25-8-52
วันนี้ดิฉันมีโอกาสไปเยียมชมบล็อกคุณพอลลาค่ะ
ถูกใจคำที่เขียนในประวัติจึงขออนุญาตินำมาอ่านให้ฟังค่ะ
ตัวเองไม่แน่ใจว่าพอดีอยู่ที่ใหนเพราะตัวเองชอบแต่งหน้าค่ะ
หน้านอก บอกความงาม
หน้าในบอกความดี
หน้าที่ บอกความสามารถ
หน้านอกแต่งให้พอดี
หน้าในและหน้าที่ แต่งให้มากๆค่ะ
ท่านพุทธทาส
ดิฉันเคยไปอยู่วัด ลืมเอาแป้งกระป๋องไป ต้องเดินไปหาและไปขอเด็กๆชาวพม่าที่วัดจ้างมาช่วยงาน ดีใจมากๆถึงแม้เป็นแป้งPricky heat เพราะอย่างน้อยหน้าจะดูไม่ซีดมาก
เมื่อก่อนจบแพทย์ไปอยู่โคราชเวลามาทำงานจะทาปากสีสด พยาบาลจะเรียกคุณหมอปากแดงๆ ส่วนเพื่อนรุ่นเดียวกันอีกสองคนคือหมอขณิษฐาและหมอสุณีย์จะไม่แต่งหน้าเลย
คงเป็นอัตตาตัวตนอยากให้เราดูดีนะคะ
ทั้งๆที่คนอื่นคงไม่สนใจเพราะเราอยู่ในวัยสูงอายุแต่จิตเราไปสร้างความไม่มั่นใจในตัวเองเมื่อไม่แต่งหน้า
ต่อไปจะแต่งหน้าในให้มากๆค่ะ
