ดังนั้น 3 เสาหลักของแต่ละชุมชนท้องถิ่น ที่มีกฎหมายรองรับแล้วนั้น ควรร่วมกันเป็นเจ้าภาพประสานความร่วมมือทุกฝ่ายในการจัดทำเป้าหมายและตัวชี้วัดการพัฒนา สู่ “ความอยู่เย็นเป็นสุขร่วมกัน” Model ความร่วมมือของ3เสาหลักในการบริหารจัดการงานพัฒนาชุมชนท้องถิ่นควรมีดังนี้

หน่วยจัดการงานพัฒนาขั้นพื้นฐานของชุมชนท้องถิ่นที่มีกฎหมายรองรับอยู่แล้ว คือ อบต. (ท้องถิ่น)/ สภาองค์กรชุมชน(ชุมชน)และกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน (ท้องที่)เป็นกลไกของประชาชนในการปกครองและจัดการตนเองที่สามารถดำเนินงานพัฒนาชุมชนท้องถิ่นได้อย่างเป็นระบบ และสามารถเชื่อมโยงกับกลไกกับระบบราชการกลางได้ (ราชการส่วนภูมิภาคเชื่อมต่อกับท้องถิ่น)  ดังนั้น 3 เสาหลักที่เป็นหน่วยจัดการงานพัฒนาขั้นพื้นฐานของชุมชนท้องถิ่นของแต่ละชุมชนท้องถิ่น ควรได้ร่วมกันเป็นเจ้าภาพประสานความร่วมมือทุกฝ่ายในการจัดทำเป้าหมายและตัวชี้วัดการพัฒนา สู่ “ความอยู่เย็นเป็นสุขร่วมกัน”  โดยแต่ละหน่วยมีกฎหมายที่เกี่ยวข้องรองรับดังนี้

สภาองค์กรชุมชน(ชุมชน)   มีกฎหมายที่ให้บทบาทอำนาจหน้าที่ที่เกี่ยวข้องคือ 

Øรธน. 2550 ม.66,67,60

Øพ.ร.บ.สภาองค์กรชุมชน 2551

Øพ.ร.บ.สภาพัฒนาการเมือง 2551

องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น(ท้องถิ่น)   มีกฎหมายที่ให้บทบาทอำนาจหน้าที่ที่เกี่ยวข้องคือ

Ø  พรบ.สภาตำบลและอบต. 46

Ø  พรบ.แผนขั้นตอนกระจายอำนาจ 42  

Ø  พรบ.การเสนอข้อบัญญัติท้องถิ่น     

Ø  รบ.มท.ประสานแผน 48

Ø  รบ.มท.ว่าด้วยการประสานแผน 2548

กำนัน/ผู้ใหญ่บ้านและคณะกรรมการหมู่บ้าน(ท้องที่)  มีกฎหมายที่ให้บทบาทอำนาจหน้าที่    ที่เกี่ยวข้องคือ

Ø  รบ.มท.ว่าด้วยการเลือกตั้งฯ,     

Ø  พ.ร.บ.ลักษณะปกครองท้องที่2551

         คำถามที่น่าสนใจ เพื่อที่จะทำให้ชุมชนท้องถิ่นระดับตำบลสามารถจัดการงานพัฒนาได้ด้วยตนเอง คือ ทำอย่างไรเราจึงจะสนับสนุนส่งเสริมให้ 3 เสาหลัก  คือ ชุมชน ท้องถิ่นและท้องที่ ที่เป็นหน่วยจัดการงานพัฒนาขั้นพื้นฐานของแต่ละชุมชนท้องถิ่น ตามที่กฎหมายให้การรับรองแล้วนั้น ได้ทำงานร่วมกัน   เป็นเจ้าภาพประสานความร่วมมือกับทุกฝ่ายในชุมชนท้องถิ่น   จัดให้มีกระบวนการสร้างการมีส่วนร่วมเพื่อ “จัดทำเป้าหมายและตัวชี้วัดการพัฒนา” สู่ “ความอยู่เย็นเป็นสุขร่วมกัน” ได้