“มันมีอะไรมากกว่าฟันปลอม”

คนไข้คะ หมอลัดคิวให้ไม่ได้
“มันมีอะไรมากกว่าฟันปลอม” ทญ.ขวัญชนก ตัณฑเศรษฐี เช้าวันหนึ่ง นั่งเล่นๆอยู่ตรงเคาท์เตอร์รับบัตรคนไข้ห้องฟัน มีชายกลางคนร่างท้วม (ถึงอ้วน) คนหนึ่งเดินเข้ามาด้วยท่าทางกร่าง และโพล่งขึ้นมาด้วยเสียงดังใส่หมอว่า “หมอ!! ที่นี่มีใส่รากฟันเทียมรึเปล่า ผมยอมเป็นหนูทดลองให้หมอทำฟรีๆเลย เอาเปล่า” =”= “อะไรนะคะ หมอทำไม่เป็นหรอก แล้วก็ไม่ทำด้วย” “ก็ถึงบอกให้ลองทำไง ผมยอม” -O- “แล้วทำไมหมอต้องทำให้ด้วยล่ะ คนไข้มีเหตุผลอะไรคะ ทำแค่ฟันปลอมแบบถอดได้ ไม่ได้เหรอ” “ก็ผมจะใส่ฟันแค่ซี่เดียว ที่นี่ต้องรอคิวนาน ผมยอมจ่ายเงินให้เลยก็ได้ ถ้าจะได้ทำก่อน” -*- “คนไข้คะ หมอลัดคิวให้ไม่ได้หรอกนะคะ คนที่เค้ารอคิวก็มีตั้งเยอะ จะให้หมอลัดคิวให้ คนอื่นเค้าก็มาต่อว่าหมอสิคะ ถ้าคนไข้อยากจะเสียเงินทำขนาดนั้น ก็ไปทำที่คลินิกในเมืองดีไหม มีตั้งหลายแห่ง รพ.พุทธก็ได้ มน.ก็มี” คนไข้ชายเริ่มทำหน้าตาไม่พอใจ แต่ไม่ถึงกับโกรธ สุดท้ายเขาก็บอกว่า เขาอายุเยอะแล้ว (เยอะแล้วเหรอนี่ น่าจะประมาณสี่สิบกว่าๆเองนา หมอแอบนึกในใจ ) นั่งรถนานๆไม่ได้ พอไปที่ที่คนเยอะๆก็หลงทาง เลยอยากทำที่โรงพยาบาลแทน อ่อ เข้าใจแล้ว อย่างนี้นี่เอง หลังจากฟังเหตุผลของคนไข้ หมอก็เลยเริ่มใจอ่อนขึ้นมา เกิดความรู้สึกอยากทำให้คนไข้ เพราะสงสาร หลังจากนั้นคนไข้ก็เริ่มพูดความในใจออกมาเรื่อยๆ (ระบายนั่นแหละ เหอะๆ) “ผมหน่ะนะ ไม่มีฟันซี่หนึ่ง (ด้านหน้า) ทำให้โหงวเฮ้งผมไม่ดีเลย เงินทองรั่วไหล ผมเลยอยากได้ฟันหน้าเร็วๆ” +O+ สายตาหมอพลางเหลือบไปที่ OPD Card ของคนไข้ ปรากฏว่าเห็นว่า ชื่อของคนไข้ถูกเปลี่ยนไปเป็นชื่ออื่น (ที่หรูและยาวกว่าเดิม) นามสกุลก็ถูกเปลี่ยน (เป็นขนาดหนักเลยนะนี่) เลยถามคนไข้กลับไปว่า “คนไข้เชื่อมากถึงขนาดเปลี่ยนชื่อ กับนามสกุลด้วยเหรอคะนี่ แล้วดวงยังไม่ดีขึ้นเหรอ” “ใช่แล้วหมอ” “ถ้าอย่างนั้นแสดงว่าที่ดวงไม่ดีนี่ อาจเป็นเพราะฟันหน้าคนไข้ยังหลออยู่ใช่ไหมคะ?” “ถูกต้องแล้วหมอ” “จริงเหรอนี่!! งั้นเดี๋ยวหมอจะลองดูให้ก่อนนะว่าวันนี้มีคนไข้ไม่มาตามนัดหรือเปล่า “โชคดีจัง วันนี้มีคนไข้ไม่มาตามนัดคนหนึ่ง หมอจะให้คิวคุณทำก่อนเลยนะคะ”() “จริงเหรอหมอ ขอบคุณมากเลยนะครับ” อันที่จริงไม่มีคนไข้ไม่มาตามนัดหรอก แต่หมออยากช่วยคนไข้คนนี้เอง เหอ เหอ เหอ แต่ก็ไม่อยากให้คิดว่าหมอลัดคิวให้ และเพราะหมอเป็นคนเชื่อเรื่องดวงด้วยนั่นเอง ทำให้เข้าใจความรู้สึกของคนไข้ได้ดียิ่งขึ้น และเห็นว่าคนไข้มีความพยายามอย่างมากในการแก้ไขเรื่องดวงของตัวเอง แต่ก็ยังไม่ดีขึ้น เพราะฉะนั้นสิ่งที่หมอจะช่วยให้คนไข้หายจากความกังวลที่มีก็คือ การทำฟันปลอมให้คนไข้ ^v^ วันนั้นก็จึงเริ่มพิมพ์ปากคนไข้ และนัดคนไข้มาใส่ฟันปลอมในอาทิตย์ต่อมา ...... ผ่านไป 1 อาทิตย์ ...... คนไข้ชายคนเดิมกลับมา เพื่อมาใส่ฟันปลอมตามที่นัดกันไว้ แต่ในวันนี้เขาไม่ได้มาตัวเปล่า เขาพกพาความมั่นใจ และความหวังว่าจะได้ฟันปลอมกลับไป และชีวิตของเขาคงจะดีขึ้น (อันนี้คิดเอง ///^^/// จริงๆแล้วคนไข้เอาส้มแผ่นมาฝากหมอสองถุง อิอิ) หมอนำคนไข้ไปนอนที่เตียงทำฟัน แต่ก่อนหน้านั้นเขาได้กางหนังสือออกมาเล่มหนึ่ง “อะไรคะนี่” “หนังสือตั้งชื่อครับหมอ ผมถ่ายเอกสารมาให้หมอเลยนะนี่ (เย็บสันอย่างดี) ผมลองดูชื่อหมอ (คาดว่าจากป้ายหน้าห้อง) แล้วคำนวณดู ปรากฏว่าดีครับ บวกกันทั้งชื่อกับนามสกุลได้ดีเลย ไม่ต้องเปลี่ยนครับ!!” --“ “อ่ะค่ะ หมอก็ไม่คิดจะเปลี่ยนหรอกนะคะ แต่มันออกมาดีก็ดีค่ะ เดี๋ยวคนไข้นอนลงเลยนะคะ หมอจะได้ใส่ฟันปลอมให้ได้เลย” หลังจากใส่ฟันปลอมให้คนไข้ได้เสร็จสรรพ จึงเอากระจกให้คนไข้ลองส่องดู เขามีสีหน้าพึงพอใจ และดูมีความมั่นใจขึ้นมาก ส่วนตัวหมอเอง ก็รู้สึกมีความสุขที่ได้ทำให้ความกังวลของคนไข้หมดไป และหวังว่าชีวิตของเขาจะดีขึ้นเช่นกัน สุดท้ายก่อนที่จะจากกัน คนไข้ไม่ลืมที่จะขอบคุณหมออีกครั้งและกล่าวทิ้งท้ายไว้ว่า ... “อย่าลืมดูหนังสือที่ผมให้นะครับ แล้วก็หมอไม่ต้องเปลี่ยนชื่อนะครับ ชื่อหมอดีแล้วครับ!!” เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้หมอได้เข้าใจว่าการทำงานควรจะเอาใจเขามาใส่ใจเรา พูดคุยกับคนไข้ถึงปัญหาของเขาด้วยความเข้าใจ เพื่อที่จะได้รักษาและแก้ปัญหาได้ตรงจุด ซึ่งโรคที่คนไข้เป็นอาจจะไม่ใช่แต่เฉพาะความบกพร่องทางร่างกาย แต่เป็นส่วนของจิตใจที่ต้องการการรักษาเช่นเดียวกัน ความในใจของนักเขียนมือใหม่หัวใจเกาหลี ปล. เรื่องสั้นเรื่องนี้ อาจจะอ่านยาก หรือไม่ค่อยเข้าใจสักหน่อย เพราะอาจต้องคาดเดาเอาเองว่าประโยคนี้ใครพูด แต่สำหรับคนเขียนซึ่งคุ้นเคยกับนิยายเกาหลี (หรือนิยายของ Quiyeoni เรื่อง”สาวใสหนุ่มซ่า ตามล่าหารัก” “คีย์หัวใจบันไดเสียงรัก”) ก็เลยเขียนได้ออกมาเป็นแบบนี้ค่ะ โปรดเข้าใจด้วยค่ะ (ถ้าไม่ต้องให้เขียนอีกจะดีมั่กๆ) -/l\-

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ร้าน SHA ที่บางกระทุ่ม



ความเห็น (8)

เขียนเมื่อ 

...เขียนอีกๆ..ชอบจัง...จะดีมั่กๆๆเลย..อิอิ

เขียนเมื่อ 

เขียนได้ชวนติดตามมากครับ แต่อ่านแล้วตาลายเลย 55

ถ้ามีการเคาะเว้นบรรทัดบ้าง จะน่าอ่านยิ่งขึ้นครับ

มาเขียนอีกนะครับ ผมชอบอ่าน

อ่านแล้วต้องติดตามอ่านต่อให้จบ อยากรู้ว่าตอนจบจะเป็นอย่างไร ..

ชอบการเขียนแนวนี้มากครับ

อ่านแล้วเห็นภาพ รู้สึกได้ว่าคนเขียนมีความสุข แล้วทำให้คนอ่านมีความสุขไปด้วย

เขียนอีกนะครับ

สวัสดีค่ะ เรื่องนี่ พอลล่าเอาเรื่องของรพ มาโพส ให้นะคะ

ชาติชาย
IP: xxx.128.0.28
เขียนเมื่อ 

เขียนได้น่ารีกดีครับ

พี่นุ่มเอง
IP: xxx.42.103.34
เขียนเมื่อ 

เขียนดีจังน่าติดตาม ทำไมตอนที่พี่นุ่มไม่อยุ่ไม่มีบ้างนะ

IP: xxx.8.204.145
เขียนเมื่อ 

น่ารักจังคับ ผมชอบงานเขียนแนวนี้(กะแล้วว่าคุณหมอต้องชอบอะไรกุ๊กกิ๊กๆแบบเกาหลีแน่ๆ)

มีคนใจดีแบบนี้เยอะๆ โลกคงจะสดใสดีนะคับ

ปล.ส่วนตัวมีความเห็นเหมือน คุณ"สนทยา"ครับ ว่าถ้าเคาะย่อหน้าบ้างก็คงจะทำให้อ่านง่ายขึ้นอีก แต่อ่านแล้วมีความสุขดีครับ

เขียนเมื่อ 

จะแนะนำให้ลูกสาวมาอ่านนะคะ

เพราะอ่านเรื่องเดียวกับคุณหมออยู่

โดยเฉพาะเครื่องหมายแปลกๆ ต่างๆ

ต้องคอยถามลูกว่าแปลว่าอะไร

แล้วถ้ามีการเคาะเริ่มบรรทัดใหม่ หรือย่อหน้า

จะอ่านง่ายกว่านี้ค่ะ