และแล้ววันงานมหกรรมเบาหวาน-ความดันโลหิตสูงแห่งชาติก็มาถึง ทีมงานกระบี่ไปร่วมงานนี้ทั้งหมดรวมทั้งฉันด้วย 10 คน
5 คน เดินทางกันตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม ตอนเช้า ไปรอกันอยู่ก่อนเพื่อเตรียมข้าวของบางอย่างที่คาดว่าจะใช้งาน อีก 5 คนเดินทางตามไปในวันที่ 2 สิงหาคม ต่างคนต่างเดินทางไปสมทบเจอกันที่กรุงเทพฯ ด้วยมีภารกิจส่วนตัวที่ต้องทำคู่ขนานกันไปด้วย
เวลานัดหมายที่คุณพรรณแจ้งมาให้รู้ก่อนเดินทางเข้ากรุงเทพฯ คือ สี่โมงเย็นที่อิมแพ็ค ฉันจึงตัดสินใจเดินทางในช่วงสายของวันที่ 2 สิงหาคม และแจ้งเลื่อนการนัดหมายไปที่คุณหมอกฤชขอเลื่อนเวลาเป็นช่วงเดียวกัน แต่ขอเปลี่ยนสถานที่จากโรงแรมหลุยทราเวิร์นเป็นที่อิมแพ็คเลยทีเดียว ตกลงกันว่าใครไปถึงก่อนก็ให้โทรหาเช็คกัน
ก่อนออกเดินทางสัปดาห์นั้น ฉันมีอาการแพ้อากาศ จามทุกวัน ตอนเช้าบ้าง ทั้งวันบ้าง ช่วงเย็นบ้าง แล้วแต่อยู่ที่ตรงไหน ช่วงเย็นๆกลับถึงบ้านก็ดูเหมือนจะมีอาการหนาวๆร้อนๆเหมือนจะมีไข้ แต่ไข้ก็ไม่ได้ขึ้นอย่างที่คาดหรอก จนมีคนแซวว่าสงสัยหมอจะทันสมัยติดหวัดใหญ่ 2009 ซะละมั๊ง ดูอาการตัวเองแล้วก็ไม่น่าจะใช่ แต่ว่าอาการมันนานหลายวันจริงๆ อยากให้หายเร็วๆบางคืนก็เลยเบี้ยว ไม่อาบน้ำบ้าง นอนแต่หัวค่ำบ้าง อาการพอทุเลาให้สบายเนื้อสบายตัวได้บ้างในบางวัน
ออกปากให้ลูกชายไปจองตั๋วเครื่องบินให้ ลูกชายไม่แปลกใจหรอกนะ แต่คุณสามีซิดูเหมือนจะเป็นห่วงอาการอยู่เงียบๆ เธอจึงออกปากว่า "ไม่สบายไม่ใช่หรือ แล้วยังไงจึงยังจะไปกรุงเทพฯ" ตอบเธอไปว่า "งานนี้ยังไงก็ต้องไปเพราะว่าเป็นงานที่นัดหมายกันไว้ล่วงหน้า ขาดไปซะคนหนึ่ง ทีมงานจะรวนกันไปหมด ไม่เป็นไรหรอก ไปแล้วจะรีบกลับบ้านเมื่อเสร็จงานไม่ไถลไปไหนหรอก" คุณสามีจึงวางใจ
คืนก่อนจะเดินทางก็ชาร์ตไฟกล้องถ่ายรูปเตรียมพร้อมไว้ ระหว่างที่จัดการอยู่ มีชิ้นส่วนอะไรบางอย่างหลุดออกมา ตอนที่เห็นไม่รู้ว่าเป็นส่วนของอะไรก็เก็บวางไว้ในซองกล้องที่บ้านไม่นำมากรุงเทพฯด้วย
มาถึงสนามบินสุวรรณภูมิแล้วเห็นบริเวณลานมีการประกวดภาพวาดของเด็กๆเกี่ยวกับสนามบินในฝัน เดินดูรูปแล้วอยากจะถ่ายภาพมาให้ดูกัน จึงควักกล้องออกมา เอ๊ะ เปิดกล้องยังไง กล้องมันก็แสดงอาการว่าไฟถ่านไม่มี แต่เมื่อคืนก็ได้เติมไฟไว้แล้วทั้งคืนนี่นา
เปิดดูถ่านอีกครั้งจึงได้รู้ว่าเจ้าชิ้นส่วนที่หลุดออกมาให้เห็นเมื่อคืนนั้นเป็นส่วนก้นของถ่านกล้องนี่เอง เฮ้อ เสียดายจัง ไม่ได้ถ่ายภาพสวยๆของเด็กๆมาให้ดูกันเลย อย่างนี้ภาพในงานที่ตั้งใจจะถ่านเก็บไว้ดูก็ทำไม่ได้ด้วยซินะนี่ ในใจได้แต่บอกตัวเองว่า เสียดายๆๆๆ
2 สิงหาคม 2552
สวัสดีครับคุณ หมอเจ๊แซ่เฮคนงาม
ติดตามมาเก็บตกความรู้จากงานมหกรรม เหมือนได้ตามมาด้วยตนเองผ่านบันทึกหมอครับ