การอ่านเร็วถูกค้นพบในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 โดยกองทัพอากาศอังกฤษ เนื่องจากผู้เชี่ยวชาญของกองทัพอากาศค้นพบว่าขณะที่ทำการบินนั้น นักบินจำนวนมากไม่สามารถบอกได้ว่าเครื่องบินที่เห็นในระยะไกลนั้นเป็นเครื่องบินของผ่ายใด ซึ่งเป็นข้อเสียเปรียบอย่างมากในการทำสงคราม ผู้เชี่ยวชาญจึงพัฒนาเครื่องจักรที่เรียกว่า เครื่องฉายวัตถุภาพเป็นระยะเวลาสั้นมากๆ บนจอขนาดใหญ่เพื่อใช้ทดสอบความสามารถในการเห็นภาพ โดยเริ่มจากการถ่ายภาพขนาดใหญ่ของเครื่องบินทั้งฝ่ายพันธมิตรและข้าศึกด้วยการฉายภาพแบบช้ามากๆ แล้วค่อยๆ ฉายภาพเร็วขึ้นขณะที่ลดขนาดและเปลี่ยนมุมของภาพไปเรื่อยๆ ผู้เชี่ยวชาญพบว่าบุคคลทั่วไปสามารถแยกความแตกต่างในจุดเล็กๆ ของเครื่องบินที่ต่างกันได้จากการฉายภาพบนจอแค่เพียงระยะเวลา 1 ส่วน 500 วินาที  ด้วยเหตุผลว่าถ้าตาสามารถเห็นด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อนี้ความเร็วในการอ่านก็สามารถพัฒนาได้เช่นกัน  ผู้เชี่ยวชาญจึงใช้วิธีการข้างต้นทดลองกับการอ่านของคนโดยเริ่มจากการฉายคำขนาดใหญ่ 1 คำ เป็นเวลา 5 วินาที แล้วค่อยๆ ลดขนาดของคำและระยะเวลาการฉายลงจนกระทั่งฉายคำ 4 คำ พร้อมกันในเวลา 1 ส่วน 500 วินาที ผู้ถูกทดลองก็สามารถอ่านได้  ดังนั้นการฝึกอ่านเร็วจึงมีพื้นฐานจากการฝึกแบบถ่ายภาพ  แต่อย่างไรก็ตามการฝึกอ่านเร็วด้วยวิธีแบบฉายภาพก็เป็นเพียงเทคนิคเบื้องต้น และผู้ฝึกจะต้องพัฒนาตนเองด้วยการฝึกการเคลื่อนไหวของตาให้เร็วขึ้นพร้อมๆ กับต้องรักษาระดับความเข้าใจในข้อความที่อ่านนั้นด้วย

ยังมีองค์ประกอบภายนอกที่มีผลต่อการเพิ่มความเร็วในการอ่านและความเข้าใจ คือ แสงสว่าง การจัดวางโต๊ะ เก้าอี้ ให้เหมาะสม โดยเก้าอี้ควรมีความสูงเพียงพอที่จะทำให้ต้นขาของผู้นั่งเก้าอี้ขนานกับพื้น ส่วนความสูงของโต๊ะโดยเฉลี่ยคือ 73 ถึง 81 เซนติเมตร และโต๊ะควรจะอยู่สูงกว่าเก้าอี้ประมาณ 20 เซนติเมตร  นอกจากนี้ระยะห่างระหว่างตาและหนังสือไม่ควรน้อยกว่า 50 เซนติเมตร จะทำให้การใช้สายตาจับกลุ่มคำที่จะอ่านได้ง่ายขึ้น และยังช่วยลดความตึงเครียดของตารวมทั้งอาการปวดหัวจากการอ่านได้ด้วย  ดังนั้นการนั่งในตำแหน่งที่เหมาะสมกับการอ่านจะช่วยให้สมองมีอากาศและกระแสเลือดไหลเวียนได้สะดวก และตาของผู้อ่านสามารถใช้การมองเห็นส่วนกลางและเห็นภายรอบนอกได้อย่างเต็มที่ ซึ่งเป็นผลให้ผู้อ่านทำความเข้าใจข้อความที่อ่านได้ถูกต้องยิ่งขึ้น

หลักสำคัญของการอ่านอย่างมีประสิทธิภาพอีกประการหนึ่ง คือ ลดการอ่านซ้ำซาก ใช้หลักการเชื่อมโยง การใช้จินตนาการ เพื่อสร้างภาพ และกระตุ้นความรู้สึกภายในใจ  ซึ่งจะทำให้ผู้อ่านสามารถจำสิ่งเหล่านั้นได้นาน

 

เอกสารอ้างอิง   ขวัญฤดี ผลอนันต์.2551. ใช้หัวอ่านเร็ว. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพ ฯ : บริษัท มิลเลนเนียม มายด์ จำกัด.