ครอบครัว เป็นสถาบันที่มีขนาดเล็กที่สุดของสังคม แต่มีความสำคัญมากที่สุดในการถ่ายทอดวัฒนธรรม จัดเตรียมสภาพแวดล้อมสำหรับพัฒนาการ ทั้งทางร่างกาย ทางจิตใจ และทางสังคม ครอบครัว เป็นศูนย์กลางในการอยู่รวมกันของสมาชิกที่มีสัมพันธภาพเกี่ยวข้องกันอย่างใกล้ชิด เพื่อสร้างและพัฒนาบุคคลให้มีคุณภาพ

การพัฒนาบุคคลให้มีคุณภาพนั้น ขึ้นอยู่กับว่า
"บุคคลได้รับความรักและความอบอุ่นในครอบครัวหรือไม่"
เพราะการได้รับความรัก ความอบอุ่น
การดูแลเอาใจใส่อย่างแท้จริง
การเป็นกำลังใจให้กันและกัน ส่งผลต่อสุขภาพจิตที่ดี
ทำให้บุคคลเกิดสภาวะสมดุลทั้งทางร่างกาย ทางจิตใจ และจิตวิญญาณ
ซึ่งถือเป็นพลังสำคัญในการขับเคลื่อนหรือผลักดันให้บุคคลก้าวไปข้างหน้าอย่างเต็มศักยภาพ
แต่หากครอบครัวใดไม่ได้รับการสนองตอบหรือตอบสนองในสิ่งเหล่านี้แล้ว
ย่อมทำให้สัมพันธภาพของสมาชิกครอบครัวไม่เหนียวแน่น ไร้ซึ่งความสุข
และนำมาซึ่งปัญหาครอบครัว
ปัญหาครอบครัวส่วนใหญ่
เกิดจากสมาชิกครอบครัวขาดการสื่อสารแบบตรงไปตรงมา
กำกวม คลุมเคลือหรือไม่ชัดเจน
ทำให้สมาชิกครอบครัวตีความในทิศทางที่แตกต่างกัน
จึงเกิดความไม่เข้าใจกัน ทำให้สัมพันธภาพในครอบครัวแยกห่าง
และเมื่อสมาชิกครอบครัวมีปัญหาจึงไม่สามารถปรึกษาใครได้...
ไม่ได้มาทักทายนานมากแล้ว อาจารย์สบายดีนะครับ ขอให้ประสบความสำเร็จในสิ่งที่มุ่งหวังทุกประการครับผม
สวัสดีค่ะ...ผอ.บวร
สบายดีค่ะท่าน ผอ. หวังใจยิ่งว่าท่าน ผอ.คงสบายดีเช่นกัน
นานแล้วเช่นเดียวกันค่ะ...ที่ห่างหายไปจากพื้นที่แห่งนี้
----------------
เมื่อชีวิตไม่สิ้นก็คงต้องดิ้นต่อไป...
เหนื่อยกาย-เหนื่อยใจ ขอเป็นกำลังแรงใจให้ท่าน ผอ.สู้ต่อไปนะคะ
เพื่อตัวตน และคนรอบข้าง...ขอให้ท่าน ผอ.พบเจอแต่ความสุขสมหวังนะคะ
-----------------
ขอบพระคุณมากค่ะ
ธรรมะยามบ่ายใกล้ค่ำอาจารย์..
ธรรมฐิตขอนำเสนอหลักเพื่อให้ชีวิตครอบครัวดำเนินไปได้แม้มีปัญหา..
-ต้องจริงใจ
-ต้องรู้จักข่มใจ
-ต้องอดใจให้ได้
-และต้องให้ใจกันและกัน
ว่างๆจะมาขยายนะขอรับ
ตอนนี้ต้องไปสวดมนต์ก่อนเพื่อจะได้แผ่กุศลจิตให้สรรพสัตว์ทุกรูปนามขอรับ..
