เมื่อเรามีธรรมะเป็นอาภรณ์ประดับใจนั้นแล.

การตื่นตาขึ้นมาดูโลกวันนี้ของยูมิประมาณตี 4 อันเกิดจากภายในร่างกายตนเองเป็นความพิการทางร่างกายที่อยากปลดปล่อย  พอตื่นมาแล้วความคิดหนึ่งอยากนอนต่อแต่อีกความคิดหนึ่งตวาดออกมาว่าไปนอนต่อทำไมคือความคิดมันตีกันเองแบ่งฝ่ายกันเองแม้อยู่ในร่างกายเดียวกัน..

.แต่แล้วความฝันเมื่อค่ำคืนก็ออกมายืนยันว่าคุณควรศึกษาดูสิว่าฝันอย่างนี้มันสื่อถึงอะไร...

เงียบจังช่วงเวลานี้ในท่ามกลางความเงียบนั้นเพราะเกิดจากการที่เราไม่ได้ยินเสียงอะไร  ต่อเมื่อใดเราได้ยินเสียงสัมผัสได้ก็จะไม่เป็นความเงียบอีกต่อไป  อย่างเสียงไก่ขัน  เสียงนกกาเหว่าร้องดัง ๆ อยู่บนยอดไม้ในช่วงประมาณตี 4 ครึ่งที่ผ่านมานี้ 

 และแล้วเสียงรถยนต์นานาชนิดก็เริ่มแผดเสียงผ่านไปมายิ่งใกล้สว่างเสียงดังเริ่มมีมากขึ้น  แท้จริงในความเงียบนั้นยังคงมีความไม่เงียบอยู่  เมื่อเราตั้งสติฟังให้ดีแล้ว 

 โอโห...มีเสียงใกล้ตัวเราเองเยอะเลย  อย่างอย่างเสียงลมหายใจของเราเอง  เสียงหัวใจออกมาเต้น ออกมาเต้น  ร่าเริง  แจ่มใส  สดชื่น  ในยามใกล้รุ่ง  ถ้าเรารักษาลมหายใจของเราได้ดี  หัวใจก็เริงร่า  และออกมาเต้น ๆ แต่จะเต้นได้มันสุขใจได้ดีแค่ไหนขึ้นอยู่กับว่า...เมื่อเรามีธรรมะเป็นอาภรณ์ประดับใจนั้นแล.

.....................

บันทึกนี้ทำหัวรุ่งแต่net ล่มเลยพึ่งบันทึกตอนนี้ละ.