เมื่อคืนฝนตกวันนี้เลยสบาย

อากาศไม่ร้อนอยู่กับธรรมชาติกลางท้องทุ่งอันสวยสดงดงาม

เดินระลึกไปกับธรรมชาติเพลินแล้วปลูกต้นไม้สองสามต้น

ทำสิ่งที่ทำประจำทุกวันเสร็จจึงมานั่งเขียนบันทึกนี้ว่า..

เราทุกคนที่เกิดมาบนพื้นพิภพนี้

บ้างก็ชอบสรรสร้างสิ่งที่ดีงามไว้ให้ลูกหลานได้เยี่ยมยล

บ้างก็อยากทำลายเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ตนต้องการ

คนเราเป็นสัตว์สังคมที่ยังมีความต้องการหรือความอยาก

ซึ่งหาที่สิ้นสุดได้ยากแค้นแสนเข็ญ

แต่ความอยากนี้หาใช่จะเป็นโทษสถานเดียวเท่านั้นก็หาไม่

ความอยากที่เกิดในชีวิตเราว่ามีทั้งดีและชั่ว

แต่ถ้าเข้าใจรู้เท่าทันความอยากเราก็ปฏิบัติได้อย่างถูกต้องตามธรรมชาติได้

..ตัณหา..คือความอยากตัวนี้มุ่งสู่ความมีปัญหา

เป็นไปในฝ่ายที่ไม่ดี 

ส่วน..ฉันทะ..ความอยากหรือความพอใจ..เป็นฝ่ายสรรสร้าง

เป็นไปในส่วนดีเป็นความอยากแบบมีปัญญา

หากคนเราอยากสรรสร้างทำคุณประโยชน์

ให้เกิดแก่สังคมด้วยความบริสุทธิ์ใจ

อยากอย่างนี้คงไม่มีใครว่าอะไรหรอกขอรับ

ถ้าเรารู้จักควบคุมความอยากหรือสิ่งที่เราต้องการได้

ประโยชน์ก็จะเกิดขึ้นแก่ชีวิตเรา

และสังคมที่เราอาศัยก็ได้ประโยชน์เช่นกัน

ทว่า..เราจะเลือกอยากอย่างไหนก็สุดแล้วแต่

ใจเราอยากเราก็ต้องควบคุมมันเอง

เพราะยังไง..ถึงเป็นแฟนกันก็ทำแทนความอยากให้กันไม่ได้..

ท่านว่าไหมละ

ธรรมะสวัสดีขอรับ