพื่อเป้าหมายเฉพาะหน่วยงาน   ในกรณีนี้ เราอาจหลงเป้า เป็นทำเพื่อสถาบันอุดมศึกษา ๙ แห่งเท่านั้น

          ผมมองว่า ฝ่ายอำนวยการ และฝ่ายจัดการ เป็นผู้รับผิดชอบ    ในการจัดการ จัดระบบ จัดยุทธศาสตร์ ให้โครงการพัฒนามหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติ  ให้เป็น means ในการยกระดับสังคมไทยทั้งสังคม   ให้เป็นสังคม wisdom-based, learning society

          ควรจัดให้มีคณะทำงานเล็กๆ ๓ – ๔ คน ตรวจสอบรูปแบบการจัดการ   ว่าเป็นรูปแบบที่ใช้โครงการนี้เป็นเครื่องมือยกระดับสังคมไทยทั้งสังคม และยกระดับระบบอุดมศึกษาทั้งระบบ  อย่างเหมาะสมแล้วหรือไม่

วิจารณ์ พานิช
๒๘ ส.ค. ๕๒