ถ่ายไปเหอะไม่สวยลบทิ้ง

การถ่ายรูปเป็นเหมือการบันทึกความทรงจำ เป็นการบันทึกเรื่องราว เป็นศิลปะ แขนงหนึ่ง

สมัยก่อนการถ่ายรูปเป็นศาสตร์แขนงหนึ่งที่ต้องเรียนต้องศึกษา  

 ในปัจจุบันการถ่ายรูปเป็นเรื่องง่ายเพราะกล้องดิจิตอล ปัจจุบันมีระบบถ่ายภาพอัตโนมัติ

ซึ่งทำให้มือใหม่หัดถ่ายสามารถถ่ายรูปได้อย่างไม่อยากเย็น

การถ่ายภาพจะมีหลากหลายแนวและเทคนิคต่างๆมากมายซึ่งต้องใช้การเรียนรู้ ศึกษา และ การทดลองถ่าย

ผมมีความสนใจในการถ่ายภาพ ประกอบกับพ่อผมได้ซื้อกล้องผมจึงมีโอกาศได้เรียนรู้การถ่ายรูป  

โดยการศึกษาจากหนังสือ และ  ความรู้จากอินเตอร์เน็ตตามเว็ปบอร์ด ต่างๆ เช่น http://www.pantip.com/cafe/camera/   และ เว็ปสมาคมถ่ายภาพแห่งประเทศไทย(http://www.rpst.or.th )  แล้วนำมาฝึกหัดถ่ายรูป

โดยผมใช้กล้อง Canon 450 ในการฝึกถ่ายรูป โดยเป็นการถ่ายแบบลองผิดลองถูกไปเรื่อยๆแล้วก็อ่านหนังสือ ประกอบ

การที่เราลองถ่ายรูปก็เป็นการเรียนรู้แบบหนึ่งโดยเราจะศึกษาจากข้อผิดพลาดของตนเองเมื่อถ่ายรูปเช่น

เมื่อเราถ่ายรูปแล้ว เปิดรูรับแสงไม่สมดุลกับ ความเร็วชัตเตอร์ รูปที่ได้อาจจะสว่าง จ้ามากเกินไปหรือ มืดมากเกินไป

โดยเมื่อเราทราบข้อผิดพลาดแล้วเราก็มาดูว่าเราผิดตรงไหนเมื่อเราไม่เข้าใจเราก็ไปศึกษาเพิ่มเติม ขอคำชี้แนะและนำมาแก้ไขการถ่ายรูป ทำอย่างนี้ไปเรื่อยๆ จมมีความคุ้นเคยภาพที่ได้จึงดีขึ้นตามลำดับ

ข้อคิดที่ได้จากการเรียนรู้คือ การที่เราทดลองและเรียนรู้จากข้อผิดพลาดของตัวเองจะทำให้เกิดการเรียนรู้อย่างดียิ่งขึ้น

ภาคผนวก

รูปที่ พอใช้ได้

รูป ป้ายขายไอติมน่ารักดี

รูป  คลิป :ชอบมุมมองแปลกดี

รูป  คุยกับแม่ค้าขายก๋วยเตี๋ยวแถวบ้าน : ดูแล้วได้อารมณ์บรรยากาศดี

รูป ดอกกล้วยไม้หน้าบ้าน : แอบเอาน้ำฉีดให้เปียกก่อนถ่ายภาพจะได้เหมือนฝนตก

รูป บักปั้นกำลังถ่ายรูป : หน้ามันได้อารมณ์มาก