โลกและชีวิตล้วนแล้วมีแต่ทุกข์ ไม่เที่ยง และสลายไปในที่สุด แล้วมนุษย์เรานั้นคิดจะทำร้าย ทำลายกันไปเพื่ออะไร

ผมเป็นกำลังใจให้แด่ทุกท่านที่กำลังท้อแท้ในชีวิต (ปรัชญาการใช้ชีวิตตอนสมัยมัธยมปลาย)
 
         อยากทราบว่าเคยเห็นดาบที่แหลมคมอันทำด้วยเหล็กกล้าไหมครับ

รู้ไหมว่ากว่าจะออกมาเป็นดาบสักเล่มหนึ่งที่แหลมคม และแข็งแกร่ง ซึ่งพร้อมจะฟาดฟันกับเหล่าศัตรูได้นั้น ดาบเล่มนั้นจะต้องถูกเผาด้วยไฟร้อนที่มีอุณหภูมิองศาความร้อนที่สุด และจะต้องถูกตีซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกว่าจะเป็นรูปร่างอันสวยงามและมีความแหลมคม

ชีวิตคนเราก็เหมือนกัน

เราพร้อมที่จะต่อสู้กับโลกอันโหดร้ายใบนี้ และพร้อมที่จะมีที่ยืนอยู่บนพื้นปฐพีผืนนี้ได้อย่างสง่างามได้นั้น เราจะต้องผ่านอารมณ์กระทบ และความทุกข์ยากมากแสน ปัญหา และอุปสรรคอันทำให้ลำบากทั้งกายและใจมาก

และในวินาทีนี้ก็เป็นอีกหนึ่งบทพิสูจน์ความแกร่งของจิตใจและพลังกายของท่าน ว่ามีความพร้อมที่จะถูกหลอมและตีให้เป็นประดุจดั่งดาบที่แข็งแกร่งและแหลมคมได้หรือไม่

ในหลาย ๆ คนนั้นก็มีคำตอบในใจแล้วว่า...ได้...และนั่นหมายถึงว่าท่านได้ผ่านบททดสอบ บทเรียนชีวิตบทที่สำคัญและยิ่งใหญ่บทหนึ่ง และนั่นหมายถึงอีกว่าท่านสามารถที่จะยืนหยัดได้อย่างสง่างามบนโลกอันแสนโหดร้ายใบนี้ หากว่าวันข้างหน้ามีเรื่องเลวร้ายผ่านเข้ามาในชีวิตอีก ท่านก็จะสามารถฟันฝ่าอารมณ์กระทบ ความทุกข์ ปัญหา และอุปสรรคต่าง ๆ ได้อย่างสบาย และก็จะมีความพร้อมที่จะรับบททดสอบบทเรียนชีวิตบทต่อไปอีก และเราก็จะแกร่งกล้าในการเผชิญหน้ากับปัญหา

เฉกเช่นกับน้ำอ้อยอันมีรสชาดที่แสนหอมหวานนั้น กว่าที่จะมาเป็นน้ำอ้อยอันเลิศรสเช่นนี้ได้ ก็จะต้องมีการทุบ และหีบอ้อยจนเหลือแค่ซางอันแหลกละเอียด ยิ่งคั้นน้ำก็ยิ่งออกก็จะยิ่งหวานหอม ดังนั้น ชีวิตคนเราก็ดุจเดียวกันคือ ยิ่งทุกข์ยิ่งทน ต่อไปก็จะสัมฤทธิผลมีชีวิตข้างหน้าที่หอมหวานปานน้ำอ้อย
            ซึ่งผิดกับผมมากนักที่ไม่มีความพร้อมจะต่อสู้กับปัญหาและอุปสรรคอะไรได้เลย

ผมขอเป็นกำลังใจให้ทุกท่านที่กำลังท้อแท้นะครับ ขอให้สู้ต่อไปครับ