นมัสการค่ะ...หลวงพี่
น้อมรับความรู้...เพื่อจะได้น้อมนำไปปฏิบัติเจ้าค่ะ...หลวงพี่
ต้องจริงใจ...รู้จักข่มใจ..อดใจให้ได้ และต้องไว้ใจซึ่งกันและกัน
---------------
ขอบพระคุณค่ะ
ตามเข้ามาอ่านตามหัวข้อ น่าสนใจดี ขอบคุณทุกท่านครับ
สวัสดีค่ะ...คุณ "วิบูลย์ศักดิ์"
ขอบคุณมากค่ะสำหรับการเข้ามาแวะเติมความรู้...
----------
รักครอบครัวมาก ๆ นะคะ
สวัสดี เจ้า
มารายงานตัวว่า รักครอบครัว มาก ๆค่ะ
สวัสดี...ค่ะ "ครูใหม่ น้องพอ และน้องเพียง"
คุณ "ครูใหม่"...ยิ้มละไม แววตาเอื้ออาทรซะขนาดนั้น...(ดูจากภาพ)
แถมมีคำยืนยันซะขนาดนี้...เชื่อแล้วค่ะว่ารักครอบครัวมาก ๆ
--------------
ขอบคุณมากค่ะ
ครูใหม่"...ยิ้มละไม แววตาเอื้ออาทรซะขนาดนั้น
สวัสดี ยามเย็น เจ้า
ข้อความ จากสาวใต้ ทกเอา สาวเหนือ ยิ้ม ยิ้ม เจ้า
สบายดี เน้อเจ้า
พิมพ์ผิด ทำเอา ทำเอา ทำเอา ทำเอา
มาขำครูใหม่ ทกเอา เอ้ย ทำเอา ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
สาวใต้ขอแหลง (พูด) ว่า "บายดี...นิ"
สาวเหนืออู้หว๊านหวานเจ้า...ส่วนสาวใต้แหลงหยาบ...แล้วกะทองแดงทังเพ (ทั้งหมด)
บายดีช่ายม้าย (สบายดีหรือเปล่า)...ยิ้ม ๆ
-----------------
ขอบคุณมากค่ะ "สาวเมืองเหนือ"
คุณ "ขจิต" มาช่วยขำหรือค่ะ...เสียงดังไปหรือเปล่าค่ะ
เดี๋ยวคุณ "ครูใหม่"...เค้าได้ยิน...พาหนุ่มเหนือมาตี...ไม่ช่วยนะ
แต่จะคอยให้กำลังใจ...(ยิ้มๆ)
โดนพาดพิง เลยเข้ามาอีกรอบค่ะ
คนข้างบน อยู่ในช่วง เอา คืน ค่ะ
ปล. พาหนุ่มเหนือมาตี ไม่ มี๊ ไม่มีค่ะ มีแต่ จะพาสาว มาเป็นคู่ ให้ลุงขจิต 5555555
ไม่รู้ใครจะหัวเราะดังกว่ากัน...
แต่หากยืนยันตาม ปล. ของคุณครูใหม่...งานนี้คุณ "ขจิต" ได้เสีย...ได้เสีย...ฟันธง
คุณ..."ครูโต๊" มาแล้ว เพื่อน ๆ นั่งนิ่ง ๆ แล้วก็เงียบ ๆ หน่อย
แน่ะ...ถือไม้เรียวมาด้วย...หอบสื่อการสอนภาษาอังกฤษตามเป็นกระบุงเลย
ท่าทางวันนี้พวกเราไม่รอดแน่...การบ้านเพียบ!!
-----------
ขอบคุณมากค่ะ...รักษาสุขภาพนะคะ
ขอบคุณ ที่ comment ครับ
พอดี เรียน จิตวิทยาการให้คำปรึกษา
กับ รศ.ดร.ทิพาวดี เอมะวรรธนะ อยู่
เรียนมา 2 ปี แล้วครับ
การให้คำปรึกษา
ผู้ป่วยเรื้อรัง
ผู้ป่วยระยะสุดท้าย
ผุ้ติดสุรา
คือการบ้านที่ผมเต็มใจทำที่สุด
จากคนเกลียดการบ้าน
ยินดี ลปรร.กับเพื่อนร่วมศาสตร์เดียวกันค่ะ
มีคำกล่าวว่า "ถ้าไม่เข้าใจถึงปัญหา แม้พบคำตอบ ก็จะยังคงไม่ทราบว่า...พบแล้ว" เป็นการบ้านที่น่าสนใจติดตามค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ...