การเรียนไม่มีคำว่าสาย
- ในช่วงชีวิตหนึ่งของลูกผู้หญิงธรรมดาคนนึ่ง ซึ่งไม่สามารถบอกได้เลยว่า การดำเนินชีวิตนั้นจะป็นไปในรูปแบบใด เนื่องจากเส้นทางการศึกษามิได้สวยหรูเป็นไปตามระบบที่วางไว้
- ชีวิตของหมูจ๋า เป็นลูกคนสุดท้องของครอบครัวในฐานะที่ปานกลาง พ่อเป็นตำรวจ แม่เป็นแม่บ้านภาระทั้งหมดจึงตกอยู่ที่พ่อและต่อมาแม่ก็มีอาชีพเสริมเป็นหมอดู
- หมูจ๋าเรียนไม่เก่งมาตั้งแต่เด็ก อ่านหนังสือก็ไม่จำเลย และสายตาก็ไม่ดีอีกต่างหาก การเรียนในระบบหมูจ๋าเรียนจบแค่ม.ต้น พี่สาวแนะนำให้ไปเรียนสายอาชีพคือเรียนตัด-เย็บเสื้อผ้า 2 ปี จากนั้นก็นำไปเทียบโอนเรียนม.ปลาย กศน.อีก 2 ปี ต่อมาพี่สาวสอบบรรจุครูได้ที่จ.กำแพงเพชรจึงแนะนำให้หมูจ๋าเข้าเป็นครูช่วยสอนอนุบาล และจึงไปเรียนต่อป.ตรีในวันเสาร์-อาทิตย์อีก 16 เทอมเต็มๆ
- ความภาคภูมิใจยังไม่จบอยู่แค่นั้น แม่ของหมูจ๋าท่านหวังเหลือเกินอยากให้ลูกหล้าได้เป็นครูประจำการอย่างพี่ๆ ก่อนท่านเสียท่านบอกว่า ขอให้พยายามและอดทน เรียนต่อให้ได้วุฒิครูนะแล้วหนูจะได้เป็นครูอย่างที่แม่หวัง
- และในวันนี้หมูจ๋าก็ทำสำเร็จแล้วคือไปเรียนต่อระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพครูที่วิทยาลัยสงฆ์ลำพูน แต่เสียดายที่ไม่มีแม่อยู่ร่วมแสดงความยินดีในวันสำเร็จการศึกษา
- ณ.วันนี้แม้ยังสอบบรรจุไม่ได้แต่หมูจ๋าจะพยายามต่อไปค่ะเพื่อให้วิญญาณของแม่ท่านได้ภาคภูมิใจและเพื่ออนาคตที่ดีของตนเอง ดูแลตนเองได้ โดยไม่ต้องรอพึ่งใครแม้กระทั่งตำรวจ อิ อิ
-
ขออวยพรให้โชคดีมีความสุข หมดความทุกข์สุขหัวใจได้ดั่งฝัน
เป็นครูดีมุ่งทำดีทุกวี่วัน โรงเรียนไหนไม่สำคัญมุ่งมั่นเทอญ
สวัสดีค่ะน้องหมูจ๋า
น้องหมูจ๋าลีลากลอนวอนเว้าว่า สุขอุราติดตามทุกยามเขียน
ขอบคุณน้องกำลังใจได้แวะเวียน ไม่แปรเปลี่ยนห่วงใยในคนดี
ขอบคุณพี่ ๆที่ใจดีและที่มีคำแนะนำที่ดีทั้งสองค่ะ พี่วิโรจน์และพี่อิง แล้วเราจะเป็นกำลังใจให้แก่กันและกันตลอดไปนะคะ หากมีเวลาว่างตรงกันจริง ๆอยากพบและสนทนากับพี่ ๆทั้งสองมากเลยค่ะ
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณมากค่ะพี่สาว ดอกไม้สวยมากค่ะรู้ใจจริงๆเลย คิดถึงเช่นกันค่ะ