ประสบการณ์ที่เปลี่ยนแปลงของชีวิตข้าพเจ้า
ห่างบ้าน ทำให้ฉันโต
ในช่วงที่ดิฉันเข้าศึกษาในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ดิฉันต้องห่างจากบ้านที่เคยอยู่ตั้งแต่เกิด มาอาศัยอยู่กับคุณอาเนื่องจากบ้านของดิฉันอยู่ห่างจากโรงเรียนมาก คุณพ่อคุณแม่ของดิฉันจึงตัดสินใจให้ดิฉันมาอยู่กับคุณอาในวันจันทร์ถึงวันศุกร์ ดิฉันเคยถามคุณพ่อว่าทำไมจึงต้องให้ดิฉันมาอยู่กับคุณอา คุณพ่อจึงตอบว่า เพื่อที่ลูกจะได้รู้จักโลกภายนอก รู้จักการใช้ชีวิต และการดูแลตนเองได้ เพื่ออนาคตของลูก
จากเด็กที่ตัวติดกับคุณพ่อคุณแม่ ต้องมาอยู่กับคุณอา ในช่วงแรกๆดิฉันต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรมหลายอย่าง ที่หากดิฉันอยู่บ้านกับคุณพ่อคุณแม่ ดิฉันอาจไม่ได้เรียนรู้ อาทิ
การตื่นนอนตอนเช้า ดิฉันปรับเปลี่ยนพฤติกรรมจากที่ต้องมีคนมาปลุกให้ตื่นตอนเช้าทุกวันมาเป็นตื่นตอนเช้าเองโดยอาศัยนาฬิกาปลุกบวกกับความกระตือรือร้น
การรับผิดชอบต่อตัวเอง ดิฉันต้องซักผ้ารีดผ้าเอง เนื่องจากจากตอนที่ดิฉันอยู่บ้านถึงแม้ว่าจะซักผ้ารีดผ้าเองได้แต่คุณพ่อก็มักจะช่วยดิฉันทำเสมอ และทำให้ดิฉันรู้จักการบริหารเวลาให้เป็นระบบมากขึ้น
การบริหารจัดการรายรับรายจ่าย ดิฉันต้องรู้จักการบริหารรายรับรายจ่ายที่คุณแม่ให้เป็นสัปดาห์ สัปดาห์ละ 500 บาท ว่าในหนึ่งสัปดาห์ดิฉันใช้จ่ายอะไรบ้าง เหลือเก็บเท่าไหร่
การใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่น การสร้างมนุษยสัมพันธ์ และการตอบแทนบุญคุณของผู้อื่น
ความกล้าการตัดสินใจในการทำสิ่งต่างๆ เป็นสิ่งที่ดิฉันคิดว่ามีความสำคัญมาก เนื่องจากก่อนหน้านี้ดิฉันมักจะให้คุณพ่อคุณแม่เป็นคนตัดสินใจแทนดิฉันแทบทุกเรื่อง ทั้งที่บางเรื่องก็ควรตัดสินใจเอง
ประสบการณ์เหล่านี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งที่ดิฉันได้รับ แต่ทุกวันนี้ดิฉันได้เข้าใจถึงคำพูดของคุณพ่อแล้วว่าทำไมถึงให้ดิฉันไปอยู่ที่บ้านคุณอา ก็เพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมสำหรับการใช้ชีวิตในอนาคต ที่ทุกวันนี้ดิฉันได้นำประสบการณ์นี้มาใช้เมื่อดิฉันเรียนในมหาวิทยาลัย ดิฉันอยากบอกคุณพ่อคุณแม่ว่า ดิฉันขอบคุณท่านมาก ท่านหวังดีกับดิฉันเสมอ ท่านไม่ได้สร้างเพียงชีวิตดิฉัน ท่านยังสร้างทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อดิฉัน
การเปลี่ยนแปลง คือการเรียนรู้ที่สำคัญค่ะ
คุณพ่อคุณแม่ ย่อมปูทางที่ดีและสวยงามให้ลูกเสมอค่ะ..
หนูเป็นคนเก่ง....เชื่อว่าหนูจะประสบวามสำเร็จค่ะ
ดีจังเลยค่ะ...ต้องลองนำไปใช้กับลูกๆที่บ้านบ้าง
ขอบคุณเรื่องราวดีๆนะคะ
อ่านแล้วคิดถึงบ้านอ่ะ..
เค้าก็เพิ่งรู้สึกนี่แหละ..
เพิ่งตอนมาอยู่มหาลัยเลย..
เราต้องตัดสินใจอะไรเองหลายๆอย่าง
ทั้งที่ปกติไม่ค่อยจะทำ..
ซึ่งจริงๆแล้วมันก็มีแต่เรื่องพื้นๆทั้งนั้น.. แต่เราไม่กล้าตัดสินใจเอง)
..เราทุกคนคงจะโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นทุกๆวันสินะ..
[ไม่อยากจะเชื่อเลย...เนอะ!!!]
"ประสบการณ์ทามให้เราเรียนรู้หลายๆอย่าง"
"การเลือกทางเดินในอนาคตขึ้นยุกับประสบการณ์ที่ผ่านมาของเรา"
"ไม่มีไคเลยที่ไม่เคยผิดพลาดเพราะความผิดพลาดจะทามให้เราโต"
เด๋วเราก้โตแล้วสินะ
ปล.คิดถึงบ้านจังงง
ขยันจัง
อืม ใช่ คนเราต้องตัดสินใจอะไรหลายอย่างในชีวิต
ถ้าเราไม่ฝึกตัวเองตอนนี้ก็คงยากที่ในอนาคตเราจะต้องทำเรื่องสำคัญ
ของชีวิตมนุษย์ธรรมดาอย่างเรา
เราอยุ่หอ ตั้งแต่ ม.4 อ่ะ
ก้อเลยเฉยๆ แล้ว
แต่ก้อจิงๆ ที่ว่าการอยุ่ด้วยตัวเองมันจะทำให้เราโตขึ้น
ดูแลตัวเองให้ได้
เอาตัวรอดให้ได้
หน้าเหมือนพ่อมากกว่านะเราอ่ะ ^^
สาธุเด้อ