จำคำแม่สอนไว้ให้ดี.....การทำดีทำให้จิตใจเรามีสิ่งที่ดีไม่โดนความชั่วครอบเราเขาไม่ดีกับเราทำสิ่งไม่ดีกับเรา...ความดีจะทำให้เราไม่ทำสิ่งที่ไม่ดีตอบโต้หรือตามเขาไป........แม่ไม่อยากให้ลูกดูคนแค่ภายนอก

14  สิงหาคม  2552          06.00น.

ความทรงจำเก่าๆผ่านเข้ามาทั้งที่ไม่อยากให้ผ่านเข้ามา.....สมองกับใจ......ส่วนไหนแน่สำคัญกว่ากันสมองสั่งให้คิดเมื่อเห็นภาพบ้างภาพสถานที่บ้างสถานที่ หรือใจสั่ง...อยากรู้จริงๆเพราะอยากบอกมัน...สั่งมัน...ว่าอย่าคิดเลยลืมมันเสียเถอะ....คนเรามีจิตใจทำด้วยก้อนเนื้อเหมือนกันถึงขนาดต่างกัน...ผ่านวันเวลา...เรื่องราวเหตุการณ์มากมายรับรู้รับฟังด้วยกัน......คนหนึ่งสามารถลืมได้ในชั่วเสียวเวลาแค่ข้ามคืน...แต่อีกคนไม่สามารถทำได้เลย..........แล้วทำมั้ยเราถึงทำไม่ได้......ใจคนอยากแท้ยั่งถึงจริงๆ

ถ้าเราจะต้องจากกัน....ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด....เธอรู้ใช่มั้ย....ว่า....ฉันจะต้องเสียใจ.....เสียใจจนตาย.......

วันนี้อากาศครึมฝน......รีบไปใส่บาตรกันตัวเล็ก...โตขึ้นแม่อยากให้ลูกเป็นคนดีมีจิตใจอ่อนโยนเข็มแข็ง...ไม่ทำร้ายผู้อื่นทั้งคำพูดการกระทำ.......พบเจอแต่สิ่งที่ดีเจอกัลยาณมิตร...อย่าได้เจอเหมือนที่แม่เจอ...การทำดีไม่จำเป็นต้องได้สิ่งที่ดีกลับมา

จำคำแม่สอนไว้ให้ดี.....การทำดีทำให้จิตใจเรามีสิ่งที่ดีไม่โดนความชั่วครอบเราเขาไม่ดีกับเราทำสิ่งไม่ดีกับเรา...ความดีจะทำให้เราไม่ทำสิ่งที่ไม่ดีตอบโต้หรือตามเขาไป........แม่ไม่อยากให้ลูกดูคนแค่ภายนอก....ในใจเขาคิดอะไรเราไม่สามารถล่วงรู้ได้เลย.........เมื่อลูกโตขึ้นถ้าแม่ยังมีโอกาสมีชีวิตอยู่...แม่มีเรื่องสอนลูกมากมายจากบทเรียนชีวิตของแม่.......

ใส่บาตรแล้วเราไปทำงานด้วยกันครับลูก....อย่างน้อยความรู้ที่ร่ำเรียนมาคงพอมี  ประโยชน์กับเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน......จำไว้น่ะต้นน้ำ...แม่รักลูกครับ