วันที่ผลEnt ประกาศว่าฉันติดหมอขอนเเก่น เป็นวันที่ฉันดีใจมากเเต่ในขณะเดียวกันฉันก็กังวลว่า...เเล้วฉันจะอยู่ยังไงคนเดียว??? โดยไม่มีพ่อ ไม่มีเเม่มาอยู่ด้วยยยย ฉันไม่มีตัวช่วยอีกต่อไปเเล้วววววววว
เเต่ฉันก็คิดว่าฉันต้องทำให้ได้!!!!
การที่ฉันมาอยู่หอเเม้ในช่วงเเรกๆฉันจะรู้สึกเหงา คิดถึงพ่อ คิดถึงเเม่ คิดถึงบ้าน เเต่มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้ฉันได้เรียนรู้การใช้ชีวิตอยู่ด้วยตัวเอง ฉันต้องทำทุกอย่างเอง เช่น กวาดบ้าน ถูบ้าน ซักผ้า ขัดห้องน้ำ เก็บห้องให้เป็นระเบียบเรียบร้อย หาข้าวกินเอง ไปเรียนเอง เเละที่สำคัญ คือ ต้องตื่นนอนเอง >>>เนื่องจากฉันเป็นคนที่นอนขี้เซามากฉะนั้นการที่ฉันจะตื่นได้เเต่ละทีมันจึงเป็นเรื่องยาก เเต่จะทำไงได้ในเมื่อเราต้องอยู่คนเดียวเราก็ต้องปรับปรุงตัวซะใหม่ มันไม่เหมือนเมื่อก่อนเเล้ว ที่เวลาเราทำอะไรไม่ได้ก็จะมีพ่อ มีเเม่ คอยช่วยเหลือ
.... ถ้าเราไม่ยอมตื่น เราก็ไปเรียนไม่ทันเอง
....ถ้าเราไม่ทำความสะอาด ห้องเราก็จะสกปรก เต็มไปด้วยฝุ่น ซึ่งจะอันตรายต่อสุขภาพเรา
**มันล้วนเเล้วเเต่ส่งผลกับตัวเราเองทั้งนั้น**
^^คิดซะว่าถ้าเราไม่ทำเเล้วคัยจะทำให้เรา^^
ผลที่ได้ก็คือ สามารถทำงานบ้านต่างๆได้ด้วยตนเอง ห้องเป็นระเบียบเรียบร้อย น่าอยู่ มีระเบียบวินัยในตนเองมากขึ้น รู้เเละควบคุมตนเองได้ว่าสิ่งไหนควรทำ สิ่งไหนไม่ควรทำ
นี่คือผลงานที่ได้.....(ห้องฉันเอง@ หอ8หลัง KKU)
ประสบการณ์นี้ทำให้ฉันได้เรียนรู้ความมีระเบียบวินัยในตนเอง เเละการที่เราต้องช่วยเหลือตนเองให้ได้มากที่สุด
ชีวิตเด็กหอ...มีอะไรที่สนุกๆและไม่คาดคิดให้เราทำอีกเยอะ...
ชีวิตเด็กหอ สอนให้เราเรียนรู้อารายอีกเยอะ มีทั้ง สุข เศร้า เหงา ซึ้ง !!
ได ตั้งใจทำนะ
แบบว่า ต้องช่วยเหลือตัวเองมากเลย
อย่าขี้เกียจนะ เค้าเองก็ต้องทำห้องเค้าเหมือนกัน
ดีเเล้ววว
จะได้ไปถล่มบ่อยๆ
ของกินเยอะดี
ช๊อบชอบบบ
^^
เป็นเหมือนกันเลยอ่ะ คุณนช.ได
แต่พอมาอยู่จริงๆก็สนุกดีเนอะ
ได้ใช้ชีวิตอีกแบบ
ปล.ห้องน่านอนมาก ขอนอนด้วยคนนะ อิอิ
ว้าวๆๆ ห้องไดฯเรียบร้อยมากๆๆเลยจ่ะ
ต้องจัดห้องเราบ้างซะแล้ว!!
เคยเห็นห้องไดแล้วววว
เรียบร้อยสุดๆ
ต้องไปจัดห้องบ้างซะแล้ว
กานต์ชอบพิกเกล็ทตัวนั้นนนน
ดีละเพื่อน
เราต้องยืนหยัดได้ด้วยตัวเอง
สู้ๆ ยังไงก็ยังมีเพื่อนอีกมากมาย
เค้าก็ด้วย
(เน่ามั้ยย แต่ก็เรื่องจริง)